Zaterdag 11/07/2020

Met Capco naar de stratosfeer

Rob Heyvaert

Hij behoorde tot de topzestig bij IBM. Zijn moeder was heel trots. Maar een jaar geleden begon de Antwerpse wonderjongen Rob Heyvaert zijn eigen droom: een wereldwijd softwarebedrijf voor de financiële markten. 'Als Rob iets wil, dan gaat hij er helemaal voor.'

Jan Scheidtweiler

Volgens sommige mensen heeft hij nog nooit meer dan lucht verkocht. Hij heeft een kunstcollectie, een zwarte Mercedes S600 en een buitenverblijf in Aspen, Colorado. Op zijn witte hemden staat zijn monogram. Hij is intens en begeesterend, een tovenaar met mensen: Rob Heyvaert is amper 35 en al tien jaar een fenomeen.

Eerst bouwde hij zijn softwareconsultancybedrijf Cimad uit tot een kleine multinational, later verkocht Heyvaert Cimad aan IBM en werd hij een van de topmensen van de Amerikaanse computergroep. Sinds juli van vorig jaar probeert Heyvaert met zijn nieuwe bedrijf, The Capital Markets Company (Capco), te bewijzen dat hij het helemaal opnieuw kan: een softwaregroep opzetten die tot de besten op haar terrein behoort. Daarbij toont Rob zich zeer, zeer overtuigend. Voor dit jaar heeft de groep al voor 22,8 miljoen dollar contracten binnen (866 miljoen frank).

The Capital Markets Company is een consultant voor financiële instellingen. Capco werkt onder meer modellen uit waarmee banken hun openstaande risico's kunnen berekenen en ontwerpt architectuur voor het afwikkelen van financiële transacties, van het moment dat in een marktzaal een aankooporder voor 1.000 aandelen Microsoft vertrekt tot de administratieve verwerking van dat order (clearing en settlement).

Hét thema in dat wereldje is straight-through processing (STP). STP slaat op de technologie om zonder manuele interventie de hele ketting van bewerkingen voor het uitvoeren van het Microsoft-order te doorlopen. Nu duurt het in België nog drie dagen vooraleer zo'n order helemaal verwerkt is (T+3). Straight-through processing maakt het mogelijk op de dag zelf aan settlement te doen (T+0). Financiële instellingen zouden de volgende jaren, na investeringen voor de euro en de millenniumomschakeling, massaal werk gaan maken van versnelde settlement. Specialisten ramen dat vorig jaar 56 miljard dollar (2.128 miljard frank) geïnvesteerd werd in software en dienstverlening voor aandelen- en kapitaalmarkten,15 procent meer dan in 1997. STP zou dat groeiritme nog hoger duwen. In de VS werken financiële instellingen nu aan procedures om tot T+1 te komen.

Heyvaert heeft zijn oog al lang op het lucratieve kruispunt van financiële transacties en software laten vallen. "Ik had het potentieel al gezien bij Cimad, maar daar waren we met heel veel uiteenlopende soorten dienstverlening bezig." Vanaf 1995, toen hij Cimad verkocht had aan IBM maar het bedrijf nog wel bleef leiden, begon Heyvaert zich steeds meer met financiële consultancy in te laten. In januari van vorig jaar werd het helemaal mooi. De wonderboy uit Antwerpen vertrok naar de Verenigde Staten en werd er de wereldwijde verantwoordelijke voor de afdeling Securities en Capital Markets. Hij had het oor van CEO Lou Gerstner en behoorde tot de zestig topmensen van de informaticareus. "Mijn moeder was heel trots."

