Woensdag 13/11/2019

Met een buggy tussen de nepvagina's

Villa Tinto, de erotische etappe op de Open Bedrijvendag, lokte gisteren in Antwerpen 20.000 bezoekers. Hele gezinnen zakten af om de werkvloer van de prostituees - hypermoderne bidetten, verlaagde wastafels - te bezichtigen, terwijl de kinderen smulden van kamasutrachocola.

Anne de Graaf

Het was een beetje onwezenlijk, een expo van mensenvlees bezijden de kraampjes met bio-pompoenen, zeemanstruien en kamillethee. In het Schipperskwartier kijken ze sinds de komst van plezierhuis Villa Tinto nergens meer van op. De zaterdag geopende prostitutiefabriek maakt nu eenmaal deel uit van de middenstand. "En ook zo'n onderneming moet zijn lokalen tonen. Ze mogen er fier op zijn", vindt Paul Van der Elst (69), alom bekend als de koning van het Schipperskwartier. "Ik woon hier al veertig jaar en heb van alles gezien. Ik ben blij dat het properkes en gereglementeerd kan. Het had alleen eerder moeten gebeuren."

Nochtans was deze zwarte honingraat, met zijn 51 karmijnrode bordeelhokjes, niet het eerste idee van projectontwikkelaar Frank De Coninck. Die wilde in de oude sinaasappelloods van de broers Gerard&Koning lofts onderbrengen. De plannen waren bijna afgewerkt, tot hij (zakelijke) knipoogjes kreeg van de huursters achter het neon aan de overkant van de Verversrui. De prostituees waren iets anders van zins met de sinaasappelfabriek: ze wilden een heus bedrijfsgebouw, met rode muren - dat flatteert meer.

"Bordelen waren mijn ding niet", zegt De Coninck, nog altijd timide. "Maar de prostituees gaven me te verstaan dat er behoefte was aan een structuur en meer veiligheid. We zijn toen aan tafel gaan zitten met de wijkwerking, de politie en de prostituees, en we dokterden een plan uit waarin iedereen zich kon vinden."

Villa Tinto werd een schot in de roos. In één week waren de 51 identieke suites volgeboekt - het gros door vrouwen, maar ook zeven transseksuelen tekenden het contrcat voor de huur, die 50 euro per halve dag bedraagt. Vanwege het grote succes moest er een wachtlijst worden aangelegd. "Vooral de suites tijdens de daguren zijn vol", bericht De Coninck.

"Ik verhuis op 1 januari", zegt de Nederlandse prostituee Irene, met een hunkerende blik naar de overkant. "Er is aan alles gedacht: verlaagde wastafels in het toilet van de heren, een fatsoenlijk bidet, een verhoogd bed met geplastificeerde matras, een opstapje dat rekening houdt met onze ruggen, spiegels in de hoeken zodat we de klanten zien komen... en gaan.

"Er zijn ook vijf alarmklokken en het beroemde Biocontrole-toegangssysteem: onze "sleutel" wordt onze vingerafdruk die we om zestig minuten afstempelen op een sensor. Zo vermijden we indringers en voorkomt de huurbaas dat de meisjes suites onderverhuren."

Prikkelend

Blijkbaar prikkelde Villa Tinto gisteren ook het publiek. Op zondag schuifelden er 20.000 bezoekers door de prostitutieateliers, uitzonderlijk nog bevolkt door (schaars) geklede actrices, masseuses en kirrende drag-queens met korfjes toffees.

Maar door de meute heen wrongen zich ook ouders met buggies. Gezinnen met jonge kinderen bekeken bidets, bedden en douches. De kroost werd onderwijl koest gehouden met chocolaatjes met kamasutra-figuurtjes. De ukken hapten niet-beseffend toe, maar toch fronste menig voorbijganger de wenkbrauwen. Was dit soort opendeurdagen geschikt voor kinderen en chirojeugd?

Pascale Storms (34), zelfstandige uit Wilrijk met boreling op de buik: "Ze is nog zo jong, ze beseft het niet, en zelfs al zou ze het begrijpen, dan is dat nog geen ramp. Dit is de wereld, maar best dat ze daar vroeg aan gewend geraakt." Maar lang niet iedereen in de Verversrui dacht daar zo over. Wil Lossie, uitbater van het Erotica Discountcenter, kreeg gisteren bezoekers over de vloer die, uitgekeken bij Villa Tinto, nog even in zijn seksshop belandden. Moeders snuisterden tussen de dildo's en glijmiddelen, terwijl de kinderen wachtten in de buggy. Een man met een uk op de arm liep recht naar de afdeling met nepvagina's en harde pornomagazines. Lossie: "Ik flikker ze er een voor een uit en lees ze buiten hardop de levieten. Ze komen met het excuus dat het kind het toch niet beseft, of slaapt. Die mensen hebben geen normbesef meer. Ik vraag me af of ze in België niet verstandiger zijn geworden, zeker na de zaak-Dutroux. Buggy's horen niet thuis tussen dildo's." Ook buurtbewoner en 'koning van het Schipperskwartier' Van der Elst is in zijn wiek geschoten. "Ik heb in Villa Tinto onbegeleide chirojongeren zien lopen, en snotapen van twaalf jaar. Dat is niet de schuld van de bedrijfsleider maar van hun ouders. Kinderen horen op zondag niet in een bordeel."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234