Vrijdag 30/10/2020

Muziekreview

Metallica live in Kopenhagen: hoe er het beste van maken met twee zieke groepsleden

Metallica in Kopenhagen.Beeld EPA

De Deense winterkou heeft Metallica geen deugd gedaan. De beroemde metalband speelde gisteravond in Kopenhagen een concert in de gloednieuwe Royal Arena, maar de motor pompte niet uit alle cilinders. Twee van de vier groepsleden zijn ziek. Metallica probeerde er desondanks het beste van te maken. Met een ingekorte set en een venijnige bisronde.

Het was een zenuwachtig heen-en-weer schuifelen bij de zestienduizend metalfans in de gloednieuwe Royal Arena. Metallica liet ruim een half uur op zich wachten, en dat had alles te maken met de microben die slachtoffers maakten bij het stalen viertal.

Metallica opende de twee uur durende show met de titeltrack van hun nieuwe plaat Hardwired… To Self Destruct, maar aan de korrel in de stem van James Hetfield merkte je dat de frontman nog niet in topconditie verkeerde. "We voelen ons al wat beter. Vanavond gaan we er een lap op geven", beloofde Hetfield toen zijn band 'For Whom The Bell Tolls' inzette. Maar die klets om je oren voelde soms als een natte vod aan. En dat had niet alleen met de slechte geluidsmix in de zaal te maken.

Vier keer zou Metallica in de Deense hoofdstad aantreden, hun enige Europese shows dit voorjaar. Afgelopen vrijdag wou een doodzieke Hetfield na zes nummers al stoppen (voor de fans bleef hij toch doorzetten), en het optreden van zondag werd zelfs helemaal geschrapt op doktersbevel. Gisteravond stond Metallica er toch opnieuw. Klaar voor de titelkamp bleken ze nog niet echt. Daarom werden er drie songs geschrapt en de set ingekort. Hetfield liep de hele namiddag met een dikke sjaal rond en spaarde zijn stem, en ook gitarist Kirk Hammett voelde zich zwak en ziek.

James Hetfield van Metallica.Beeld EPA

Concert afgezegd

Maar the show must go on. Metallica smeet er meteen 'Creeping Death' tegenaan. Terwijl de groep op het podium (een vierkant in het midden van de zaal) naar alle windstreken trok, werden duizenden vuisten gebald en brulden duizenden kelen luidop 'die, die, die!'. "Oh, wat voelt dat goed", riep Hetfield. Hij deed teken naar zijn voorarm, dat die samenhorigheid hem kippenvel bezorgde. En je zag dat hij het oprecht meende. De zanger verontschuldigde zich vervolgens, omdat Metallica een concert had moeten afzeggen. Geen makkelijke beslissing. "Nogmaals sorry, en bedankt voor jullie medeleven".

Je kon er niet om heen dat Metallica vooral op veilig speelde in Kopenhagen. Door twee instrumentale songs achter elkaar te brengen: de bas-solo van 'Anasteshia (Pullin' Teeth)' ging over in een mooi 'Orion'. Dik tien minuten mocht Hetfield even de micro vergeten, en dat werkte. Aan het eind wierp de zanger een kushandje naar de hemel. Ter ere van Cliff Burton, hun verongelukte bassist.

Er werd ook amper nieuw materiaal gespeeld. Omdat de nieuwe songs te complex zijn en te veel van de stem van Hetfield en de slappe polsen van Hammett eisten? Metallica koos in ruil voor een resem gouden oudjes van voor de eeuwwisseling, die elke fan luidkeels kon meezingen. De tekst "Landmine has taken my speech" uit 'One' klonk nooit zo sarcastisch als nu.

Sober

Opmerkelijk: 'One' werd niet doorspekt met een bommentapijt of vuurwerk. Het concert was naar Metallica-normen sober gehouden. Enkel rode en groene lasers over het publiek, en een scherm dat boven de groep in de nok van de arena hing. Metallica speelde nog twee liedjes uit de nieuwe plaat. 'Now That We're Dead' had een lekker tribaal ritme en leunde op een gouden groove. Alleen jammer dat Hetfield gisteren geen gouden strot had. 'Moth Into Flame' bleef beter overeind. Het nummer ontleende zijn kracht aan de horzel in de gitaren en de hoekige ritmes, die alle kanten op spurtten. Lars Ulrich deed dat - helaas - ook op zijn drumstel. De Deense drummer speelde vaak roestig. Dus bracht hij maar een fan op het podium, om met een cimbaalslag 'Seek and Destroy' te starten.

In de bisronde stond Metallica heel wat krachtiger op het podium. Blij dat ze de avond heelhuids door waren gekomen, allicht. Het stokoude 'Whiplash' was zoals het hoorde: furieus en smerig. En in 'Nothing Else Matters' klonk de nasale stem van Hetfield naar verhouding goed. Hij zonk op zijn knieën om uit de distortie van zijn gitaar 'Enter Sandman' in te zetten. Alle zaallichten gingen aan voor die wereldberoemde slotsong. En terwijl Hetfield op en neer begon te springen, zette de hele Royal Arena een collectieve keel open. Die derde ster, die verdiende Metallica zo alsnog voor wilskracht en inzet.

Beeld EPA

De set

Hardwired

Creeping Death

For Whom the Bell Tolls

Wherever I May Roam

Welcome Home (Sanitarium)

Now That We're Dead

Moth Into Flame

Anathesia (Pullin' Teeth)

Orion

One

Master of Puppets

Fade to Black

Seek & Destroy

-

Whiplash

Nothing Else Matters

Enter Sandman 

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234