Maar het lukte niet bij IBM. Amper vier maanden later, in april 1998, nam Heyvaert ontslag. Hij had net een ambitieus plan uitgewerkt om IBM de topconsultant van de kapitaalmarkten te maken. En al was Gerstner dan wel enthousiast, de IBM-top gaf de wonderboy het gevoel beknot te zijn. "Het bedrijf dat we wilden opbouwen binnen IBM, lag moeilijk", herinnert Eric Bohner zich. "Er werd te veel gekneed, Rob mocht niet de entrepreneur zijn die hij is." Bohner werkt al tien jaar met Heyvaert samen. De twee leerden elkaar kennen op het parkeerterrein van de Delhaize toen Heyvaert zes maanden bezig was met Cimad. Bohner was toen een wat gefrustreerde consultant van het Amerikaanse EDS. De secretaresse van Heyvaert, een kennis van Bohner, stelde hen aan elkaar voor. Het klikte.

Bohner was één van de twee mensen die Heyvaert belde vanuit zijn buitenverblijf in Aspen, toen de relatie met IBM afgesprongen was. Ook hij stond op het punt afscheid te nemen van Big Blue. "Ik was aan het onderhandelen over een partnership bij Price Waterhouse Coopers. Maar hij vroeg daar niet te rap mee te zijn. Hij wou samen iets beginnen."

De tweede die telefoon kreeg van Heyvaert was bankier Diederik Bostoen, het hoofd business development voor Vlaanderen van Bank Degroof. Hij had Heyvaert leren kennen in 1992, toen IBM net de helft van de aandelen van Cimad overgenomen had. Bostoen werd vanaf dan de vermogensbeheerder van Heyvaert. Volgens officieuze cijfers betaalde IBM 100 miljoen dollar (in twee schijven) voor Cimad, maar Bostoen noch Heyvaert willen dat cijfer bevestigen.

"Ik viel van mijn stoel toen hij belde", zegt Bostoen. "Ik was 43, ik had 16 jaar bij de bank gewerkt en ik dacht er wel aan om iets anders te doen, maar meer als vermogensbeheerder. Ik had Rob zelf nog geadviseerd zijn promotie in Amerika met twee handen te grijpen en bij IBM te blijven. Nadat hij gevraagd had of ik meedeed, stond ik in een droom op een hoge brug, en Rob vroeg me om te springen. In die droom zei hij dat ik een benji-elastiek aanhad, en ik sprong."

Heyvaert, Bostoen en Bohner startten in juli vorig jaar met hun drieën The Capital Markets Company op. Ze begonnen met 20 miljoen frank. Maar wie een wereldwijde leverancier wil worden voor de kapitaalmarkten, moet de concurrentie aangaan met de groten der aarde, van Andersen Consulting over IBM tot Cap Gemini. En die strijd vraagt een groot eigen vermogen, veel volk en een wereldomspannende organisatie.

Het netwerk dat Bostoen als private banker opgebouwd had, hielp Capco al na een maand aan een kapitaalverhoging. Heyvaert en Bostoen hadden nauwelijks meer dan een businessplan toen ze het kantoor van Ronald Everaert, de afgevaardigd bestuurder van verzekeraar Mercator Noordstar binnenstapten. "Maar het plan was heel sterk en Rob Heyvaert was heel overtuigend", zegt Everaert. De geplande voorstelling van een half uur liep uit tot drie uur. "Ik wist dat hij niet aan zijn proefstuk toe was, en daarom heb ik de moed gehad te investeren." Everaert had tien miljoen dollar beloofd aan Capco. Omdat het Luxemburgse Cedel, een van de grootste spelers op de clearingmarkt, op het punt stond een contract te tekenen, ging hij voor 20 miljoen dollar (bijna 800 miljoen frank). Daardoor verwierf de verzekeraar een participatie van 22 procent. Heyvaert hield zelf 59 procent. In twee latere kapitaalrondes, begin dit jaar, werd nog 2,135 miljard frank opgehaald en traden ABN Amro, de Gimv, Fortis en KBC Securities toe. Het belang van Mercator verwaterde tot 16,7 procent, Heyvaert en een groep managers houden 60 procent aan. Capco werd bij die kapitaalverhoging op 175 miljoen dollar gewaardeerd (6,65 miljard frank).

