Woensdag 21/08/2019

'Met Limburgers vergaderen is altijd een beetje muziek'

Als kleine jongen raakte hij in de ban van 'beatlemuziek', in zijn jaren als cafébaas brulde hij mee met de platen van Zappa en ondanks zijn drukke politieke agenda miste hij geen enkele Pukkelpop. In zijn platencollectie nemen Nick Cave én Mozart een prominente plaats in: 'Prettig gestoorde muziek trekt me wel aan', zegt de Limburgse gouverneur.

door Nica Broucke

De vraag naar zijn top vijf aller tijden pareert hij vriendelijk met: "Mag het ook een top honderd zijn?" Voor Steve Stevaert is muziek "heel belangrijk. Ik zou echt niet zonder kunnen. Ik ga ook graag naar concerten, maar dat is niet zo eenvoudig want alleman kent u, hé. Ik heb wel alle edities van Pukkelpop meegemaakt. De zanger van eels was heel blij dat hij met de mayor of Belgium kon praten. Ik kreeg hem maar niet uitgelegd dat ik burgemeester van Hasselt was."

Muziek is overal, vindt Stevaert - "met Limburgers vergaderen is altijd een beetje muziek" -, maar zijn grote muzikale helden heten Lou Reed en Nick Cave. "Reed heeft de tand des tijds doorstaan, ik hoor hem nog altijd even graag. Ik heb ook verschillende optredens van hem gezien, ongelooflijk sterk. Nick Caves muziek ligt in het verlengde daarvan, maar is poëtischer. 'I don't believe in an interventionist god', dat is toch pure poëzie? Ik heb ooit laten vallen dat ik Cave wilde ontmoeten. Men had een afspraak geregeld, maar toen bleek dat het in Nieuw-Zeeland was, ben ik er niet op ingegaan."

Van kraaienkoning Cave naar Mozart is voor Stevaert een kleine stap. "Er zijn raakpunten. Beiden maken muziek die zeer afwijkend is voor hun tijd. De manier waarop Mozart Cosi fan tutti muzikaal heeft uitgewerkt, met een speciale inslag. Cave doet gekke uitstapjes met Kylie Minogue - hij zou dat beter niet doen -, maar wat ik wil zeggen is dat zowel hij als Mozart prettig gestoord zijn, en dat trekt me wel aan."

Cave ontmoeten zat er niet in, maar de liefde voor Cuba bracht het voormalige socialistische boegbeeld wel naar Compay Segundo van Buena Vista Social Club. "Hij heeft een privéconcert voor mij gegeven, bij hem thuis in Havana. Dat had de ambassadeur, die wist dat ik een fan was, geregeld. Segundo droeg een wit kostuum en een hoed, en speelde op een achtsnarige gitaar ontelbare nummertjes. Ik kreeg een grote gesigneerde foto van hem: par amigo Steve. Ik was ontroerd dat hij die voor mij had laten inlijsten. Ik wilde graag iets terugdoen, maar daar wou hij eerst niet van weten. Toen zei hij: 'Bezorg me wat champagne, mijn vriendinnetjes drinken dat graag!' Hij was op dat moment al een stuk in de negentig. Ik heb hem twee flessen gegeven. Hij vertelde me dat hij graag nog eens papa wilde worden en vroeg me wat ik daarvan vond. Ik heb er niet op geantwoord, zijn zoon en dochter waren erbij... Ik heb hem naar hier uitgenodigd, maar het is er niet meer van gekomen. Die Cubaanse muziek is hier goed aan het doordringen. Kijk maar naar wat Buscemi met Our Girl in Havana heeft gedaan."

