Vrijdag 10/07/2020

Reportage

Met de kinderen in quarantaine: ‘Als ik beneden kom, beland ik in Tsjernobyl’

Beeld Joris Casaer

Een luide zucht van opluchting weerklonk toen bekend werd dat zowat alle kinderen weer naar school mogen. Want een picknick was het niet, fulltime met z’n allen thuis. Aanschouw het slagveld bij deze drie gezinnen.

Anke Buckinx: ‘Tegen het avondeten is de boel volledig ontploft

Geen tijdelijke coronawerkloosheid voor Joe-presentatrice Anke Buckinx (39) en haar vriend Tom. Zij werken sinds het begin van de quarantaine van huis uit en verdelen het huishouden en de zorg voor hun kinderen Lou (5) en Max (1).

“Het is heftig geweest, vooral de eerste weken. Fulltime werken en twee kinderen entertainen, dat was pittig. Sinds Max weer naar de ­crèche kan, is de rust een klein beetje weergekeerd in huis.

“’s Morgens tussen 4 en 5 heb ik eventjes me-time. Dan geniet ik met een kopje koffie van mijn opgeruimd huis. Om 5 uur ga ik naar boven, naar mijn bureau-slash-huisstudio. Mijn lief doet de ­ochtendrush: opstaan met de kinderen, ontbijt maken, samen eten. Ondertussen slepen die kinderen ál hun speelgoed aan. Om elf uur is het wissel van de wacht en gaat hij naar boven. Wanneer ik dan ­beneden kom, kom ik terecht in... Tsjernobyl. (lacht) Overal kruimels, aangekoekte etensresten op tafel en op de grond, een vuile luier die niet in de luieremmer is geraakt, bergen speelgoed...

Lou (5) en Max (1) zijn tevreden over hun prestaties vandaag.Beeld Joris Casaer

“De hele dag slingert hier speelgoed rond. Onze benedenverdieping is één open ruimte, met vooraan de speelkamer en achteraan de keuken. De kinderen beginnen te spelen in de speelkamer, maar na vijf minuten ligt er overal speelgoed. Tegen het avondeten is de boel volledig ontploft. Mijn lief zegt dan: ‘Ach, een huis moet leven. Het is hier geen Pinterest.’ Hij houdt niet van Pinterest. Ik wel, ik wil in een Pinterest-huis leven. Dat klinkt bekakt, I know, en het kan niet met kleine kindjes.

“Om acht uur ’s avonds, wanneer ze in bed liggen, ruim ik alles op. Ik kan niet ontspannen zolang er rommel ligt. Op een halfuurtje ben ik klaar. Ik ben geen goede opruimer, eerder een wegmoffelaar. Alles gaat snel-snel op een hoop en in bakken, maar op het eerste gezicht is het netjes en dat is goed genoeg voor mij.

“Ook al hou ik van een opgeruimd huis, ik heb geleerd er mijn humeur niet door te laten bepalen. Kleine kinderen komen nu ­eenmaal met rommel. Een net huis, dat is voor later.”

De ietwat overhoop gehaalde living van Anke Buckinx.Beeld Joris Casaer

Tom Cole: ‘De kinderen mogen de hele dag rommelen zoveel ze willen’

Van een man die het populaire Woonboek en later het Mini woonboek schreef, verwacht je dat hij zijn interieur hoog heeft zitten. Hoe moeilijk is het voor Tom Cole (41), creatief in de reclamesector, en zijn vrouw Britt Sebrechts (32), psychologe, om hun mooie jarenzestigwoonst dagelijks gesloopt te zien worden door kinderen Mona (6), Lili (5) en Wolf (2)?

“Bakken Playmobil en Lego ­worden gewoon over de vloer leeg gekieperd. Geen probleem: de kinderen mogen van ons een hele dag alles waar ze mee willen spelen uithalen. Tussendoor opruimen hoeft niet. Er is maar één regel: wanneer om vijf uur de televisie aan mag, moet het opgeruimd zijn. Dat is een goeie incentive. Een andere is de stofzuiger. Na het opruimen ga ik er even mee over de vloer en ze zijn doodsbang dat ik achtergebleven blokjes of kleine stukjes speelgoed zou opzuigen. (lacht)

Zoek de living van Tom Cole.Beeld Joris Casaer

“We wonen hier nog niet zo lang en zitten volop in verbouwingen. Momenteel hebben we beneden een verloren ruimte waarvan we nog niet goed weten wat we ermee zullen doen. Op het originele plan van de jaren 60 was het een biljartkamer, bij ons fungeert de kamer voorlopig als opslagruimte voor het speelgoed. Er staan kratten en zakken waarin de kinderen al hun spullen kwijt kunnen. Dat het speelgoed ’s avonds uit het zicht is, vind ik wel rustig. Al zijn we niet zo streng. De Duplo-treinbaan of een knikkerbaan mogen best blijven staan. Ook een Lego-bouwsel waaraan ze later nog willen doorwerken, stoort ons niet.