Bohner en Heyvaert wisten ook in ijltempo klanten en medewerkers aan te trekken. Vandaag werken er 370 mensen, in kantoren in Antwerpen, Londen, New York, San Francisco en Parijs.

In oktober van vorig jaar stapte Erwin De Keyzer over, de verantwoordelijke van het informaticadepartement van het clearinghuis Euroclear. De Keyzer was ook lid van het directiecomité van de Amerikaanse zakenbank JP Morgan, de 'beheerder' van Euroclear. Drie maanden later stapte Jospeh Anastasio over, een financiële veteraan die de Noord-Amerikaanse tak van JP Morgan leidde.

Bij Philip Ghekiere ging de telefoon in september. Hij had die zomer, op vakantie in Spanje, besloten dat hij toe was aan een carrièrewissel. Ghekiere was vennoot bij het gereputeerde advocatenkantoor Loeff Claeys Verbeke (LCV) en was er verantwoordelijke voor de financiële praktijk. Hij had als raadsman onder meer Kinepolis, Lernout& Hauspie en Spector naar de beurs begeleid. Het telefoongesprek met Capco was voor Ghekiere het begin van een half jaar durend afscheid van LCV. Eerst, tijdens een beauty parade in het Sheraton-hotel in Zaventem, wist Ghekiere Capco ervan te overtuigen dat LCV het beste advocatenkantoor was om de deal met Cedel af te ronden. Een paar maanden later werkte LCV voor Capco een aandelenoptieplan voor de werknemers uit. Intussen was de advocaat in de ban van de firma gekomen. "Ik was gecharmeerd door Rob en het project dat hij voorstelde. En na vijftien jaar als raadsman wilde ik een project waarin ik me kon vastbijten, waar ik helemaal bij betrokken was." In februari van dit jaar stapte Ghekiere over.

Overtuigingskracht is een van sterkste troeven van Heyvaert, daar is iedereen het over eens. Het is een talent dat hij al jaren bezit: in 1989, na drie jaar dienst bij het softwarebedrijf Data Process (later Cap Volmac), vertelde Heyvaert zijn baas Hilaire Saenen dat hij ontslag wilde nemen en een eigen bedrijf opzetten. Saenen nam daarop ook zelf ontslag en stichtte met Heyvaert Cimad.

Naast topmensen als De Keyzer en Anastasio hebben sinds de oprichting van Capco al ruim dertig Cimad-mensen de overstap naar het nieuwe bedrijf gezet. Ze vinden er, behalve Bohner en Heyvaert, ook andere IBM/Cimad-toplui terug, zoals Lieven Van den Brande, Pedro Mathijnssens en Wilfried Grommen; de leegloop bij het IBM-filiaal is massaal geweest.

Maar de koude oorlog tussen Capco en IBM heeft ondertussen plaatsgemaakt voor (gespeelde?) hoffelijke afstandelijkheid. "Ik heb nog het meeste geleerd bij IBM", zegt Heyvaert. "Over het belang van procedures en formele regels in een organisatie, bijvoorbeeld." Marc Van den Berge, de algemeen directeur van IBM in België, is gelaten. "Is hij (Heyvaert, js) een concurrent ? So be it", zei hij in juli in het vakblad Data News. IBM ondernam geen juridische stappen tegen Heyvaert, noch voor het afpikken van Cimad-mensen, noch voor het opzetten van een concurrerend bedrijf. Over het afscheid van Heyvaert zegt Van den Berge dat dat haast onvermijdelijk was. "Ik ken zijn temperament en zijn kwaliteiten, maar toch vooral zijn temperament." Volgens Heyvaert zelf was dat temperament meer een probleem van gefrustreerde IBM'ers dan van hemzelf. "Er was jaloezie, er was veel infighting omdat ik als jonge gast aan de top zat. I didn't need it." Over de persoonlijkheid van Heyvaert lopen de meningen ver uiteen. Zijn obsessie met stijl kan soms dwingend zijn; op de Cimad-campus in Bornem werden de medewerkers ooit opgevorderd om acte de présence te geven in de fitnesszaal, omdat die dag een televisieploeg langskwam. Het Capco-kantoor in Antwerpen, ontworpen door de 'essentialistische' jonge architect Vincent Van Duysen, combineert zwart met zwart, van de strakke sofa tot de Black Square Meeting Room. De meeste medewerkers dragen, zoals Heyvaert zelf, variaties op zwart, wit en grijs. "Ik druk gemakkelijk mijn persoonlijkheid op iets. Maar misschien was dat meer het geval bij Cimad dan hier. Hier omring ik mij met mensen die me moeten challengen."

