Dinsdag 06/12/2022

Michael Myers is even oud als 'De Morgen'

'Halloween H20' van regisseur Steve Miner met Jamie Lee Curtis

Jan Temmerman

Ooit was All Hallows naar verluidt een heidens dodenfeest waarmee het einde van het Keltische kalenderjaar werd aangeduid. Maar inmiddels is Halloween, dat in de nacht van 31 oktober op 1 november gevierd wordt, hét traditionele schrikfeest van de Amerikaanse kinderen, die gemaskerd en verkleed de buurt rondtrekken en met de bekende 'trick or treat'-zin snoepgoed bij elkaar bedelen van de 'verschrikte' volwassenen. En inmiddels is Halloween natuurlijk ook de verzameltitel voor een bekende en populaire reeks griezelfilms.

De rare toevoeging 'H20' lijkt misschien wel een chemisch symbool, maar heeft eigenlijk niets met water te maken. Wél met het feit dat het inmiddels reeds twintig jaar geleden is dat John Carpenter de eerste Halloween-film draaide, die nu zo'n beetje beschouwd wordt als een genreklassieker van de zogenaamde slasher-films, ook wel eens knife-flicks genoemd.

In die eerste Halloween uit 1978 werd het idyllische stadje Haddonfield geterroriseerd door een psychokiller, die met zijn mes van groot formaat talrijke slachtoffers maakte, onder meer bij de lokale jeugd (en vooral als zo'n tienerkoppeltje zich nét wilde afzonderen om elkaar wat beter te leren kennen). Later zou het personage van die blijkbaar onsterfelijke, door niets of niemand te stoppen, pathologische seriemoordenaar de naam Michael Myers krijgen.

De trend van de knifewielding-maniac-on-the-loose-films was gezet en de gevolgen lieten niet op zich wachten. In 1980 dook ene Jason op als zwaargestoorde moordenaar in de eerste Friday the 13th-film (geregisseerd door Sean S. Cunningham), die uiteindelijk door maar liefst acht sequels zou gevolgd worden. Anderzijds werd de Nightmare on Elm Street-serie in 1984 opgestart door regisseur Wes Craven en die bracht Freddy Krueger (vertolkt door Robert Englund), ook wel eens 'Old Pizza Face' genoemd, in stelling als de slasher van dienst, met vlijmscherpe messen op de plaats waar normaal vingernagels horen te zitten.

Even zag het er naar uit dat dit lucratieve subgenre binnen het grotere griezelfilmbedrijf z'n beste tijd had gehad, maar toen kwamen Scream én I Know Wat You Did Last Summer én Scream II én I Still Know What You Did Last Summer. Kortom, er zit nog duidelijk brood in dergelijke gilfilms en in die context hoeft het niemand te verbazen dat Halloween-nacht nóg maar eens als achtergrond gebruikt werd voor een nieuwe slash-'em-up-movie.

En het dient gezegd: het verhaaltje is dit keer niet eens volkomen waardeloos. Indertijd was babysitter Laurie Strode (rol van de debuterende Jamie Lee Curtis, die er een jarenlange reputatie als 'Scream Queen' aan overhield) zowat de enige overlevende tiener na die gruwelijke nacht in Haddonfield. We zijn inmiddels twintig jaar verder. Laurie Strode heeft haar naam veranderd in Keri Tate en werkt nu als directrice van een privé-school. Ze is ook moeder van een tienerzoon, die nét even oud is als zij was toen de horror toesloeg. Wat het scenario van H20 dan doet, is duidelijk maken dat de griezelige gebeurtenissen van weleer hun sporen hebben nagelaten zodat Laurie/Keri er nog steeds last van heeft (onder meer door zich al te beschermend op te stellen tegenover tienerzoon Josh, door af en toe naar de fles te grijpen, door een puinhoop te maken van haar emotioneel/relationeel leven enz.). Het gevolg is dat actrice Jamie Lee Curtis hier dan ook een personage te vertolken krijgt waar ze haar tanden kan in zetten. En dat ze dus wat meer te doen krijgt dan alleen maar gillen als Michael Myers na twintig jaar nog steeds springlevend blijkt (net zoals deze krant, maar dat geheel terzijde).

