Zaterdag 23/01/2021

ROCK WERCHTER

Metallica kan pas in tweede instantie overtuigen op Werchter ***

Beeld alex vanhee

Metallica toonde twee gezichten op Rock Werchter 2014. De metaltitanen startten slordig en routineus, maar kregen de wei alsnog mee en hervonden hun spelplezier. Met dank aan de fans vooral, die tijdens deze zevende keer Metallica-passage mee het podium op mochten en zelfs enkele songs aankondigden.

Dat laatste was duidelijk wat James Hetfield nodig had. Metallica had niet alleen zijn snakepit bij, vijftig van hun trouwste fans mochten de 'four horsemen' van op de immense Main Stage meemaken. Leve Kasper uit Liedekerke ("Een dorpke dat iedereen kent", dixit de metalfan), die met veel branie even de micro overnam en zijn strot haast schor schreeuwde toen hij 'Sad But True' introduceerde. Het toverde een plotse grijns op het gezicht van Hetfield en betekende tegelijk een trap onder de kont van Metallica, dat sneller en snediger ging spelen.

Slordige start
Gelukkig, want wat de grootste metalband van de wereld tot dan had laten horen was eerder slordig. Metallica liet ruim twintig minuten op zich wachten en startte zijn set met een drieworp uit 'Master of Puppets'. Een furieus 'Battery', gevolgd door het beroemde titelnummer en 'Welcome Home (Sanitarium)'. Songs waar de echte Metallica-fan zich normaal gezien suf op headbangt, maar deze klassiekers vonkten nauwelijks. Hetfield bleef achteraan het podium, liep naar alweer een van zijn negen micro's (die niet allemaal even goed afgesteld stonden ) en leek vooral het contact met een rommelig drummende Ulrich te zoeken. De zanger sprak het publiek ook amper toe, en dat is niet van zijn gewoonte. Zat die dreigende boycot dan toch nog in zijn achterhoofd? Dierenrechtenorganisatie GAIA hadden immers opgeroepen om Hetfield (een jager) duidelijk te maken dat de berenjacht misdadig is. Niet dat wij enig laatdunkend spandoek konden ontwaren, for that matter.

Gerechtigheid geschiedde
De set was door de fans zelf gekozen, maar één liedje had Metallica er zelf mee in gesmokkeld. Het nieuwe 'Lords of Summer' ("ons zomerdeuntje") brak alvast geen potten. De drums deden aan Motörhead denken, maar het tempo ging zowat alle kanten uit. Of deze song Metallica's langverwachte nieuwe plaat zal halen valt af te wachten. Voor ons hoeft het niet. De duisternis viel en bracht raad (net als de fans op het podium). Hetfield zocht de punt van de snakepit op om tussen de massa te staan, en liet zijn gitaar loeihard gieren. Gerechtigheid geschiedde met '...And Justice For All', maar vooral 'One' zal nog lang blijven nazinderen. Metallica begon zijn bekende anti-oorlogssong intens en slepend, terwijl op de grote schermen achter hen soldaten met pothelmen op het hoofd naar het front trokken. Een duidelijke verwijzing naar de gruwel van de Eerste Wereldoorlog, nu honderd jaar geleden. De marcherende militairen veranderden in wandelende skeletten, waarna het viertal al hun duivels ontbonden. "Genoeg opgewarmd, ik wil iedereen horen meezingen", brulde een hevig springende Hetfield toen hij 'For Whom The Bell Tolls' inzette. Stef uit West-Vlaanderen ("ondertiteling is niet nodig") kreeg ook even de micro en mocht een smerig 'Blackened' inleiden, waarop 'Nothing Else Matters' en vooral een ingehouden 'Enter Sandman' de klus helemaal klaarden. Dit was Metallica zoals ze op Werchter horen te spelen.

Presentator Hetfield
Gek genoeg loste de groep het momentum weer even tijdens de bisronde. Niet tijdens het massaal meegezongen 'Whiskey in the Jar' en niet omdat er enig vuurwerk ontbrak, maar wel met de 'songkeuze van de dag'. Via sms konden fans uit drie gekozen nummers voor hun favoriet stemmen. Het festival leek plots een reuzengroot X-Factor, met Hetfield als presentator die de spanning er te lang in wou houden. De keuze viel op 'The Day That Never Comes', en zo kreeg Werchter toch een nummer uit *Death Magnetic* te horen. Niet dat die veel spankracht bracht. Dan was er allicht beter voor 'Fuel' of 'Ride the Lightning' (keuzes B en C) geopteerd.

Maar goed, een feestelijk 'Seek and Destroy' -inclusief tientallen grote ballonnen die rondgingen- toverde alsnog een glimlach op je gezicht. Deze zevende doortocht van Metallica had dus zeker zijn momenten, maar een grand cru was het niet.

Beeld alex vanhee
Beeld alex vanhee
Beeld alex vanhee


DE SET:

1. Battery
2. Master of Puppets
3. Welcome Home (Sanitarium)
4. Creeping Death
5. The Unforgiven
6. Lords of Summer
7. Wherever I May Roam
8. Sad but True
9. Fade to Black
10. ...And Justice for All
11. One
12. For Whom the Bell Tolls
13. Blackened
14. Nothing Else Matters
15. Enter Sandman
---
16. Whiskey in the Jar
17. The Day That Never Comes
18. Seek & Destroy

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234