Woensdag 29/01/2020

Michele Bachmann

Niemand kan van Michele Bachmann (55) zeggen dat zij geen doorzetter is. Even ging zij deze zomer aan de kop van het Republikeinse deelnemersveld, om daarna diep weg te zakken, tot achter in de achterhoede. Toch wil de moeder van vijf kinderen, die ook nog eens de zorg op zich nam van 23 geadopteerde meisjes, niet weten van opgeven.

Als evangelisch christen is zij een sociaal conservatief. Tegen abortus en het homohuwelijk. Tevens is zij een favoriet van de rechts-populistische Tea Party. Voor een kleine, zuinige overheid.

Critici zeggen dat Bachmann terug wil naar een nostalgisch Amerika, waarin iedereen naar de kerk gaat, werk heeft, dezelfde burgerlijke en religieuze waarden deelt en zoveel mogelijk met rust wil worden gelaten door de overheid. Het land is echter veel diverser geworden.

Maar Bachmann vindt met haar ideeën weerklank onder mensen die in Washington en New York niet begrepen worden. Zij hoopt te kunnen verrassen in Iowa.

Jon Huntsman

Zonder twijfel is Jon Huntsman (51) de meest 'Europese' van de Republikeinse kandidaten. Een soort van redelijk alternatief, al blijft het wel Amerika. Toen tijdens een van de verkiezingsdebatten gevraagd werd of de kandidaten konden instemmen met een begroting waarbij tegenover elke tien dollar bezuinigingen één dollar belastingverhoging zou staan, zeiden ze allemaal neen. Ook Huntsman.

Hij is wel de meest internationaal georiënteerde Republikein. Hij spreekt vloeiend Chinees en was ambassadeur in China. Omdat hij benoemd werd door president Obama wordt hij gewantrouwd door conservatieven. Hij is te gematigd voor hen, bijvoorbeeld omdat hij voor samenlevingscontracten is voor homostellen. Evangelische christenen hebben bovendien moeite met hem omdat hij een Mormoon is.

Huntsman heeft bestuurlijke ervaring als gouverneur van de staat Utah. Hij werd daar in 2008 herkozen met 78 procent van de stemmen. Hij werkte ook voor de onderneming van zijn vader, de miljardair Jon Huntsman sr., die rijk werd als oprichter van een chemisch bedrijf.

Rick Santorum

Heel lang was voor Rick Santorum (53) de strijd om de Republikeinse nominatie vooral een strijd om een beetje aandacht van de media. Die zagen hem niet staan. Maar Santorum bleef lachen. En terwijl zijn rivalen niet uit de televisiestudio's van de rechtse televisiezender Fox te slaan waren, schudde hij de handen van Iowans. Het lijkt erop dat hij nu voor dat nederige veldwerk wordt beloond: in de jongste peilingen in Iowa maakt hij een grote sprong.

De vader van zeven kinderen is een sociaal conservatief, tegen abortus en het homohuwelijk. Als student was hij vooral geïnteresseerd in bier en sigaren. Toen hij zijn vrouw leerde kennen, woonde ze samen met iemand die de oprichter werd van de eerste abortuskliniek van Pittsburgh. "Allemaal veranderen we in de loop van het leven", zegt Santorum daarover.

In 2006 verloor de voormalige gouverneur van Pennsylvania de strijd om zijn herverkiezing met een historische achterstand van zeventien punten.

Rick Perry

De gouverneur van Texas (61) is de meest exotische van de kandidaten. Als jogger schoot hij eens een coyote dood die op zijn pad kwam, met niemand in de buurt om te bevestigen of het zelfverdediging was. Bovendien: hoeveel joggers rennen er met een semi-automatisch Rugerpistool op zak?

Het probleem met Perry is dat hij beter kan schieten dan debatteren. Na zijn intrede in de race ging hij meteen aan kop. Voor veel Republikeinse kiezers was hij de gezochte ridder op het witte paard: een conservatief christen, die in Texas veel banen schiep en de financiën saneerde zonder belastingverhoging. Bovendien zag de zoon van een eenvoudige katoenboer er goed uit, met zijn strakke kaken, brede schouders en een kaarsrechte rug.

Maar toen het mis ging in zijn bovenkamer en hij in een debat - oops - een ministerie niet kon noemen dat hij wilde afschaffen, werd hij tot nader order het lachertje van de campagne.

Ron Paul

Het Congreslid uit Texas (76) kan al snel een gevoel van vertedering oproepen: een oudere man, die er in de debatten vaak wat beverig en verloren bij staat. Maar achter die ogenschijnlijke kwetsbaarheid gaat iemand schuil die zo zijn eigenwijze en knorrige kanten heeft.

Hij is de libertijn van het gezelschap. Hij wil een minimale overheid die de burgers met rust laat. De Fed, de centrale bank, kan worden afgeschaft. Hulp aan het buitenland is taboe. Geen oorlogen meer. De overal in de wereld gestationeerde Amerikaanse troepen kunnen naar huis.

De boodschap van de voormalige gynaecoloog slaat aan bij jongeren, ook omdat hij het verbod op marihuana wil opheffen. Hij is de enige politicus die populair is bij de Occupy-protestbeweging tegen de grote banken en bedrijven.

Maar tot zijn excentriciteit behoren ook racistische en antisemitische nieuwsbrieven, die in het verleden onder zijn naam werden uitgegeven en waarover hij nog steeds schimmig doet.

Newt Gingrich Nooit saai maar onbesuisd

Het is nooit saai met Newt Gingrich (67). Hij eiste op luide toon het aftreden van president Clinton vanwege diens affaire met een stagiare, terwijl hij ondertussen een heimelijke relatie onderhield met een vrouw die niet zijn echtgenote was. Hij kapittelde een hypotheekinstelling, waarvan later bleek dat die hem voor veel geld had ingehuurd als adviseur.

Noem het Gingrichs geheel eigen dialectiek. Anderen spreken liever van warrigheid en onbesuisdheid. Hij presenteert zich graag als historicus en intellectueel van de Republikeinen en schreef vele boeken.

Maar velen bewaren slechte herinneringen aan zijn jaren als voorzitter van het Huis van Afgevaardigden. Toenmalige collega's, zoals Peter King, roepen nu: kies hem niet! Ze hekelen zijn 'dwangmatige neiging tot overdrijven', 'intellectuele arrogantie', zijn wispelturigheid, en zijn zelfverheerlijking en -overschatting, wanneer hij zich vergelijkt met Lincoln, Churchill, Reagan en Thatcher. En dan hebben ze het nog niet over zijn drie huwelijken, twee scheidingen en bekering tot het katholicisme.

Mitt Romney

Vaclav Havel heeft eens gezegd: gezegend het land waar de politici saai zijn. Mitt Romney (64) zou dus de ideale kandidaat moeten zijn voor de Republikeinen, maar dat is hij niet. Althans, niet voor de meest conservatieven onder hen.

De ex-gouverneur van Massachusetts had tot ver in zijn studententijd niet één jeans in de kast hangen en er zijn Amerikanen die het geluid afzetten als ze zijn stem op tv horen. Maar volgens Romney gaat het daar niet om. Hij komt uit het bedrijfsleven en belooft dat hij zal slagen waar Obama faalde: in het scheppen van banen. De eerste zorg van het overgrote deel van de kiezers.

Zijn probleem is dat de Republikeinse partij in zeer conservatief vaarwater is gekomen en velen hem als cryptoprogressief zien. Die ook nog Mormoon is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234