Zaterdag 26/11/2022

Met stunt- en vliegwerk verovert Meeusen zege

Mooi, die klassementscross op de valreep. Op een snel en technisch parcours gaf Tom Meeusen (27) iederen het nakijken. Een opsteker na een absoluut rotjaar, want dat blijft 2015 voor de veldrijder.

Wat voorafging was een aanslag op Tom Meeusens mentale weerbaarheid. Verdacht in de zogenaamde ozonaffaire rond dokter Mertens. Geweerd uit de WK-selectie, maar via een snelprocedure bij het Belgisch Arbitragehof voor de Sport (BAS) alsnog naar Tabor, om vervolgens na een aanslepende rechtsgang te worden vrijgesproken door de disciplinaire commissie van de Belgische wielerbond.

We schrijven 28 april. Meeusen voelt "een rugzak van 375 kilogram" van zijn rug vallen. Maar de crosser beseft ook dat hij straatlengten achterop hinkt in de voorbereiding op het nieuwe veldritseizoen. Het valt hem zwaar.

Het plaatst zijn vreugde na de Azencross in het juiste perspectief. Dan tóch, na weken kreunen, zwoegen en spartelen. Dat verkrampte gezicht, happend naar adem als een vis op het droge: het werd stilaan zijn handelsmerk. Meulebeke en Ardooie? Troostprijsjes. Het klappen niet waard. Als het écht om de knikkers ging, kwam Meeusen geen poot vooruit. Tot gisteren in Loenhout. De wedergeboorte.

Hij glipte weg op het einde van ronde vier, op technisch vernuft de vrije ruimte in. "Míjn ding", genoot hij van het alom uitgespuwde parcours - kurkdroog, pijlsnel, bol van de hindernissen. "Je kunt daar krenterig over doen. Maar het is wel iets dat altijd binnen het gamma van de echte veldrijder moet passen."

Motorcrossjump

Ladderzat Loenhout vierde uitbundig mee. Massaal handjeklap in de laatste rechte lijn, stormachtig applaus aan de rand van het podium. En maar scanderen. Meeusen had al bedankt voor zoveel enthousiasme met een spectaculaire motorcrossjump op een van de laatste bulten. In de interviewtent kuste ex-crosser en commentator Paul Herygers zijn wijsvinger en drukte die op de linkerkaak van de man die net zijn eerste klassementscross sinds 9 november 2014, Ruddervoorde, had binnengerijfd. Meeusen lachte. "Kijk, dit is de man voor wie ik jaren geleden als broekventje aan de hand van mijn vader al naar hier kwam afgezakt."

Zijn mooiste dag van 2015, noemde Meeusen het. Veruit. Maar zijn algemene gevoel kon het niet verdringen. "Ik heb een slecht jaar achter de rug. Je mag dat niet onderschatten, wat die zaak mentaal met mij heeft gedaan. Ik speelde mijn vechtlust kwijt, was geen minuut mezelf. Het werd al snel duidelijk dat ik niet voor de klassementen zou strijden en dat ik pas rond kerst en nieuw opnieuw wat niveau zou halen.

"Maar dan nog verliep alles moeizamer dan gedacht. De toplaag is veel breder geworden. Dat deed me twijfelen. Lukt het me nog wel? Op fysieke tests, vorige maand, scoorde ik nooit beter. Alleen: mijn hoofd volgde niet. Toch bleef ik knokken. Deze zege komt dan ook als een opluchting. Het doet me met geruster gemoed toeleven naar het BK.

"Of ik in Lille de titel kan pakken? Moeilijk te zeggen. Ik weet het, in kampioenschappen worden alle tellers opnieuw op nul gezet. En een cross zónder Van der Haar en Van der Poel doet mijn winstkansen toenemen. Ik verwacht een tactische race. We zien wel. Laat me hier eerst maar even van genieten. En dan, op naar een beter 2016."

Van Aert onderuit

Voor Wout Van Aert, de man van het seizoen tot dusver, werd het één lange achtervolgingsrace. Hij begon zijn koers vanuit pakweg 25ste positie. "Al in de eerste ronde lag ik op mijn gezicht", vertelt de Kempenaar. "Er viel iemand op me, waardoor ik zelf neerging. Bovendien was ook mijn fiets stuk. Niet veel later sprong ik een wiel kapot en moest ik weer wisselen. Ik voelde me anders wel goed. Op adrenaline ben ik helemaal naar voren gereden, maar dat tempo kon ik niet blijven volhouden."

Het leek erop dat Van Aert er genoegen mee nam om Mathieu van der Poel terug te pakken en dat zijn koers geslaagd was eenmaal hij die kloof had gedicht, maar dat was een foute inschatting. "Tot halfweg koers zat ik met winnen in mijn hoofd", zei Van Aert. "Daarna moest ik even recupereren. Meeusen heeft een goed moment gekozen om te gaan. Eenmaal hij een kloof had, was het voorbij. Op dit parcours kon je het verschil niet maken, dit was alleen goed om je pijn te doen. Al dat springen was echt gevaarlijk."

Die andere topper, Mathieu van der Poel, kwam niet verder dan plaats zeven. De wereldkampioen startte nochtans fel. Op het einde van ronde twee gooide hij een bom, maar zijn actie eindigde met een sisser. De Nederlander werd teruggefloten door Van Aert en staakte daarna de strijd. "Ik had een mindere dag", bekende hij. "Ik heb een aantal rondes voor mijn rekening genomen, maar op dit parcours kreeg ik de rest niet uit het wiel. Zodra het tempo even stilviel, zat er direct een sliert van twintig man in mijn zog. Uiteindelijk moest ik de koers ook maar ondergaan. Tom reed sterk, maar hij had het voordeel dat ze hem wel ruimte gaven."

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234