Dinsdag 10/12/2019

Reportage

Met Air Antwerp naar Londen: ‘De elektriciteit van de Eurostar is ook niet zo proper, hoor’

Op de luchthaven van London City verlaten passagiers het enige vliegtuig van Air Antwerp, een 29 jaar oude Fokker 50. Beeld Bob Van Mol

Met het vliegtuig van Deurne naar Londen? Sinds vorige week kan het weer. Zakenlui en citytrippers verkiezen de snelheid en het comfort van de vlucht boven de trein. En neen, daar voelen ze zich niet schuldig over.

“Dames en heren, wij hopen u veilig op uw bestemming te brengen. Onder het motto: slecht voor de natuur, maar het scheelt wel dik twee uur.” Het is een van die filmpjes waarin de programmamakers van De ideale wereld vorige week nog eens meedogenloos hun satirische knuppel bovenhaalden. Lijdend voorwerp van dienst: Air Antwerp, de nieuwe vliegmaatschappij die sinds vorige week rechtstreekse vluchten aanbiedt tussen Deurne en Londen City.

Vervoalender? Da kan nie!”, zo luidt de neppromo voor ‘Air Antwaarp’. Een slogan waarmee ze de vinger feilloos op de zere plek leggen. Want is het nog verdedigbaar om in tijden van klimaatverandering een korte vlucht in het leven te roepen? En dat op een traject dat reizigers ook perfect met de trein kunnen afleggen? Tegenstanders zoals Wouter Van Besien (Groen) spreken van pure waanzin. “We moeten onze CO2-uitstoot proberen te verlagen, niet verhogen.”

Maar die waanzin heeft wel zo haar voordelen. Als we op een gewone werkdag om half zeven ’s ochtends de luchthaven van Deurne komen binnengewandeld, lopen we fluitend door de security. Alleen TUI-reizigers naar Palma de Mallorca, die met hun korte broeken schril afsteken bij de maatpakken voor Londen, staan mee in de rij. Ook daarna hoeven we niet lang meer te wachten, want inchecken kan tot amper twintig minuten voor het vertrek.

Trip down memory lane

“Dit is een trip down memory lane”, lacht Mark Greig (56), een Britse immomakelaar die tussen Antwerpen, Dubai, Ibiza en Londen pendelt. Hij neemt zowat 80 vluchten per jaar, maar zo oldskool als die van Deurne komen de luchthavens zelden. Geamuseerd kijkt hij naar de Vlaamse streekproducten die in de kleine vertrekhal uitgestald staan en naar de glazen deur die ons van het tarmac scheidt, enkele stappen verder. Het is eens wat anders dan het verkrampte veiligheidsgedoe. “Erg retro allemaal.”

Gisteravond is Mark al met Air Antwerp naar hier gekomen. Hij praat enthousiast over het enige vliegtuig van Air Antwerp: een 29 jaar oude Fokker 50, een model met twee propellers dat elders in de wereld haast enkel nog als vrachtvliegtuig wordt gebruikt. Het hoort bij de ouderwetse charme van Air Antwerp, zegt hij. “Je zult het wel merken tijdens de vlucht. Andere maatschappijen proberen elke cent uit je zakken te slaan, maar hier krijg je gewoon een gratis hapje en een drankje. It’s cute and kind.”

Stewardess Barbara schenkt koffie in. Die is gratis, en dat appreciëren de passagiers. Beeld Bob Van Mol

Ook Hans Platteeuw, de CEO van een Nederlands farmabedrijf, is fan. Hij komt uit Zeeuws-Vlaanderen en pendelt regelmatig naar Londen om er ziekenhuizen te bezoeken. Dat gaat veruit het snelst met het vliegtuig, zegt hij. “Ik ging vroeger weleens met de trein. Dan liet ik mijn auto achter aan Antwerpen-Berchem, om vervolgens naar Brussel-Zuid te sporen en over te stappen op de Eurostar. Maar dat duurt best lang, en je loopt makkelijk vertraging op.”

