Donderdag 23/01/2020
Beeld Geert Joostens

Column

Met verfrommelde gezichten van de lange vlucht naar Seoul lopen we compleet gedesoriënteerd ons hotel uit

Halina Reijn is actrice bij Toneelgroep Amsterdam en schrijft wekelijks over wat haar bezighoudt

Wat gaat u doen in Seoul, mevrouw Reijn?” vraagt de blonde stewardess me met een moederlijke glimlach in het vliegtuig. “De eeuwige bron spelen”, zucht ik en word bij voorbaat moe bij de gedachte aan bijna vijf uur theater. Met verfrommelde gezichten van de lange vlucht lopen we uren later compleet gedesoriënteerd ons hotel uit. Een vreemde geur, die me doet denken aan Hongkong waar ik eerder speelde, hangt in de steeg waar ons nette, aan­gename hotel op uitkijkt.

Er wonen meer dan 9 miljoen mensen in Seoul, de hoofdstad van Zuid-Korea. 48 procent van de hele bevolking heeft zijn intrek genomen in dit deel van het land. Met de buitenwijken erbij loopt dat zelfs op tot bijna 23 miljoen. Voor zover de lange vlucht, het harde ­werken in Londen, een hardnekkige verkoudheid en het tijdsverschil me niet al deden duizelen, zijn deze interessante feitjes genoeg om me een lichte paniekaanval te bezorgen.

Ik ben er nooit goed in geweest, om een stad op efficiënte wijze te veroveren, dingen te ondernemen en met een gezonde, Nederlandse ontdekkingsdrift te doen aan sightseeing als ik ergens moet werken. Toen Carice en ik wekenlang op hotel in Berlijn verbleven voor de opnames van de film Valkyrie, kwamen we nauwelijks buiten, hooguit een middag om te shoppen. Pas later zag ik in wat een geweldige stad Berlijn was. Tijdens een kort weekendje weg bezocht ik musea, pleinen, theaters, buurten en restaurants die ik tijdens mijn filmverblijf niet had weten te vinden.

Met mijn wazige jetlag­kop probeer ik Hokipoki te zoeken, het restaurantje dat de directrice van het Koreaanse theater ons aanraadde, maar mijn ogen vinden alleen maar vertrouwde Starbucks-borden en de krullerige letters van de Amerikaanse Coffee Bean-keten. Ik blader driftig in een gidsje dat ik zowaar heb aangeschaft ter voorbereiding van de zoveelste reis, maar tevergeefs. De woorden dansen op de pagina en ik kan alleen maar fantaseren over kussens, matrassen en dekbedden gevuld met dons. “Wakker blijven!” roept Robert en geeft me een duw tegen mijn schouder. 

Ik mis Karina Smulders, mijn oud-collega die me altijd op sleeptouw nam naar synagoges, oude stadsbuurten, marktjes, verloren gewaande tempels en kathedralen met hemelse plafonds. Als geen ander wist zij de juiste reisgidsen aan te schaffen, de perfecte web­sites met tips te vinden, en op die manier de sleutel van een stad te bemachtigen nog voor we goed en wel waren geland.

Van Londen begrijp ik helaas ook niet veel. Ik zou een gids willen inhuren die weet waar de juiste koffie­tentjes zijn en de leuke ­restaurants, de kleine kledingwinkels en een fijn ­massagesalon of betaalbare kapper.

Gelukkig moet ik over een paar uur in het theater zijn. Tot die tijd schrijf ik tot mijn grote schaamte deze column in een van Starbucks-vestigingen die hier op elke straathoek te vinden zijn. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234