Dinsdag 26/01/2021

The Original Soundtrack

Met het juiste nummer krijg je de hele kerk aan het janken

In het radioprogramma The Original Soundtrack sluiten De Morgen-journalist Robin Broos en zijn De Standaard-concullega Jeroen Struys pax media. Elke zaterdagavond zoeken ze op Klara naar de mooiste filmmuziek binnen een afgelijnd thema. Deze week: tranentrekkers.

Noem het gerust een medisch wonder. Tot voor kort – meer dan 34 jaar lang – had ik nog al mijn grootouders. Maar een maand geleden, vijf dagen voor de eerste uitzending van The Original Soundtrack, stierf mijn opa. We zijn die week in familiale kring afscheid gaan nemen in het funerarium. Op de achtergrond klonk een mix van ADYA Classic, Enya en Yann Tiersen. En daar viel me op hoe zeer muziek onze emoties kan bespelen. Zo'n melige gruwel. Ik werd er vooral heel erg opstandig van.

Mijn opa was mijn grote held. In pre-internettijden was hij bijvoorbeeld de man die me het nieuws bracht over de nieuwste films.
The Lion King was er zo één, in 1994. Een instant Disney-klassieker die we samen in de bioscoop zagen en die ik nog steeds niet kan uitkijken zonder een traan te laten. 

Jeroen Struys en Robin Broos: een pax media uit liefde voor de soundtrack.Beeld VRT

Dan heb ik het niet eens over het Bambi-moment van onze generatie, wanneer Simba zijn vader verliest. Gewoon al die openingsscène, waar de leeuwenkoning aan de savanne wordt voorgesteld op de Afro-geïnspireerde tonen van ‘Circle of Life’. Het is waarschijnlijk die muziek die zo triggert. Of de herinnering. Elke keer zie ik me weer zitten in de cinema, naast m’n opa. “Da’s verzorgd”, fluisterde hij. Zijn manier om te zeggen: ik vind dit goed. Op Klara zullen we The Lion King skippen ten voordele van Bambi. Want de "biggest crying movie of all time" mag niet ontbreken in een aflevering over tearjerkers.

Maar over de kringloop van het leven gesproken: de dood is een primaire bron van verdriet. Maar ook met muziek kan je dat gevoel schaamteloos opwekken. Neem nu begrafenissen. Met het juiste nummer op het juiste moment zit de hele kerk mee te janken. Zelfs wanneer je de pas overledene eigenlijk niet zo goed kon uitstaan.

Daarom kiezen Jeroen en ik voor filmmuziek die zonder vals sentiment aan onze tranen trekt. Films die écht ontroeren. Al blijft het een interessante discussie. Is die prachtige openingsproloog van Up, waarin we de hele levensloop van Carl en Ellie voor onze ogen zien passeren, nu echt zo droevig? Of is het de muziek van Michael Giacchino die ‘Married Life’ vrolijk laat beginnen, maar melancholisch laat uitdoven wanneer Ellie het tijdelijke voor het eeuwige verwisselt?

En er hoeft niet eens iemand te sterven om tot tranen toe geroerd te worden. Afscheid nemen van een vriend, bijvoorbeeld, ook al is die vriend the Extra-Terrestrial. John Williams weet dat uitzwaaien nóg weemoediger te maken, met wat extra strijkers in ‘Saying Goodbye’. Of wat denk je van de mondharmonica in het hoofdthema van Midnight Cowboy, geschreven door John Barry. Dat treurige stukje muziek zit zo vaak in de film, dat je wéét dat zakdoeken bovengehaald moeten worden. En ook James Horner kan er iets van. Ongegeneerd, in zijn score voor Titanic. Maar we laten iets horen uit A Beautiful Mind. Geen vals sentiment, weet je wel.

Maandag liep ik langs bij m’n oma. Ze had de aflevering over robots vorige zaterdag in een ruk uitgeluisterd. “Opa zou fier geweest zijn.” En hopelijk had hij dan iets gemompeld als: “’t Was verzorgd.”

Zaterdag tussen 18 en 20 uur op Klara.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234