Dat feilloze gevoel om mensen te managen is nog een van die kwaliteiten van Heyvaert. "Hij kan de lat hoog leggen, maar hij creëert daarmee een positieve spanning, hij daagt je uit", zegt Eric Bohner. En hij neemt het je niet kwalijk als je de lat niet haalt. Toen we in de VS een contract verloren tegen Andersen Consulting, stuurde hij een mail om te zeggen dat we toch fantastisch gewerkt hadden." Daarnaast blijkt Heyvaert een geboren verkoper. "Hij is geen tapijtenmarchand", zegt De Keyzer. "Hij is gewoon heel klantgericht, heel betrokken." Heyvaert zegt zelf dat hij 60 procent van zijn tijd besteedt aan contacten met de grootste klanten van Capco. De rest van zijn tijd verdeelt hij over gesprekken met nieuwe kandidaat-partners en werknemers van Capco ("Ik doe tot tien interviews voor ik iemand leer kennen") en "denken over morgen". " Zijn visie is zo sterk", zegt De Keyzer. "Hij is altijd een stap vooruit."

Toch blazen critici graag gaten in dat winnaarsbeeld. Bij de bank KBC, een van de Belgische klanten van Capco, vonden sommige mensen op de vloer dat het bedrijf 'wind' verkocht. Capco zou sterk staan in het bedenken van de globale architectuur voor een bank, maar veeleer zwak in het daadwerkelijk leveren van een oplossing. Het bedrijf is vooralsnog afwezig op de explosief groeiende markt voor elektronische handel. Heyvaert heeft in die sector zelf van nabij een misser van formaat meegemaakt, met de flop van Belgium Online (BOL). Die Internet-service provider werd in oktober 1996 gelanceerd, door een alliantie van Codenet (Tractebel), Telindus, Cimad en zes dagbladuitgevers. BOL wilde local content for local people aanbieden: abonnees zouden via de dienst allerlei reservaties en transacties kunnen verrichten. Maar BOL ging de mist in. Minder dan een jaar later, met amper 800 abonnees, ging het bedrijf in vereffening. In juli 1997 fuseerde het met de Brugse Internet-service provider Planet & Partners. Heyvaert heeft geleerd uit die ervaring. "Het was zeker geen succes. Het was een ramp. We hadden te veel aandeelhouders, die ieder bezig waren met hun eigen zaken, we hadden een gebrek aan focus, we waren te vroeg op de markt. Ik had totaal geen impact op het management."

Maar E-commerce blijft ook bij Capco een prioriteit. Om de slagkracht daarvoor op te voeren kocht Capco in juni het Zaventemse softwarebedrijf Scorpio. Scorpio implementeert software die financiële instellingen on line helpt, van sites voor beurstransacties tot elektronisch bankieren. Scorpio hielp onder meer Cera als een van de eerste Europese banken on line. "Maar we waren te klein", zegt afgevaardigd bestuurder Jacques Delaere."We zochten naar een globale partner." Die dacht Delaere gevonden te hebben. Maar twee dagen voor hij een intentieverklaring met zijn nieuwe partner ging tekenen, kreeg hij telefoon uit Aspen. "Rob vroeg om te komen praten. En hij bood wat ik zocht." Delaere ruimde zijn akkoord van de baan en tekende bij Capco.

Rob als ziener in de wondere wereld van straight-through processing: 'Zijn visie is zo sterk. Hij is altijd een stap vooruit'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234