Zondag 20/09/2020

Metallica, de luidste jukebox ter wereld

James Hetfield (Metallica): niet verrassend, maar ruim twee uur lang boeiend.Beeld GETTY

Sonisphere, het rondreizend festival dat met 'The Big Four' Anthrax, Slayer, Megadeth en Metallica een kwartet metaltoppers op de affiche zet, laat de Benelux voorlopig links liggen. Daarom gingen we ons licht opsteken in het Noord-Franse Amnéville, op een boogscheut van Luxemburg.

In de regio bezuiden het Groothertogdom Luxemburg verwacht een mens heuvels en veel groen, en die vlieger gaat ook op voor Amnéville. Helaas vormt die natuurpracht de achtergrond voor een setting van vergane industrie. Wanneer we de stoffige parking van Sonisphere France in Amnéville opdraaien, worden we verwelkomd door naargeestige fabrieksschoorstenen aan de einder en kapotte serres waarvan geen raampje meer heel blijft. Een gitzwarte hemel maakt het plaatje compleet. Kortom, een droomomgeving voor een metalfestival.

Groeipijnen
Sonisphere is een naam die bij liefhebbers van het genre al langer een belletje doet rinkelen. Het rondreizend festival sloeg zijn tenten op in tal van Europese landen, maar nog nooit eerder in Frankrijk. Een primeur voor onze zuiderburen dus, al merk je meteen dat primeurs groeipijnen met zich meebrengen. In de wirwar van cash, drank- en eetbonnetjes vindt een kat haar jongen niet. De Snow Hall, een indoor sporthal waarrond het festival plaatsvindt, speelt daar handig op in. Meteen aan de ingang van het terrein verkopen medewerkers bonnetjes waarmee je alleen eten en drinken aan de sporthal kan kopen, niet aan de andere kraampjes op het terrein. Dat levert dikke rijen - mopperende - klanten op aan de drankstandjes en de pizzeria van de Snow Hall, en minstens evenveel in allerlei staten van dronkenschap verkerende wachtenden voor de schaarse toiletten van de sportfaciliteiten. We besparen u de details, maar als Marie-Hélène en Jean-Jacques hier na het weekend komen oefenen voor hun wintersportvakantie, zullen ze hun sanitaire standaarden drastisch mogen verlagen.

Van crowd control heeft men hier nauwelijks gehoord: de groepen spelen afwisselend op twee tegenover elkaar gelegen podia (de Apollo Stage en de Saturn Stage), wat als enorm voordeel heeft dat je niet ver hoeft te lopen om álle bands op de affiche volledig te zien, een zeldzaam goed op festivals tegenwoordig. Nadeel is dat je voortdurend door een mensenzee moet waden om het andere podium te bereiken. Vooral op smallere stukken levert dat claustrofobische toestanden op. Maar niet gezeurd: we zijn hier op een metalfestival en niet op een teambuilding van het plaatselijke verzekeringskantoor. Het mag dus al wat ruiger zijn.

Metallica en de anderen
Dat zie je ook aan de affiche, die volledig de kaart van de heavy metal trekt. Op de tweede dag van Sonisphere France horen daar onder meer Papa Roach, Tarja en een alweer uitstekend Volbeat bij. Maar de nadruk ligt op de concerten van 'The Big Four' op de Apollo Stage. Het idee is om de vier grootste bands die hun roots in de Amerikaanse speed/trashmetal van de jaren '80 hebben, samen op de affiche te zetten. Dat lukt al een hele poos wonderwel, al moeten we eerlijk zijn: afgaande op de tsunami van Metallica-T-shirts en de talloze keren dat bezoekers al van 's middags 'Seek and destroy!' of 'Obey your master!' naar elkaar brullen, is het eigenlijk niet zozeer 'The Big Four' als wel 'Metallica-en-die-drie-anderen'.

Niet dat Anthrax, Slayer en Megadeth hun plaats op de affiche niet verdienen. Dat blijkt al vroeg op de dag wanneer Anthrax met Joey Belladonna verrassend strak uit de hoek komt, Slayer even later voor een paar uit de kluiten gewassen moshpits zorgt (met een letterlijke 'wall of sound' van niet minder dan 36 Marshall-versterkers op het podium!) en Dave Mustaines Megadeth ergens het elixir van de eeuwige jeugd lijkt te hebben gevonden. De drie groepen verdelen onder elkaar dan ook genoeg metalklassiekers om de platencollectie van elke biker te stofferen. 'Antisocial', 'Angel of Death', 'Caught in a Mosh', 'Peace Sells', 'War Ensemble': elke band graaft diep in zijn verleden en krijgt er enthousiaste respons voor in de plaats.

Hitmachine
Toch kan er maar één de grootste zijn, en dat is nu eenmaal Metallica. Dat blijkt overduidelijk vanaf 22u, wanneer het plein voor het hoofdpodium steeds dichter volgepakt raakt met een wachtende meute, ook al staat Tarja een recordaantal octaven uit haar keel te knijpen op de andere stage. Om 23u is het dan eindelijk zover. "You want heavy? Metallica gives you heavy!", schreeuwt James Hetfield ergens tijdens de set in zijn microfoon, en dat is niet gelogen.

Metallica blijft de wijsheid 'op een festival moet je hits spelen' trouw, en opent al meteen met onverslijtbare crowd pleasers als 'Hit the Lights', 'Master of Puppets' en 'The Shortest Straw'. En waarom zou je zulke klassiekers niet meteen weggeven als je later nog gewoon 'One', 'Seek and Destroy', 'Enter Sandman' of andere genre-raspaardjes uit de kast kan trekken en meer dan twee uur lang een leger van hardrockers uit zijn dak kan laten gaan?

Verrassen, dat doet dit Metallica niet meer. Alle ingrediënten die al een paar tournees meegaan, zijn ook op Sonisphere aanwezig. Bassist Robert Trujillo die als een eend met een zakbreuk over het podium waggelt? Check. Lars Ulrich die voortdurend rechtstaat achter zijn drumstel en er regelmatig naast mept? Yep. De bindteksten van Hetfield die een langere baard hebben dan sinterklaas? Uhu. De speciale effecten als het vuurwerk, het podium-op-het-podium en de ontploffingen bij 'One' zijn evenmin nieuw, en van sommige solo's had je gehoopt dat de groep ze eruit had gezwierd. Het doet er allemaal niet toe: Metallica live, dat is een massakaraoke voor vele tienduizenden fans, een oorverdovend luide jukebox die fantastische plaatjes draait uit drie decennia rockgeschiedenis van de groep. Geen mens die ongelukkig huiswaarts gaat. Eind dit jaar wordt Metallica dertig. Mochten we jullie dan niet zien, bij deze alvast gefeliciteerd jongens. (tw)

Sonisphere France moet het met een vrij sombere setting rooien.Beeld UNKNOWN
Sfeer bij het concert van Volbeat.Beeld UNKNOWN
Beeld GETTY
Beeld GETTY
'Die andere drie' van The Big Four; van boven naar onder Anthrax, Slayer en Megadeth.Beeld GETTY
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234