nieuws

Met Gentse weerwolven in de Kempische velden

Reportage. Noiserockband Hypochristmutreefuzz zet Hoogstraten op stelten

Hypochristmutreefuzz, de luidste Gentse band van dit moment, speelt binnenkort op het Antwerpse showcasefestival We Are Open. Wij gingen alvast mee naar Hoogstraten, en werden weggeblazen door hun muzikale waanzin.

"God... Ver... Domme." De zwijmelende Kempische kerel naast ons laat de woorden over zijn lippen rollen in eerbiedige slow motion. Hij is overweldigd en staat mentaal sprakeloos. Wil hij het op een balorig moshen zetten? Aan de grond genageld blijven staan? De ziel en alcohol uit zijn vege lijf kotsen? Of een schietgebedje prevelen om dit vlijmscherpe guerrillaconcert te overleven?

Hij besluit om nog een flinke slok van zijn pils te nemen, en tussen twee songs door zijn goedkeuren te brullen. Geen idee of het de jongens van Hypochristmutreefuzz - voor het gemak heten ze hierna Hypochrist - aanvuurt. Maar de try-out voor het nieuwe album die ze in een café in Hoogstraten spelen, is wel een briljante vingeroefening in waanzin en onversneden opwinding.

Deze noiseband onderneemt een frontale putsch op je zintuigen, met grooves die liever botsen dan klinken, met een stem die je botten doet verkalken, en versplinterende gitaren die de pokkeherrie van Pere Ubu, Nine Inch Nails, The Birthday Party en The Butthole Surfers in herinnering brengen.

Nochtans klinkt de groep 100 procent Belgisch surrealistisch: deze dwarsliggers zijn in hetzelfde bedje ziek als Raketkanon, maar zorgen dat hun liefde voor avant-garde nooit de bovenhand haalt. De moddervette groove is koning bij Hypochrist.

De groepsnaam is de titel van een vijftig jaar oude avant-jazzclassic van de Nederlandse pianist-componist Misha Mengelberg. Maar vergis je niet: de groep rond Ramses Van den Eede is eigenlijk boven alles een sympathiek jongensclubje met puberaal instinct, donderende klanken, flikkerende TL-buizen en vuilnisbakkencharme als sleutel tot hun aantrekkingskracht.

Juiste dosis gevaar

Of nee. Vergeet wat we zeiden. Van den Eede is eigenlijk de motor die Hypochrist laat marcheren. Naast het podium oogt hij als een fragiel vogeltje; wanneer we elkaar in de backstage ontmoeten, valt hij niet eens op in zijn babyroze pull met het opschrift 'Kick off, USA'. Maar eens hij de trappen afdaalt en het podium opstapt, vindt een metamorfose plaats. Van deze kerel zijn we ineens doodsbang.

Het doet denken aan de clip bij 'The Spitter', waarin de kijker voor spiegel speelt. Drieënhalve minuut kijk je toe hoe de frontman zijn tanden poetst, wat uitmondt in een bloedbad. De kans om volkomen over je nek te gaan, krijg je evenwel niet tijdens het concert. De groep grijpt je loeihard bij de lurven, en doet je meteen vergeten dat je in een van de slaperigste streken van de Kempen bent beland - iets verderop zagen we het neonreclamebord van JBC, krijg je een knipbeurt van de mensen van Kreatos, en kun je tompoezen halen bij patisserie Van Thillo.

Maar de Cahier de Brouillon is plots veranderd in Sodom én Gomorra. Het publiek is niet talrijk, maar er wel op gebrand om simultaan te exploderen met de groep op het podium. Hypochrist verbaast met zijn take no prisoners-aanpak: ze klinken onbetrouwbaar strak om zo'n ongeleid projectiel te zijn.

Ramses - zoon van Peter Van den Eede, acteur in Van vlees en bloed en Wat als - is trouwens niet de enige die een transformatie ondergaat op het podium. Elias Devoldere, drummer van de groep, ontpopt zich op de bühne als een soort Hulk: in de backstage is hij de zachtaardige krullenbol van dienst, maar achter de vellen staan zijn spieren opgespannen, en lijken zijn aderen uit zijn huid te willen springen. Deze groep straalt net de juiste dosis gevaar uit.

Halfnaakt

Op de terugrit valt op hoe de groep de teugels laat vieren. Zo ascetisch als ze voor de set oogden, zo ongebreideld onnozel mag het er in het busje aan toegaan: terwijl 'I Fink U Freeky' van Die Antwoord door de boxen schalt, waagt een halfnaakte Van den Eede zich aan een choreografie die veel weg heeft van slangendans annex crowdsurfing. Een van zijn laarzen raakt ons net niet in de tronie, terwijl de slapende Jesse Maes - facteur by day, een gemene motherfucker van een bassist after sunset - af en toe wakker schiet en de frontman liefst van al zou neerbliksemen. Nadien volgt nog een privéfeestje in Gent, waarvan we de details enkel na een sessie waterboarden zullen prijsgeven.

Belangrijker om te weten: wordt Hypochrist het bitterzoetste snoepje van 2017? Na de nuit blanche, van Hoogstraten naar de hel, Gent en terug durven we te wedden van wél.

Hypopotomonstrosesquipedaliophobia is verschenen bij V2. Hypochristmutreefuzz speelt op 11 februari op We Are Open in Trix, Antwerpen. www.trixonline.be

Hypochristmutreefuzz + Maze + Crowd of Chairs spelen in Cactus Club op vrijdag 24/02

2 ► Frontman Ramses Van den Eede zie je backstage nauwelijks staan. Maar op het podium maakt hij je bang. © Tim Dirven
2 ► Drummer Elias Devoldere: zachtaardige krullenbol voor het optreden, Hulk op de scène. © Tim Dirven

nieuws

zine