Zaterdag 03/12/2022

Met de elegantie van een foorkraamster

rock

marianne faithfull overtuigt slechts mondjesmaat in brugge

'I love you', riep een oververhitte fan enthousiast. 'Ik hou ook van jullie', antwoordde Marianne Faithfull grijnzend. 'Anders zou ik hier, mijn leeftijd in acht genomen, vanavond niet zijn.' Aan humor en zelfspot had de 55-jarige popdiva nog steeds geen gebrek, maar in artistiek opzicht wist ze maandagavond slechts mondjesmaat te overtuigen. Haar optreden in het concertgebouw van Brugge was er dan ook een van pieken en dalen.

Brugge

Eigen berichtgeving

Dirk Steenhaut

Van angelieke tienerster en beschermelinge van The Rolling Stones tot door drank en heroïne straatwijs geworden vertolkster van Brecht en Weill: het bewogen leven van Marianne Faithfull is al vaak verteld, ook door haarzelf. Wie pas nu de klas binnenkomt, begeve zich dus prompt naar de bibliotheek om daar zijn achterstand in te halen. Faithfulls carrière verliep met ups en downs en zelfs op rijpere leeftijd is een zekere wispelturigheid haar niet vreemd. We hebben van de Britse zangeres al briljante en ontluisterende concerten meegemaakt en ook haar platen zijn van een wisselvallig niveau. Haar jongste cd Kissin' Time, waarop ze zich omringde met relatief jonge krachten zoals Beck, Blur, Pulp en Billy Corgan, was verre van onaardig. Jammer dus dat Marianne Faithfull uitgerekend de zwakste nummers uit dat werkstuk op haar setlist had gezet.

Daarbij komt nog dat ze zich liet begeleiden door een band die je veeleer met pakweg John Miles dan met Sister Morphine zou associëren. Tijdens opener 'Falling From Grace' pulkte de toetsenman ergerlijke doedelzakgeluiden uit zijn klavier en halverwege 'I'm Into Something Good' kwam hij ook nog met nepblazers aanzetten. 'Wilder Shores of Love' verzoop in kitsch en fm-bombast; 'Rich Kid Blues' was oubollige bluesrock die iedere rechtgeaarde muzikant het schaamrood naar de konen zou jagen. Maar Faithfull zelf bracht er aanvankelijk al even weinig van terecht: haar frasering klonk hol en routineus, ze maakte flauwe grapjes over Yoko Ono, verborg haar gezicht te pas en te onpas achter een zonnebril, rochelde tussen de nummers door de nicotine uit haar keel en sprak haar publiek toe met de elegantie van een foorkraamster.

De bizarre opbouw van de set kwam het concert zeker niet ten goede: er zat geen enkele lijn, geen enkele logica in en als Faithfull er al in slaagde een sfeer op te roepen, werd die door het eerstvolgende nummer steevast tegengesproken. Van de nieuwe songs wist enkel het poppy 'Wherever I Go' te bekoren, want 'Song For Nico' en het huppelende 'Love & Money' blonken uit in banaliteit. 'Sliding Through Life on Charm' riep zelfs ongewenste visioenen op van Amanda Lear die werd geruggensteund door The Pet Shop Boys. Niet meteen ons idee van een heerlijk avondje amusement.

Gelukkig waren er ook momenten waarop alles keurig in de plooi leek te vallen: 'Brain Drain' dreef op snijdende, bluesy gitaren en een soulvol orgeltje; 'Times Square' was sober maar to the point en Faithfulls lezing van John Lennons 'Working Class Hero' intens genoeg om het als een kippenvelmoment te kunnen omschrijven. De muzikanten hadden eindelijk de juiste toon gevonden en de door tabak en alcohol gelooide stembanden van hun werkgeefster raakten de toeschouwer nu eindelijk waar het pijn deed. Dat was het geval in het mooie, afgemeten 'Guilt'; het nog steeds bloedstollende, op een reggaebeat geplante 'Why D'Ya Do It?' en de enige bis, het door Ulrike Meinhoff geïnspireerde 'Broken English'. Al dient gezegd dat Marianne Faithfulls shows nu al een kwarteeuw lang door dezelfde reddingsboeien boven water worden gehouden en dat enige vernieuwing welkom zou zijn. De van Will Oldham geleende pornoballad 'A King At Night' vormde daartoe een aanzet, maar kon niet verhinderen dat we met gemengde gevoelens huiswaarts togen.

Eigenlijk werd Faithfulls optreden moeiteloos overklast door dat van Gemma Hayes, een jonge Ierse chanteuse die zopas met Night On My Side een fraaie debuut-cd uitbracht en in Brugge het publiek mocht opwarmen. Haar combinatie van heldere, akoestische folksongs à la Joni Mitchell en gelaagde gitaarnoise, type My Bloody Valentine, overtuigde van de eerste tot de laatste noot. Hopelijk ziet Marianne Faithfull dus gauw in dat nonchalance en zelfoverschatting zelden tot spannende resultaten leidt.

Marianne Faithfull treedt op maandag 18 november op in de Brusselse AB. Kaartjes kosten 25 euro. Reservering: 0900/260.60 of www.Goformusic.be.

WIE: Marianne Faithfull en Gemma Hayes WAAR EN WANNEER: Concertgebouw Brugge, maandag 17 juni ONS OORDEEL: Een bizar opgebouwd concert met pieken en dalen. Ondanks enkele intense momenten werd Faithfulls set overklast door die van haar voorprogramma.

Faithfulls optreden werd moeiteloos overklast door dat van Gemma Hayes

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234