Woensdag 16/06/2021

Met zulke vrienden heeft Corbyn geen vijanden nodig

Het ziet er steeds meer naar uit dat de eerstvolgende Labour-leider Jeremy Corbyn heet. Daarom pluist Groot-Brittannië zijn omgeving uit. En treft daar nogal wat bedenkelijke types aan.

In 1936 behoorden David en Naomi Corbyn, twee vredesactivisten, tot de duizenden antifascisten die op de Londense Cable Street protesteerden tegen de British Union of Fascists van Oswald Mosley. Met succes wisten de demonstranten te verhinderen dat de zwarthemden Oost-Londen konden binnentrekken, een wijk met veel Joodse burgers.

Hun zoon Jeremy, favoriet voor het Labour-leiderschap, is er tachtig jaar later nog trots op. Maar hoe verhoudt deze trots zich tot het feit dat hij regelmatig heeft meegelopen met demonstraties van radicale moslimorganisaties, waarbij antisemitische leuzen door de Londense straten weerkaatsen?

Nu de kans groot is dat Corbyn over een kleine twee weken Hare Majesteits oppositieleider is, worden de ideeën van de 66-jarige socialist onder een vergrootglas gelegd. Daarbij gaat het niet alleen over zijn economische plannen - door Tony Blair zondag nog omschreven als Alice in Wonderland-materiaal - maar vooral ook over zijn banden met haatimams, antisemieten en Holocaust-ontkenners, lieden wier ideeën haaks staan op zijn andere idealen als emancipatie van homo's, gelijkheid voor vrouwen en wereldvrede.

Onlangs nog gooide Corbyn olie op het vuur door op de Iraanse televisie te beweren dat de afrekening met Osama bin Laden een tragedie was.

Belangrijke rol

De reden voor dit ongemakkelijke verstandshuwelijk - een rood-groene coalitie - is niet zo moeilijk te vinden: de strijd voor een Palestijnse staat en in het verlengde daarvan een afkeer van de staat Israël. Binnen links-Engeland is dit altijd een belangrijk thema geweest vanwege de Britse betrokkenheid in deze regio sinds de nadagen van de Eerste Wereldoorlog.

In 1917 gaven de Britten de Joden een 'nationaal tehuis' in Palestina, middels de Balfour-verklaring. Enkele jaren later kreeg Londen het mandaat over Palestina en na de Tweede Wereldoorlog speelde de socialistische regering van Clement Attlee een belangrijke rol bij de vorming van de staat Israël.

Binnen Labour wordt er verschillend gedacht over het Israëlische vraagstuk. Het New Labour van Tony Blair stond bekend als pro-Israël. Politici van Joodse komaf bekleedden indertijd prominente functies. Zo was Peter Mandelson (wiens vader in de regering-Attlee zat) de architect van het New Labour-project en fungeerde Michael Levy als de man die het geld binnenhaalde. De gebroeders Miliband zijn zonen van de Belgische Jood Ralph Miliband, die in 1940 op het nippertje aan de nazi's was ontkomen. Blair zelf kon op veel sympathie rekenen binnen de Joodse gemeenschap in Groot-Brittannië.

Een koosjere samenzwering

Bij Corbyn ligt dat anders. Deze socialist is al jaren begaan met het lot van de Palestijnen. In zijn enthousiasme heeft hij afgevaardigden van Hamas en Hezbollah 'vrienden' genoemd. Tijdens een televisieinterview meldde hij dat het ging om diplomatiek taalgebruik. "Betekent het dat ik het eens ben met Hamas en wat het doet? Nee. Betekent het dat ik het eens ben met Hezbollah? Nee. Het betekent dat ik vind dat het omwille van de vrede nodig is te praten met mensen met wie je het oneens bent." Corbyn ontkent antisemiet te zijn. Het gaat hem om Israël, in zijn ogen een westerse kolonie die zich als een koloniaal bezetter gedraagt.

Dat onderscheid tussen 'anti-Joods' en 'anti-Israël' is niet altijd even duidelijk. Bij Corbyns islamitische vrienden worden de termen 'Jood', 'Israëli' en 'zionist' nogal eens gezien als synoniemen. Ook binnen linkse kringen in Groot-Brittannië is de scheidslijn soms niet helemaal duidelijk.

Volgens de journalist Ben Cohen is vijandschap tegen Israël en zionisme iets te vaak een dekmantel voor antisemitisme. Een voorbeeld is het verhaal 'De zionistische lobby in Groot-Brittannië' dat het linkse opinieblad The New Statesman in 2002 publiceerde. Op de omslag steekt een gouden Jodenster de Union Flag. Begeleidende kop: 'Een koosjere samenzwering?'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234