Maandag 20/09/2021
Marnix Peeters. Beeld DM
Marnix Peeters.Beeld DM

ColumnMarnix Peeters

Mensen die een poetshulp nemen, voelen zich in de regel superieur. Ze vinden zichzelf nét dat tikkeltje onmisbaarder

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters over vrijheid, zijn vogels en zijn vrouw.

Ik had vorige week in De toestand is hopeloos maar niet ernstig op Radio 1 iets over poets­hulpen gezegd. Veel mensen helpen in deze corona­tijden hun poets­hulp bij het poetsen, en doen daar op hun sociale media fier over.

Poets voortaan gewoon zelf, je wordt er een beter mens door, was mijn bedenking, waarop een dame een mail had gestuurd over haar drukke job en dat ze daarnaast toch ook nog recht had op wat zelf­ontplooiing.

De vraag die in deze kwestie altijd wordt veronachtzaamd, zei ik, betreft het recht op zelf­ontplooiing van de poets­hulp. De reden voor die veronachtzaming ligt voor de hand: wij vinden de poetshulp als mens minder interessant. Valt minder bij te ontplooien. Is doorgaans tevreden met dweil en stoffer. Er zijn natuurlijk uitzonderingen, maar mensen die een poets­hulp nemen, voelen zich in de regel superieur. Ze vinden zichzelf nét dat tikkeltje onmisbaarder. Hun kinderen hebben meer recht op quality­time dan de kinderen van de poetshulp.

Zou kunnen, zei mijn vrouw.

Dat je zogezegd geen tijd meer hebt om te poetsen, komt alleen maar doordat je je in de fuik hebt laten lokken, zei ik. Een of andere markt­econoom heeft ooit gedacht: als we ze zover krijgen dat ze met z’n tweeën fulltime gaan werken, gaan ze twee auto’s kopen, gaan ze veel meer uitgeven, gaat er een opvang­systeem voor de kinderen moeten worden uitgerold en gaan er poets­hulpen moeten komen – dat zijn allemaal mensen extra die belastingen betalen én consumeren. Die ook een auto nodig hebben. Na een poosje sta je natuurlijk allemaal in de stinkende file, geraakt het milieu overstuur en wordt de aarde boos.

Dat lijkt wel zo, zei mijn vrouw.

null Beeld ThinkStock
Beeld ThinkStock

Ja maar, is dan het argument, je wil toch niet terug naar de middel­eeuwen, toen vrouwen bij de kachel sokken zaten te stoppen? Nee, waarom? Wissel af. Werk om beurten wat aan je carrière, en blijf om beurten wat vaker thuis. Ja maar, dan verdienen we minder! Dan heb je ook veel minder nodig. Je zult merken hoe verfrissend het is om veel minder te hebben. Het is niet essentieel dat de kinderen vóór hun twaalfde de Grand Canyon gezien hebben. Geef ze een flacon wc-eend en een borstel, kinderen zijn erbij gebaat dat ze weten hoe ze de pot moeten schoonmaken. Dan hoeven ze later geen poetshulp te nemen en zijn ze zoveel vrijer. Want dat is het: een poetshulp hebben is het teken van een onvrij leven.

Zou de PVDA daar een standpunt over hebben? vroeg mijn vrouw.

Het ironische is, zei ik: het zijn vaak mensen ter linkerflank die ik op Facebook de poetshulpdans zie dansen. Die schijnbaar niet meer merken dat ze elke dag van opstaan tot slapengaan op de loopband van het groot­kapitaal staan te zwoegen, onder het mom van het recht op zelfontplooiing, en daar een hoop ongeluk en frustratie voor in de plaats krijgen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234