Vandaag zullen we amper 50 minuten onderweg zijn, weliswaar met een vertraging van 20 minuten. “Wegens een update van het navigatiesysteem”, zo komt de piloot persoonlijk uitleggen in de kabine. Maar om 7.30 uur, terwijl de zon opkomt boven Antwerpen, denderen we dan toch rammelend over de startbaan om vervolgens uit te stijgen boven het Middelheimziekenhuis. Niet veel later glijden we boven de wolken, terwijl we door een vriendelijke dame getrakteerd worden op koffie en Antwerpse handjes.

Beter dan Schiphol

Dat de meeste reizigers op deze vlucht zakenlui zijn, verwondert Hans niet. Het voordeel is dat we zo dadelijk niet op Londen Heathrow landen, maar op het veel centraler gelegen London City. Dat is van op Zaventem onmogelijk. Voor zakenlui is deze vlucht dus vooral een praktisch geschenk, eerder dan een prestigesymbool. “Wij hebben ook maar gewoon een gezin met kinderen, waar we graag bij zijn. Mijn zoon moet morgen voetballen, dat wil ik niet missen.”

Dat er zoveel Nederlanders aan boord zitten, is voor Hans evenmin een verrassing. Zelf is hij “half Vlaming, half Nederlander” en vertrekt hij veel liever in Deurne dan in Schiphol. “Op Schiphol betaal ik 50 euro om mijn auto een dag te parkeren, hier is dat 12,5 euro. En in tegenstelling tot Schiphol hoef ik hier geen halve marathon te lopen voordat ik de gate heb gevonden.” Dat de vlucht niet ontiegelijk vroeg vertrekt, maar wel net voor de spits, komt mooi uit.

Er zitten ook wel wat citytrippers op deze vlucht. Zoals Sofie en Milan, een jong koppel uit Breda. Voor hen is dit een puur economische keuze. “De Eurostar kostte ons 280 euro per persoon heen en terug, Air Antwerp 119 euro.” Hetzelfde verhaal horen we bij Fernanda en Jurgen, moeder en zoon, uit Kruibeke. Zij gaan op weekend voor Fernanda’s tachtigste verjaardag. “Als de overheid wil dat we de trein nemen, dan moet ze de tickets maar goedkoper maken”, vindt Jurgen.

Pioniers

Snel en goedkoop, of toch maar duurzaam? Het is een dilemma waar veel reizigers mee worstelen. Zo ook een zakenman van een Antwerpse rederij, die we straks opnieuw zullen tegenkomen op de terugvlucht naar Deurne. Hij vliegt speciaal naar Londen voor een vergadering van twee uur. “De elektriciteit van de Eurostar wordt ook niet altijd proper opgewekt, toch?”, werpt hij op. “Bruinkool en steenkool zijn heus niet zoveel beter dan kerosine.”

Hoewel hij naar eigen zeggen geen last heeft van vliegschaamte, heeft hij zijn naam toch liever niet in de krant. “Schrijf maar op dat ik wel stilsta bij de impact op het klimaat. Maar sommige vergaderingen kan ik nu eenmaal niet opvangen met een videocall. En zolang Antwerpen geen halte van de Eurostar krijgt, ben ik met de trein sowieso veel te lang onderweg.”

Beeld Bob Van Mol

Voor Barbara, onze stewardess, mag die Eurostar-halte nog wel even wachten. Toen VLM Airlines, de voorloper van Air Antwerp, failliet ging, was ze een tijdje werkloos. Maar dankzij de investeringen van het Nederlandse KLM en het Ierse CityJet in Air Antwerp vliegt ze nu opnieuw één keer per dag naar Londen. “Als alles goed gaat, komen daar binnenkort nog meer vluchten bij”, zegt ze. Een ambitie die ook onze piloot uitspreekt.

Barbara is niet alleen, want bijna alle personeelsleden van Air Antwerp zijn oudgedienden van VLM. Velen onder hen maakten de start van VLM mee, toen ook maar met één vlucht naar Londen. De pionierssfeer van toen hangt opnieuw boven Deurne, zegt Barbara, hopend dat het dit keer wél een succesverhaal wordt. “We kiezen opnieuw voor het avontuur.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234