Lekker puh: Mona (6), Lili (5) en Wolf (2).Beeld Joris Casaer

“Voor mij en Britt is ons interieur altijd belangrijk geweest. We hebben al jaren een blog, woonblog.be. Maar het is normaal dat je interieur ondergeschikt is aan je kinderen. Ik wil niet het soort vader zijn van wie de kinderen niet in de zetel mogen. We ­hadden dure crèmekleurige Togo-zetels. Die moet je professioneel laten reinigen, wat al snel een paar honderd euro per zetel kost. We hebben ze dus tijdelijk ergens anders gezet en vervangen door een Ikea-bank met afneembare hoezen. En gelukkig maar: dit weekend heeft Wolf met stift op de kussens getekend.” (lacht)

De in een camping omgetoverde living van Lobke Gielkens.Beeld Joris Casaer

Lobke Gielkens: ‘Het liefst maken ze tenten in de living’

In pre-coronatijden deed Lobke Gielkens (36) niets liever dan er met haar gezin op uit trekken. Ze vulde een boek, Happy Kids, met tips. Nu is ze net als iedereen aan huis gebonden, waar ze haar tijd verdeelt tussen haar job bij Femma, haar bijberoep (o.a. blogger bij LeukeWereld en auteur voor MaisonSlash), het huishouden en de kinderen Kobe (9), Frauke (7) en Mil (1).

“In vieren gekapt, zo voel ik me weleens. Het huishouden schiet er vaak bij in. De wasmanden ­stapelen zich op, en wat opruimen betreft, doe ik enkel nog het hoogstnoodzakelijke. Als ik dan eens wat vrije tijd heb – ’s ochtends of ’s avonds wanneer mijn man, die wel buitenshuis gaat werken, thuis is – ga ik liever lopen, dat geeft mij energie. Het belangrijkste vind ik dat de kinderen op tijd en stond gezond eten en dat mijn werk en het schoolwerk van de twee oudsten niet blijven liggen. Terwijl ik de oudsten help, loopt Mil hier soms wat verloren rond, of zit hij voor televisie. Dat is misschien mijn grootste frustratie in deze tijd: dat ik de jongste al eens aan zijn lot moet overlaten.

Morgen wéér een dag, jongens: Kobe (9), Frauke (7) en Mil (1).Beeld Joris Casaer

“In het begin van de quarantaine dacht ik nog heel naïef: zoveel extra tijd, ons huis gaat superopgeruimd zijn! Niet dus: hoe vaker ze thuis zijn, hoe meer rommel en hoe minder tijd ik heb om het huis netjes te houden. Wat ze graag doen is tenten maken in de woonkamer, of een heel parcours in elkaar steken. Vind dan maar eens een plekje in de zetel om even te zitten. Ze rommelen ook alle drie op een andere manier: Mil zet de living op zijn kop, Frauke zit vaker op haar kamer, maar maakt het meeste rommel van allemaal, en Kobe bakt graag. Dan staat daarna de hele keuken op zijn kop, maar we hebben om vier uur wel lekkere pannenkoeken of wafels. 

“Ze knutselen ook alle drie heel graag, en dan ga ik echt niet lopen stressen over de rommel. Voor Moederdag wilden ze graag samen iets maken op Frauke haar kamer. Toen ik na een paar uur boven kwam, hing alles vol glitter. Ze hadden zelfs met nagellak zitten knoeien. Wat is dat nu voor Moederdagcadeau, denk ik dan kwaad. Maar het was lief bedoeld, dus zwijg ik. En uiteindelijk was het snel opgeruimd.

“Gelukkig kan ik wel wat rommel verdragen. Met elk kind dat erbij kwam, heb ik beter leren loslaten. En wie goed kan loslaten, heeft een gelukkiger leven. (lacht) Ik heb graag een net huis, maar ook die illusie heb ik losgelaten. Zolang de kinderen klein zijn, gaat dat niet gebeuren.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234