Zaterdag 31/10/2020

Postuum

Met Bobby Womack is een van de laatste grote soulzangers heengegaan

Bobby Womack in 2009.Beeld AFP

Soulzanger Bobby Womack is op zeventig jarige leeftijd overleden, zo bevestigde een vertegenwoordiger van de platenmaatschappij XL Recordings vannacht. Eerder deze week gingen er al geruchten, maar toen gisteravond de Britse zanger Damon Albarn tijdens zijn optreden op het Down The Rabbit Hole stilstond bij het overlijden van zijn 'vriend' leek het toch waar. Albarn stond immers dichtbij Womack.

Samen met de baas van XL Recordings, Richard Russell, tekende hij twee jaar geleden voor de productie van Womacks meest recente album The Bravest Man In The Universe. En Womack werkte voor hetzelfde label naar verluidt aan een nieuw album.

Met het overlijden van Womack, die de laatste jaren al erg kwakkelde met zijn gezondheid, is een van de laatste grote soulzangers heengegaan. Zo lang als de wereld sprak over soulmuziek, zo lang heeft Womack deel uit gemaakt van de geschiedenis ervan.

Raspende stem
Hij zong met zijn broers gospel in de jaren vijftig en zestig, eerst als de Womacks en later als de Valentinos. Hij speelde gitaar in de begeleidingsband van Sam Cooke, en zou zich in de jaren zeventig ontwikkelen als een van de meest begenadigde soulzangers van zijn generatie met een zeer doorleefde, wat raspende stem.

De fraaie manier waarop hij parlando veel nummers inleidde, en er een extra gospel-touch aan gaf leverde hem terecht de bijnaam The Preacher op. Maar anders dan Marvin Gaye, Al Green, Stevie Wonder, Curtis Mayfield en Isaac Hayes heeft Womack nooit echt grote hits gehad. Niet dat Womack financieel te klagen had, overigens.

Hij schreef in 1964 het liedje 'It's All Over Now', dat in zijn versie met de Valentinos geen hit werd, maar een maand later wel de eerste Britse nummer 1-hit voor de Stones zou worden. Aanvankelijk was Womack boos, en beschuldigde de net twintig geworden zanger de Stones van diefstal. Totdat de eerste royaltycheques binnenkwamen.

Onhandelbaar
Tot aan zijn dood heeft Womack goed van dat ene liedje kunnen leven. Maar echt gemakkelijk heeft hij het, vaak door eigen toedoen, niet gehad. Dat hij drie maanden na de dood van zijn mentor Sam Cooke in 1964, trouwde met diens echtgenote, viel bepaald niet in goede aarde.

Womack ontwikkelde een langdurige cocaïne-verslaving die hem vaak onhandelbaar maakte. Prachtige soulplaten als 'Communication' (1971) en 'Understanding' (1972) kregen niet de aandacht die ze verdienden. Terwijl ook de door hem gezongen titeltrack van de blaxploitation film 'Across 110th Street' (1972) pas echt wereldberoemd werd toen regisseur Quentin Tarantino die gebruikte in zijn film 'Jackie Brown' (1997).

Zijn mooiste plaat, en een van de hoogtepunten in de soulgeschiedenis, maakte Womack in 1981: 'The Poet', drie jaar later gevolgd door het nauwelijks mindere 'The Poet 2'. Vooral in Groot-Brittannië werden de platen bewierookt. Er kwam in Europa langzaam weer interesse in optredens van Womack, ook al haalden platen als 'Womagic' (1986) en 'The Last Soul Man' (1987) het niveau van de Poet-platen bij lange na niet.

Concert Rivierenhof
Optredens waren meestal rommelig, met een vaak afwezige Womack. Maar vorig jaar stond hij er weer op Gent Jazz, zo schreef onze recensent Bart Steenhaut toen. "Op zijn negenenzestigste kwam Womack bijzonder dynamisch uit de hoek, en op de koop toe had hij een strak spelende band mee waar naast de vier blazers en drie achtergrondzangeressen ook een feilloze ritmesectie imponeerde. De set kantelde tussen zweterige funk en zijdezachte soul, waarbij zijn achtergrondkoortje - met daarin ook dochter GinaRe- meermaals mocht schitteren."

Voor velen was de terugkeer van Womack naar zijn wat meer orkestrale soul van weleer ook een opluchting, want het album 'The Bravest Man In The Universe' dat hij met Damon Albarn en Richard Russell had gemaakt was door voor veel soulliefhebbers als kil en elektronisch afgeserveerd. Anderen vonden het juist dapper dat Womack wat anders probeerde, en niet bleef hangen in zijn comfort zone.

Intussen werden de berichten over Womacks gezondheid steeds zorgelijker en zou er ook alzheimer zijn geconstateerd. Zelf wilde hij van geen ziekte weten. In 2012 ontving hij journalisten nog aan zijn ziekbed, roepend dat hij weer snel terug zou komen. Womack zou zich zo gauw niet gewonnen geven, riep hij ook in een zeer montere bui aan de telefoon. Maar terwijl hij bezig was aan een opvolger van de plaat die hij in elk geval zelf als een van zijn beste beschouwde, en er volgende maand nog een concert van hem in het Rivierenhof in Deurne stond aangekondigd, is hij dan toch overleden.

Bobby Womack in 2012.Beeld AP
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234