Vrijdag 06/12/2019

Onderwijs

‘Met leerlingen mag je niet experimenteren’: leraars op straat tegen fusie tot mastodontschool

Directeur Frank Baeyens. Beeld Tim Dirven

Leraren trekken morgen in Leuven de straat op omdat ze het niet nemen dat drie middelbare scholen gaan fuseren tot een ‘mastodontschool’. Ze voelen zich voor een voldongen feit gesteld, tegelijk zijn de plannen nog erg vaag. Toch is de fusie volgens het bestuur nodig. 

Frank Baeyens (55), directeur Heilige-Drievuldigheidscollege: ‘Fusie is nodig om de uitdagingen aan te pakken’

De drie scholen die nu gaan fuseren, het Sint-Pieterscollege, het Heilige-Drievuldigheidscollege en het Paridaensinstituut, liggen op goed 100 meter van elkaar. Je ziet nu ook dat de drie scholen in de derde graad een aantal van dezelfde studierichtingen hebben die weinig leerlingen volgen, bijvoorbeeld Grieks en Latijn. Als we die leerlingen bij elkaar kunnen zetten, wordt dat al eenvoudiger. 

“Ook de instroom in het eerste jaar is erg aan het veranderen. De drie scholen bieden aso-onderwijs aan. Maar door het maatschappelijk aantrekkelijk imago van aso komen er nu ook veel leerlingen terecht die eigenlijk een ander profiel hebben. We nodigen daarom ook tso- en bso-scholen uit om mee te werken aan het project en we verwachten dat ze dat zullen doen.

“Als we merken dat leerlingen niet op hun plaats zitten, wordt het in een eerstegraadsschool makkelijker hen vanaf het tweede jaar naar een richting te loodsen die beter bij hun interesses aansluit. De drempel wordt dan lager. Nu zitten veel leerlingen in het aso tegen het advies van de leerkrachten in.

“Op die manier kunnen we de uitdagingen van het onderwijs in de regio Leuven beter de baas. Terwijl de aso-scholen kampen met een capaciteitsprobleem, zitten er in de andere scholen te weinig leerlingen. Ook de spreiding van leerlingen met zorgvragen kunnen we dan optimaliseren.

“De termijn van twee jaar met als doel te starten op 1 september 2021 is wel krap, dat geef ik toe. Maar we willen hier echt mee vooruit. Een veranderingsproces gaat altijd gepaard met onzekerheid. We moeten over ons eigenbelang heen kunnen stappen.” 

Ingeborg Verheyden (39), leerkracht Nederlands en Duits in tweede en derde graad, Sint-Pieterscollege: ‘Je praat met een geweer tegen je hoofd’

Leerkracht Ingeborg Verheyden. Beeld Tim Dirven

“Het plan is enkele weken geleden voorgesteld. Maar hoewel er nog weinig concreet is over hoe het allemaal moet gaan, is er wel al over gecommuniceerd door de raad van bestuur. Daarmee hebben ze niet alleen de leerkrachten geschoffeerd, maar ook de leerlingen en ouders. Er wordt ook gedacht om nog andere scholen in het project te betrekken, maar ik weet niet of je zo tot een goede verstandhouding komt. Ik heb het gevoel dat je nu aan het praten bent met een geweer tegen je hoofd.

“Het plan is om een school om te vormen tot een eerstegraadsschool en de twee andere scholen tot campussen voor de andere graden. Maar ik heb moeite met die eerstegraadsschool, omdat je dan het gemeenschapsgevoel tussen alle graden verliest. Er is dan ook minder sociale controle door ouderejaars tegen pesten. Binnen een grote groep 12- en 13-jarigen is dat een probleem dat nu onderschat wordt.

“Leerkrachten moeten dan ook in veel grotere vakgroepen samenwerken. En je weet dat het makkelijker is met vijf collega’s te vergaderen dan met twintig. Organisatorisch denk ik dat alles veel omslachtiger zal worden. Terwijl we als leerkrachten nu al een enorme planlast hebben.

“Ook worden leerlingen als proefkonijnen gebruikt in de jaren tot het project op punt staat. Ik vind dat je niet met leerlingen experimenteert. Nu is het waarom van heel het project vaag, net als het doel en de middelen. We weten totaal niet wat er gaat gebeuren, en ik denk dat het schoolbestuur het ook niet weet.”

Jan Mafranckx (51), leerkracht Latijn en Grieks in alle graden, Heilige-Drievuldigheidscollege: ‘Elke school heeft zijn eigenheid’ 

Leerkracht Jan Mafranckx. Beeld Tim Dirven

“Ik denk dat de zorg voor de leerlingen veel moeilijker wordt in zo’n ‘mastodontschool’. Als de eerste graad op een aparte locatie zit, is het bijvoorbeeld veel moeilijker om de zorg van het tweede en het derde jaar van het middelbaar op elkaar te laten aansluiten. In de kleinere school die we nu hebben, kennen we de leerlingen goed en kunnen we in de leraarskamer gemakkelijk overleggen over hen met de collega’s.

“Elke school heeft nu ook zijn eigenheid. Zo hebben wij tussen elk lesuur een korte pauze van tien minuten om even uit te blazen. Zal dat blijven bestaan? Zowel wij als de leerlingen zijn daaraan gehecht. En dan zijn er ook activiteiten zoals de eindejaarsreizen. Die worden nu vrijwillig georganiseerd door leerkrachten. Maar hoe moeten we dat gaan doen als de groepen veel groter worden?

“Op dit moment is er al een groeiend aantal anderstalige leerlingen in de scholen, er zijn ook veel projecten vanuit de leerkrachten om hen te helpen. Dat vraagt echt een doorgedreven inspanning, maar het lijkt nu alsof het bestuur onze moeite daarvoor niet apprecieert. Onze middagpauze duurt zelfs iets langer omdat we oudere leerlingen stimuleren om jongere leerlingen over de middag uitleg te geven. Veel van die initiatieven zullen, vrees ik, verloren gaan. 

“Ik vraag me ook af hoe we voor de vakken gaan samenwerken. De drie scholen gebruiken voor mijn vakken nu allen een ander handboek en we zijn allemaal overtuigd van onze eigen aanpak. Ikzelf geef nu ook les in alle graden, terwijl dat in een gefuseerde school misschien niet meer mogelijk zal zijn.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234