Maandag 01/06/2020

Michael Diakostavrianos, de man die nooit naar de rechtbank kwam

'Het probleem was dat hij destijds geen advocaat had die kon uitleggen dat hij met de zaak-Dutroux niets te maken had. Daardoor heeft hij 320 dagen lang vastgezeten'

Wat er werd van

Een onuitspreekbare familienaam kan soms ook zijn voordelen hebben. Het duurde even voor de toenmalige Antwerpse schepen Patsy Sörensen hem kon plaatsen, toen zich in 1999 een zekere Michael Diakostavrianos aanbood bij de diensten van de burgerlijke stand. Hij was vergezeld van een jong, Oost-Europees meisje en liet weten dat hij met haar wou trouwen. Hij stootte op verzet van Sörensen, ook al zag die het verband met de zaak-Dutroux aanvankelijk niet eens. "We hadden vermoedens dat criminele bendes via Antwerpen schijnhuwelijken voltrokken", zegt Sörensen. "Hij was een verdacht geval. Waarom komt iemand uit Dinant naar hier om te trouwen? We vroegen hem om terug te komen. Hij kwam niet. Dat bevestigde onze vermoedens."

Er was een tijd, niet eens zo lang daarvoor, dat alles erop leek te wijzen dat Michael Diakostavrianos op het proces-Dutroux als vijfde verdachte op de beklaagdenbank zou moeten plaatsnemen. De man zat bijna een jaar in voorarrest aan de zijde van Dutroux, Lelièvre en Martin. Hij werd in het dossier-Dutroux zelfs langer aangehouden dan Michel Nihoul.

Michael Diakostavrianos, bijgenaamd Le Grec, werd op 20 augustus 1966 geboren als zoon van een Grieks migrantengezin in het Duitse Bad Honeff. Hij kwam op latere leeftijd naar België en mengde er zich in het milieu van de schroothandelaren in Henegouwen, het kanaal waarlangs hij in contact kwam met een aantal mensen die van zijn dertigste verjaardag een traumatische ervaring zouden maken.

De 'Griek' werd aanvankelijk opgepakt op verdenking van medeplichtigheid aan kinderontvoeringen. Er was het feit dat hij bijna drie jaar lang voortdurend had opgetrokken met Marc Dutroux en Bernard Weinstein, maar vooral ook de vondst van enkele haren van An Marchal en Eefje Lambrecks in zijn zwarte 'A-team-bestelwagen', die gestald stond op het terrein van Marc Dutroux in Sars-la-Buissière. Voorts beet een groep speurders zich kortstondig vast in een spoor dat leek te leiden naar een handel in kinderporno in Duitsland, maar geen van de pistes leverde wat op.

Verder was er nog het drukke amoureuze leven van de Griek. Hij rende jarenlang achter alles wat een rok droeg en deelde met Dutroux een voorliefde voor tienermeisjes. Onderzoeksrechter Langlois hechtte geen geloof aan een getuige die de Chevrolet in verbrand bracht met de ontvoering van An en Eefje, en oordeelde dat de haren erin terecht waren gekomen via kleren en een wasmand.

De houding van de in het justitiepaleis te Neuchâteau voorgeleide Diakostavrianos deed zijn imago bij het publiek in augustus 1996 geen deugd. Hij trachtte zijn gelaat te verbergen achter zijn jas. "Zijn kapitale fout was dat hij bang was", zegt zijn advocaat Michel Bouchat, die zijn cliënt een spreekverbod oplegde. "Het probleem was dat hij destijds geen advocaat had die het gerecht kon uitleggen dat hij met de zaak-Dutroux niets te maken had. Daardoor heeft hij 320 dagen lang vastgezeten. Voor niets: de expertises tonen dat er van de Griek geen enkel dna-spoor is teruggevonden."

Zo oordeelde ook de Luikse kamer van inbeschuldigingstelling (KI) er in juli 1997 over. Die vernietigde de arrestatie van de Griek. Dezelfde maand hervatte hij zijn activiteiten als dealer van goedkope banden. Hij reisde voor zijn zaak naar Frankrijk, Tsjechië en Duitsland.

In december 1997 kwam Diakostavrianos echter weer in aanvaring met het gerecht. Het Dinantse parket verrichtte onderzoek rond zijn bandenzaak en verhoorde onder meer de mentaal gehandicapte dochter van zijn kompaan. Zij beschuldigde Diakostavrianos ervan haar te hebben aangerand, maar haar ouders ondersteunden die klacht niet. Dat belette onderzoeksrechter Hanin niet om de zaak ernstig te nemen en de doorverwijzing van Diakostavrianos naar de rechtbank te bepleiten.

De ouders van Julie en Mélissa hoopten dat ook dat dossier werd overgeheveld naar Neufchâteau, maar de rechtbank wilde daar niet van weten, omdat de feiten "na de zaak-Dutroux" gepleegd werden. Uiteindelijk werd Diakostavrianos in 2000 vrijgesproken. "Die zaak berustte op drijfzand", zegt de Dinantse onderzoeksrechter Hanin. "Het ging om marginale mensen die uiteindelijk zelf hebben moeten toegeven dat ze Diakostavrianos als verkrachter aanwezen... vanwege zijn Dutroux-verleden".

Blijkbaar was de Griek wel mans genoeg om zich weer op het bedrijfsleven te storten, zo lezen we in 2001 in het staatsblad. In januari richtte hij het bedrijfje Second Life-Diakostavrianos op, een groothandel in tweedehandskledij in Anderlues waarmee hij letterlijk zijn tweede leven wilde beginnen. De Griek verzamelde kleding van vrienden en verkocht die in Tsjechië.

De zakelijke comeback was opnieuw van korte duur. Zowel Second Life-Diakostavrianos als het zusterfirmaatje Second Hand-Diakostavrianos gingen op de fles in december 2001. "We troffen alleen maar chaos aan", zegt curator Jean Halbrecq uit Lobbes. "Hij had winkels in Charleroi gehuurd om zijn brol te verkopen, maar alles was leeggeplunderd. We konden niets onder curatele stellen. Hij had duidelijk de storm voelen aankomen en had zijn biezen gepakt. Later hebben we vernomen dat hij naar Duitsland was gevlucht. Even toch."

Inmiddels is de Griek weer terug van weggeweest en heeft hij - alweer - een bandenbedrijfje geopend in Namen. Volgens advocaat Bouchat lopen de zaken nu wel goed en heeft Diakostavrianos ook een gezin dat hij afschermt voor negatieve publiciteit.

Michael Diakostavrianos wordt op het proces verwacht als getuige, maar het valt nog te bezien of hij komt opdagen.

Anne de Graaf

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234