Voor wie van statistieken en aanverwante fun facts houdt: dit is eigenlijk Halloween-film nummer zeven. Jamie Lee Curtis speelde mee in Halloween en Halloween II en bleef toen wijselijk uit de buurt van de volgende afleveringen. Deel drie uit '83 kreeg als ondertitel Season of the Witch en wordt nu vooral herinnerd om het feit dat psychokiller Michael Myers niet eens van de partij was. Geen toeval dus dat de vierde Halloween-film The Return of Michael Myers werd genoemd. Nummer vijf werd op het publiek losgelaten met als titel The Revenge of Michael Myers en deel zes serveerde in '95 een dosis zwarte magie in The Curse of Michael Myers.

In H20 wordt de rol van schoolsecretaresse Norma vertolkt door Janet Leigh, die de filmgeschiedenis inging als het slachtoffer van de beroemdste douchescène aller tijden, namelijk die in Psycho van Alfred Hitchcock uit 1960. Op die manier kan ze in deze film dan ook tegen Laurie Strode/Keri Tate met recht en reden zeggen: "We've both had bad things happen to us." En vermits Janet Leigh in het échte leven ook nog de moeder is van Jamie Lee Curtis, mag er geglimlacht worden wanneer ze een of andere waarschuwing aan haar directrice laat voorafgaan met de beleefde vraag: "If I could be maternal for a moment."

Jamie Lee Curtis (°1958) maakte dus haar debuut in de allereerste Halloween-film en dat betekende meteen haar doorbraak, al zag het er in eerste instantie naar uit dat haar carrière gelimiteerd zou blijven tot het horrorgenre, met films als Prom Night, Terror Train, The Fog (ook geregisseerd door John Carpenter), Road Games en natuurlijk Halloween II. Gelukkig volgden nadien films als Trading Places, Perfect, Blue Steel en A Fish called Wanda, waaruit bleek dat Jamie Lee méér kon dan als Scream Queen de longen uit haar lenige lijf gillen.

Het griezelige masker waar Michael Myers zich achter verschuilt, is in feite afkomstig uit... Star Trek. Het is inderdaad een gewoon masker van het door William Shatner vertolkte Captain Kirk-personage, maar dan zonder haar en helemaal wit gespoten, zodat Myers er zijn typische en behoorlijk ijzingwekkende, zombieachtige uitstraling aan overhield.

Niet meer van de partij deze keer is acteur Donald Pleasence. Die was eerder te zien in maar liefst vijf Halloween-films. Hij speelde daarin de rol van psychiater Dr. Sam Loomis, die wanhopig en meestal vrij vruchteloos achter de met zijn mes zwaaiende Michael Myers aanzit. In deel drie bleef Pleasence afwezig, wellicht omdat het Myers-personage daar eveneens ontbrak. En in H20 kan hij geen hulp meer bieden, wegens overleden. Hij is wél in de film aanwezig via een foto, in het huis van de verpleegster Marion, die nog in de proloog van H20 als eerste slachtoffer geregistreerd mag worden. Die rol wordt vertolkt door actrice Nancy Stephens, die in de eerste twee Halloween-films eveneens als verpleegster van dokter Loomis figureerde en daarbij zelfs de twijfelachtige eer genoot om in beide griezelfilms te worden vermoord.

De Loomis-naam van Donald Pleasences personage was dan weer een hommageknipoog vanwege scenarist-regisseur John Carpenter naar Psycho, waarin acteur John Gavin het personage vertolkte van Sam Loomis, de man met wie Marion (rol van Janet Leigh) een geheime verhouding had, vooraleer in de reeds genoemde douchescène onder de messteken te bezwijken.

TITEL: Halloween H20. REGIE: Steve Miner. SCENARIO: Robert Zappia en Matt Greenberg, gebaseerd op personages die gecreëerd werden door John Carpenter en Debra Hill. FOTOGRAFIE: Daryn Okada. MUZIEK: John Ottman. ORIGINEEL HALLOWEEN-THEMA: John Carpenter. VERTOLKING: Jamie Lee Curtis, Adam Arkin, Josh Hartnett, Michelle Williams, Adam Hann-Byrd, LL Cool J, Janet Leigh, Josh Hartnett, Chris Durand, e.a. US, 1998, kleur, 85 min. Gedistribueerd door Kinepolis.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234