Zondag 22/09/2019

'Met mijn ogen dicht kan ik zelfs mee'

Vrienden sms'ten hem bezorgd, na het recente transferoffensief van de Buffalo's. 'Nóg een aanvallende middenvelder?' Alsof Danijel Milicevic het zelf niet besefte. De innemende stilist is geen zekerheid meer bij AA Gent, ook niet vanavond tegen Altach in de Europa League-voorronde.

AA Gent haalde het voorbije halfjaar Yuya Kubo voor 3,5 miljoen euro en Franko Andrijasevic voor 4 miljoen. Daardoor dreigt Danijel Milicevic (31) dit seizoen veelvuldig op de bank te moeten zitten. "Eerlijk, toen Andrijasevic tekende, vroeg ik me af of AA Gent nog op me rekende", zegt hij. "Hoe zou je zelf zijn? Twee van de duurste aankopen uit de clubgeschiedenis zijn nummers tien. Why always me?, dacht ik."

Tijdens de individuele gesprekken die coach Hein Vanhaezebrouck bij aanvang van het seizoen voert, heeft hij duidelijkheid gevraagd. "Logisch, als je ziet hoeveel de club had geïnvesteerd in spelers voor mijn positie. Maar de coach zei dat hij nog steeds op me rekent. Dat volstaat. Ik maak me op dit moment dan ook geen zorgen, ik voel me nog steeds belangrijk. Kijk, ik weet dat ik deze club al veel heb bijgebracht. De voorbije drie jaar was ik bij meer dan zestig doelpunten betrokken. Mijn statistieken zijn dus niet zo slecht."

Je weet toch dat spelers van 3,5 en 4 miljoen euro niet gauw naar de bank verdwijnen?

Milicevic: "Dat is een van de wetten van het voetbal. Dure spelers zet je niet snel naast de ploeg. Ach, we zien wel. Aan de coach om zijn keuze te maken. Simpel wordt het niet."

Kun jij leven met een rol als supersub?

"Zoals Mertens in zijn eerste jaar bij Napoli? Ik weet het niet. Ik heb nog nooit in zo'n situatie gezeten. Ik verkies toch om in de basis te staan, want het moeilijkste in voetbal is invallen. Je hebt geen tijd om je aan te passen aan het tempo. Plus: het is niet evident om beslissend te zijn in pakweg twintig minuten."

Hein Vanhaezebrouck zal dit interview ongetwijfeld lezen. Overtuig hem eens waarom hij voor jou moet kiezen als offensieve middenvelder.

(lacht) "Mijn stilstaande fases, cruciaal in het moderne voetbal. En in topwedstrijden ben ik altijd top. De coach heeft me dat al meermaals gezegd. Voorts zijn er mijn assists en mijn goede mentaliteit. Ik leid de ploeg ook een beetje en ik geef aan waar de spitsen moeten lopen, want onze offensieve pressing is heel belangrijk. Ik ken het systeem bovendien uit mijn hoofd. Die 3-4-3, het zit in mijn bloed. Ik weet waar ik moet lopen, wanneer ik moet infiltreren, de bal in de voet vragen, het spel verleggen... Met mijn ogen dicht kan ik zo negentig minuten meedoen. Als aanvallende middenvelder, hé."

Niet als nummer 6, als controlerende middenvelder? Net als in play-off I stond je ook tegen Athene en Lens net voor de verdediging.

"Misschien is het een voorteken. (grijnst) Maar als verdedigende middenvelder kun je van mij niet verwachten dat ik de ploeg evenveel bijbreng. Je moet er in een bepaald tempo lopen dat ik niet gewoon ben. Zo'n 11 kilometer als nummer 10 is niet hetzelfde als 12 kilometer als nummer 6. Ik voel dat aan mijn lichaam. Als verdedigende middenvelder moet je bij een omschakeling soms 80 meter lopen, offensief niet. Je moet ook geconcentreerder zijn, weten wat de tegenstander zal doen, voelen wanneer iemand in de zestien gaat opduiken."

Waarom zeg je niet gewoon: 'Coach, ik ben een nummer 10'?

"De coach is slim genoeg. Hij weet dat mijn beste positie die van aanvallende middenvelder is. En het is niet dat hij me rechts- of linksachter zet, hé."

Hoe zou Danijel Milicevic zich gedragen op de bank?

"Ik zou minder glimlachen en stiller zijn, maar even professioneel blijven. (lacht) Nu, heb ik al gezegd dat ik niet op de bank wil zitten?"

Je zorgde hier mee voor de titel, voor de historische overwintering in de Champions League, je schakelde Tottenham uit. Dan wil je Gent toch via de grote poort verlaten en niet na een seizoen waarin je niet langer eerste keuze bent?

"Natuurlijk zou het leuker zijn om na een hoogtepunt te vertrekken. Dan herinneren ze je als een hero, een legende. Weggaan via een klein deurtje is toch anders. Maar voor alle duidelijkheid: ik ben op dit moment niet bezig met een transfer. Alleen als de komende weken blijkt dat ik op geen enkele positie eerste keuze ben, ga ik nadenken over een oplossing. Maar niet vooraleer ik een gesprek heb gevoerd met de voorzitter, meneer Louwagie en de coach. Ik heb een goede band met de president, een man met een groot hart. Hij wilde me destijds."

Hij droomt luidop van een nieuwe titel.

"Ik ook. I'm a dreamer. (knipoogt) Vorig jaar waren we opeens dicht bij de eerste plaats, maar ik moet eerlijk zijn: die derde plek was terecht. Je voelde ook dat de groep niet dezelfde honger had als in het kampioenenjaar. De vele transfers zorgden intussen voor een nieuwe wind."

Nog één iets: weet je met welke speler Hein Vanhaezebrouck graag eens een avondje op restaurant zou doorbrengen?

(grijnst) "Kubo? Misschien houdt de coach van sushi."

Je zoekt het te ver.

"Met mij? Echt? Omdat ik de goede adresjes ken, zeker? Wel, ik zou hem meenemen naar Grotto Ticinese in Zwitserland, gekend voor zijn fantastisch vlees. We kunnen dan wat praten over het voetbal in de jaren 80, ik ben een grote fan van die periode. En over eten natuurlijk. De coach is naar het schijnt een goede kok, maar we wachten nog steeds op zijn belofte. Toen we in het jaar dat we kampioen speelden KV Kortrijk versloegen met 2-3, had hij beloofd dat hij voor ons ging koken. Het is er nog altijd niet van gekomen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234