Zondag 18/04/2021

Jo Libeer (Voka)

Met de intentie van Stefan Hertmans ben ik het eens

Jo Libeer. Beeld BELGA
Jo Libeer.Beeld BELGA

Jo Libeer is gedelegeerd bestuurder van Voka - Vlaams netwerk van ondernemingen.

De intentie van de oproep van Stefan Hertmans (DM 26/11) kan ik smaken: "Een uitdrukkelijk sociaalprogressief, liberaal appel, dat gesteund is op solidariteit, strikte fraudebestrijding bij de grote vermogens en rechtmatige verdeling van de lasten."

Misschien zou ik de volgorde van de begrippen anders schikken en het woord fraude niet noodzakelijk associëren met grote vermogens. Laten we duidelijk zijn: elke fraude is verwerpelijk of ze nu van groot of klein komt van burgers of bedrijven. Ik ga dus akkoord met de intentie van Stefan Hertmans. Omdat ze spoort met de maatschappelijke doelstelling van Voka: competitieve ondernemingen die bijdragen tot de welvaart en het welzijn in Vlaanderen.

Een land waarin 54% van het BBP naar de overheid gaat, kan je echter bezwaarlijk als niet-solidair omschrijven. En inzake de aanpak van inkomensongelijkheid behoort België tot de beste in de wereld. Het is met die competitiviteit van onze ondernemingen dat het misloopt. En zonder hun successen is er geen geld om de welvaartstaat gaande te houden.

Voka overkoepelt 18.000 Vlaamse ondernemingen, gaande van de kleine vernieuwende start-up tot de grote gevestigde onderneming. Wat wij vaststellen in gesprekken met onze leden is dat de belangrijkste verzuchtingen van ondernemingen - zowel groot als klein en over de sectoren heen- sterk gelijklopen. Van de biologische bakker tot de grote multinational, bijna allemaal hebben ze problemen met de hoge loonlasten, stroeve regelgeving en het vinden van goed technisch personeel.

Het onderscheid dat Hertmans meent te onderkennen tussen grote en kleine bedrijven is artificieel. Omdat het een ideologisch onderscheid maakt tussen de "slechte" en de "goede". De wereld zit anders mekaar: een onderneming neemt de taille aan die nodig is om haar doelstellingen te bereiken. De grootte van een onderneming is dus geen ideologische keuze maar een functionele. Om een goede boekhandel te zijn, heb je niet per sé 1.000 man nodig terwijl je een Airbus moeilijk alleen bouwt.

De ideologische inkleuring tussen groot en klein is een impliciet pleidooi voor een economie met enkel kleine bedrijven. Dat zou de slagkracht van ons land enorm verlagen. We hebben net meer bedrijven nodig die willen doorgroeien zodat ze internationaal actief kunnen zijn met innoverende producten. Vinden we het straks verwerpelijk als kleinere bedrijven die ambitie waarmaken omdat ze groot geworden zijn?

Het opzetten van groot tegen klein is ook economisch absurd. Klein en groot zijn in een economisch weefsel sterk met elkaar verweven. De ene is vaak klant of leverancier van de andere. In een gezond economisch stelsel heb je net een goede mix nodig van kleine en grote ondernemingen. Ze versterken elkaar door kennis en technologie-overdracht net elkaar.

Als er al een onderscheid te maken valt, dan is het tussen ondernemingen die enkel op de Belgische markt actief zijn en ondernemingen die exporteren. Deze laatste groep heeft nog veel meer last van de concurrentiehandicap. Net zoals Belgische bedrijven moeten vestigingen van multinationals ook hier een verbeten strijd voeren om die kostenhandicap te verantwoorden en nog voldoende toekomstgerichte investeringen te krijgen. Een strijd die jammer genoeg niet altijd gewonnen wordt, zoals bij Ford Genk.

Die grote jongens in ondernemersland tikken wel zeer sterk door in de toegevoegde waarde en de export van de Vlaamse economie. Slechts 10 procent van de ondernemingen in België is goed voor 90 procent van de export en 80 procent van de toegevoegde waarde. 40 procent van die toegevoegde waarde vloeit trouwens terug naar de fiscus, dus alleen al daarvoor zullen we ze als land de komende jaren nog hard nodig hebben.

Laten we dus een ambitie uitspreken. Laten we ons toeleggen op de echte uitdagingen. De belastingen op kapitaal zijn met 35,5 procent bijzonder hoog, die op arbeid zijn met 42,8 procent zelfs de hoogste van Europa. Een ondoordachte vermogenswinstbelasting zal ook niet zoveel zoden aan de dijk brengen, want het bedrag dat je er maximaal mee ophaalt, is beperkt en zeer volatiel omdat het volledig van de evolutie van de beurskoersen afhangt. Met de opbrengst zal je de lasten op arbeid nauwelijks kunnen verlagen.

Als we Piketty trouwens even mogen aanhalen; de Franse econoom pleit ervoor om dit in een internationale context aan te pakken. Terecht. Dit enkel op nationaal niveau doorvoeren zal vooral tot een kapitaalsvlucht leiden. Laat ons de fiscaliteit in de toekomst dus vooral richten op het bevorderen van groei. Zo zal ieders talent, van ondernemers én werknemers, meer kunnen worden beloond.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234