Kleine Robert Stevaert kreeg de liefde voor muziek mee van zijn oom. "Die was maar een paar jaar ouder dan ik en hij leerde me Little Richard kennen. Bij mij thuis waren mijn ouders en grootouders de baas over de radio. Alle moderne muziek vonden ze 'beatlemuziek', en daar waren ze tegen. Bij mijn oma mocht ik wel de radio opzetten en daar, op de pick-up van mijn nonkel, draaiden we Paul Anka, 'Marina' van Rocco Granata en, tot vervelens toe, Little Richard. Toen ik later zelf een pick-up had, kocht ik platen van Zappa, The Doors, Pink Floyd... De muziek die op Jazz Bilzen werd gespeeld. Later zette ik vaak The Cure op. 'Killing an Arab' vind ik nog altijd een fantastisch nummer."

Nu bepaalt Luc van muziekwinkel Gigaswing in Hasselt het koopgedrag van Stevaert. "De laatste plaat die ik er heb gekocht is A Hundred Highways van Johnny Cash. Hij zingt niet zo schoon en het is onaf, maar net daarom is het schoon en toch af. Net als Dylan, nog zo'n fenomeen. Muziek die recht naar het hart gaat, dat kun je niet logisch uitleggen."

Downloaden doet hij niet, een iPod heeft Stevaert evenmin. "Hoewel ik overweeg er een aan te schaffen. Maar dan niet om met zo'n koptelefoon te luisteren. Als ik daarmee begin, doe ik niets anders meer."

De platencollectie van de gouverneur zit deels in dozen, deels in "van die glazen rekken. Ik heb geen vinylplaten meer, behalve een die ik van Helmut Lotti op Rimpelrock heb gekregen. Die heb ik in mijn boekenkast gezet. Ik had als caféhouder heel veel platen, maar die kun je thuis niet draaien wegens te veel krassen. Ik heb ook geen pick-up meer. Als je ziet wat ze nu met vinyl doen. Ik heb zelf eens proberen scratchen in de Muziekodroom, daar ben ik toch niet zo handig in. Mijn platen zijn op een spontane manier georganiseerd. Bovenaan liggen de cd's die ik het meeste speel. Carla Bruni, misschien wat sentimenteel maar wel fantastisch - ze zit ook in mijn top vijf. Johnny Cash, Gotan Project, Mozart en Bach. Klassiek en modern door elkaar. Ik draai soms ook nog eens Adamo, 'Inch' Allah' vind ik zeer schoon. Ik ben al een paar jaar aan het zagen om hem naar Rimpelrock te halen en nu komt hij. Als ik een echt feestje wil bouwen zet ik André Hazes op."

Als langharige puber werd dansen niet cool bevonden. "Ik werd wel eens gehaald voor 'La Bamba', de kuskensdans, maar dat was nooit van harte. Met mijn vrienden van het dorp gingen we soms naar Hasselt, waar ze in cafés 'muziek voor langharigen' draaiden. Ook de punk is niet aan mij voorbijgegaan. Ik heb ooit een van die groepen - ik weet niet meer welke - gezien in de Marquee in Londen. Never Mind the Bollocks van The Sex Pistols heb ik veel gedraaid. Er wordt veel te negatief over de punkperiode gedaan. Punk heeft de muziek, die bijna iets was voor schriftgeleerden, verfrist. Wat ik positief vind, is dat de schotten tussen de genres weg zijn. In mijn cafés waren The Rolling Stones zowat het verste dat ik kon gaan, de rest werd te commercieel bevonden. Nu kun je alles draaien. Een plaat die ik vroeger echt heb grijsgedraaid is Apostrophe van Frank Zappa. Op café speelden we die plaat helemaal. Zappa was cult, maar ik hoor hem nog altijd graag. Arno draai ik ook regelmatig. Vroeger ging ik af en toe eens eten met hem of een pintje drinken."

1 Nick Cave, 'Into My Arms'

2. Lou Reed, 'Perfect Day'

3. Carla Bruni, 'Quelqu'un m'a dit'

4. Compay Segundo, 'Chan Chan'

5. Mozart, Cosi fan tutti

Morgen geen platenkast maar wel, zoals elke zomerse zaterdag, 'Merkwaardig Vlaanderen'. Maandag: de muziekcollectie van Adriaan Van den Hoof

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden