Woensdag 27/10/2021

Mevrouw doktoor blijft Vlaanderen bekoren

Dag Bart De Wever, dag Kris Peeters. De twee haantjes van de Vlaamse politiek moeten voor het eerst hun meerdere erkennen in een forse moederkloek. Maggie De Block for president, zegt de laatste peiling, waarin ze alles en iedereen achter zich laat.

Het leek ooit een van die onbegrijpelijke beslissingen van de jonge Open Vld-voorzitter Alexander De Croo, om de dame uit Merchtem tot staatssecretaris voor Asiel en Migratie te bombarderen. Een hardwerkende backbencher, zeker, maar even notoir onbekend bij haar aanstelling en zonder ook maar één spatje ervaring op wat een aartsmoeilijk departement was gebleken. Maar na een kleine twee jaar is de met veel scepsis ontvangen dokter plots de lieveling van Vlaanderen en het land. Wat is het succesrecept van Maggie? Daar zitten nogal wat ingrediënten in.

Daadkracht

Maggie De Block is geen bevlogen ideoloog, en al evenmin iemand die een gloedvol betoog zal houden over de zegeningen van het liberalisme. Ze is een doener, veel meer dan een denker. De asielproblematiek benadert ze als een patiënt: een diagnose stellen, de pijnpunten aanpakken, de situatie beter maken. Dat heeft ze ook gedaan: het is een objectief gegeven dat het aantal aanvragen is gedaald, de doorlooptijd van een dossier is verminderd, er voldoende opvangplaatsen in de winter zijn.

De Block boekt resultaten, wat een verademing is in vergelijking met het huidige kafkaiaanse meningsverschil over de opvang van de Brusselse daklozen, waar talloze politici hun paraplu opsteken en anderen de schuld geven voor het fiasco.

Ze heeft daarbij het geluk dat deze regering voor het eerst het hele traject van asiel en migratie bij één persoon heeft samengebracht. In een vorige regeerperiode waren er voortdurend schermutselingen en gebekvecht tussen Marie Arena (PS), verantwoordelijk voor de opvang, en Annemie Turtelboom (Open Vld), verantwoordelijk voor de asielprocedure. Dat werkte volledig contraproductief, met mensen die elkaar vooral stokken in de wielen probeerden te steken.

Het was Turtelboom die erop aandrong om alles onder één departement te brengen, en die als voogdijminister van De Block haar opvolgster snel en degelijk inwerkte. Maar ook dan moet je nog steeds gebruikmaken van de betere context waarin je kunt werken.

Niet lullen

Je moet Maggie niet proberen te beduvelen. Hongerstakers die hun mond dichtnaaien? Mevrouw doktoor heeft aan één blik genoeg om te zien dat je nog bijzonder vief uit je ogen kijkt en nog voldoende vet aan het lijf hebt om niet meteen een acute crisissituatie te veroorzaken.

Medelijden wekken in Vlaanderen met je goede integratie, je perfecte taalkennis en je knelpuntberoep? Ook dan vindt het kabinet-De Block, waar zeer vaardige communicatiestrategen zitten, wel een gat in je verhaal waarmee ze die sympathie wegvagen. Ook al heef het inhoudelijk niets met de beslissing te maken, de framing en de spinning vanuit de omgeving van de staatssecretaris zijn bij de betere van de Wetstraat.

Nog zoiets wat erin gaat als koek: het bericht dat Maggie om de zoveel tijd zoveel miljoenen die ze 'te veel' heeft, 'terugstort' in de staatskas. Zo werkt de staatshuishouding langs geen kanten, maar geen nood: het wordt geslikt als zoete koek. Maggie doet niet alleen haar job, ze doet het ook nog eens zuinig. In vergelijking met al die vermeende zakkenvullers die geen klop uitvoeren, word je dan snel razend populair.

Streng en rechtvaardig

Nergens komen de ethiek en het aanvoelen van situaties zo diametraal tegenover elkaar te staan als op het micro- en macroniveau van de asielproblematiek. Rationeel beseffen we dat we niet iedere economische migrant en gelukzoeker kunnen herbergen, maar tegelijk vinden we het ontzettend jammer dat het vluchtelingengezin uit onze straat, waarvan de drie kinderen naast de onze op school zitten, volgende week teruggestuurd wordt. De Block weet als geen andere hier een evenwicht te vinden tussen het 'dura lex, sed lex'-principe en individuele regulariseringen, die ze overigens zorgvuldig geheimhoudt. Dat spreekt het brede publiek aan, meer dan de vluchtelingensector zelf, waar haar beleid als te hard wordt ervaren.

Maar of een beleid te hard of te zacht is, is een appreciatie die je pas kunt maken als er eerst en vooral een beleid is. Dat is net de verdienste van De Block: na jaren van inertie en ter plaatse trappelen, beweegt er iets in het asielbeleid, zie je dingen gebeuren. Ten goede of ten kwade, en je bent het er mee eens of niet, maar er gebeurt wel iets. Dat is waarschijnlijk ook de reden waarom De Wever en Peeters, die tijdens de laatste peilingperiode nogal veel tijd en energie hebben gestoken in het uitklaren wat voor hen de term confederalisme nu juist inhoudt, meer dan in het realiseren van dingen, vandaag aan populariteit moeten inleveren.

Underdog

Vlamingen houden van de underdog. De Block is dat: afkomstig uit een gewoon gezin, vroeg haar vader verloren, samen met de broers op school gepest vanwege de lichaamsbouw. Het heeft haar weerbaar en sterker gemaakt, haast immuun voor kritiek. Dus draagt ze haar gewicht complexloos, onder het motto: doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg, het motto waar de modale Vlaming helemaal verzot op is.

Want nog meer dan van visionaire ideologen of van autoritaire leiders, houdt de Vlaming van de vrouw met wie hij of zij zich kan identificeren, de mevrouw doktoor van het dorp. Hardwerkend, genezend, recht voor de raap, en tegelijk bescheiden en niet naast de schoenen lopend. Meer moet dat niet zijn.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234