Donderdag 29/10/2020

Lezersbrief van de dag

Mevrouw Boël, u hebt een steen verlegd, voor uzelf maar ook voor ons

Delphine Boël.Beeld BELGA

Dit is de lezersbrief van de dag.

Beste mevrouw Delphine Boël,

Toen ik deze week het heugelijke nieuws vernam dat uw biologische vader, koning Albert, u eindelijk toch heeft erkend als biologische dochter, gingen er veel emoties en gedachten door mijn lijf. Ik had dit natuurlijk stil voor mezelf kunnen houden maar ik koos ervoor U een open brief te schrijven omdat ik u graag wil bedanken. U die ik bewonder om de lange strijd die u hebt gestreden, tegen alle stormen van gratuite meningen, juridische procedures en koninklijke arrogantie in.

Zelf ben ik geboren in Zuid-Korea en op jonge leeftijd geadopteerd in België. Net zoals u heb ik de kaap van 50 jaar genomen maar ben nog steeds op zoek naar mijn biologische roots. U wist natuurlijk al lang wie uw biologische vader was maar werd tot deze week niet als dochter erkend. Voor wie dit niet zelf aan den lijve ervaren heeft, kan dit een fait-divers lijken. Of nog erger. Aanstellerij. 

 In uw verhaal komt er nog eens bovenop dat de ontkennende partij een persoon is met macht en schijnbare onaantastbaarheid. Dat maakte uw strijd voorzeker nog moeilijker maar het heeft u niet weerhouden om door te zetten. U volhardde. En steeds met een sierende sereniteit die, zo blijkt, veel effectiever was dan mocht u wild rond u heen geschopt hebben. Of het nu was via interviews of via uw kunst, uw boodschap was steeds onomwonden, onopgesmukt én met respect voor de andere partij. Een prinses waardig.

Het was u nooit te doen om geld of laat staan een titel. De enige drijfveer was de hunker, het verlangen en het recht om te ‘weten’ en erkend te worden . Een fundamenteel mensenrecht. De pijn van die regelrechte ontkenning van een bloedband moet snijdend zijn. Het snijdt in je bestaan, in je identiteit als mens, in je wezenlijk recht om er te zijn. Er wordt iets essentieels ontzegd. Namelijk kind te mogen zijn van je (beide) ouders. 

Als geadopteerde voel ik dat onrecht en die kwetsuur ook. Ik voel het wanneer ik bij een doktersbezoek word gevraagd of er erfelijke ziektes in mijn familie zijn. Ik voel het wanneer ik (ben zelf na twee faliekant mislukte adopties weer ouderloos) naar ouderlijke warmte verlang maar daarvoor nergens terecht kan. Ik voel het als ik naar mijn geboorteland reis, daar alle mogelijke instanties en overheidsdiensten afschuim op zoek naar informatie of antwoorden maar steeds met mijn neus tegen muren aanloop. Ik voel het bij de woorden “Be happy where you are and thankful for the opportunities you got”. Ik voel het als ik medegeadopteerden (en bij uitbreiding donorkinderen) zie verloren lopen in het afgestaan zijn en het gemis dat er vaak mee gepaard gaat.

Ik wil u dus danken voor uw vechtlust. U hebt een aanzienlijke steen verlegd, voor uzelf maar ook voor ons. Geadopteerden en donorkinderen vechten al jarenlang voor dat fundamentele recht om je afkomst te kennen. Onze strijd is nog niet gestreden maar u stond, misschien onbewust, wel mee op die barricade.

Waarvoor mijn oprechte dank.

Met vriendelijke groeten, 

San-Ho Park Correwyn

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234