Zaterdag 04/12/2021

Mensbrugghe valt uit de toon op het gala van de Gouden Schoen

null Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe

Tim F. Van der Mensbrugghe probeert op belangrijke evenementen binnen te geraken. Als reporter ter plaatse brengt hij verslag uit, van de politieke nieuwjaarsrecepties tot de Gouden Schoen. Vandaag: het gala van de Gouden Schoen.

Titus Clarysse zal nooit de gouden schoen winnen, want hij is dood. Of hij goed kon voetballen, weet ik niet, maar hij kon in ieder geval goed eten. En daarna de rekening niet betalen, ook daar was hij sterk in. Eén keer heb ik hem boos zien worden toen een restaurantuitbaatster hem de deur wees omdat hij bij zijn vorige bezoek niet had betaald. De klant is koning en moet op zijn wenken bediend worden, zo redeneerde Titus. Sympathiek was de Gentse tafelschuimer niet, maar te zijner nagedachtenis wil ik me wel eens helemaal vol lekkernijen proppen op het Gala van de Gouden Schoen 2013.

Voor het eerst vindt de uitreiking plaats in Lint, en niet langer in het casino van Oostende. De AED-studio's stralen weinig seks uit. Aan de straatzijde ligt een industrieel landschap te verslijten, aan de achterkant lopen de tuinen van het studiocomplex over in de woeste Vlaamse natuur. Op de oever van een vijver zie ik twee fazanten flaneren. Ik wil al zo lang zomaar eens iets schrijven over fazanten, maar ik mag niet. Te vrijblijvend.

Persparia
Ik heb enkel toegang tot de perszaal. Triestig. Er staat een bak kipfricassee te borrelen van zelfmedelijden. De ontsnappingsroutes naar de leuke gedeeltes worden alle bewaakt door norse securitymensen. Organisator van vanavond is Het Laatste Nieuws en die krant weet als geen ander wat een pest opdringerige journalisten zijn.

Toch kan ik ontsnappen. Een onbewaakte deur weet ik gemakkelijk te verschalken en zo beland ik op een passerelle boven de studio waar straks de live-uitzending plaatsvindt. Van hieruit kan ik ongehinderd de voorbereidingen gadeslaan. Jean-Marie Pfaff zit naast een respectabele gehaktbal die vaagweg op Aimé Anthuenis lijkt. Pfaff wordt op het podium geroepen om zijn bijdrage aan de gala-uitreiking te repeteren.

Jean-Marie kan het niet. "Dat spel staat veel te ver, kom eens wat dichter", roept de ex-keeper naar de cameraman met de autocue. "Ik kan dat niet lezen, want ik heb mijn contactlenzen niet in." Omdat Pfaff uiteindelijk zelf beseft dat het probleem bij hem ligt, gaat hij zijn oogdoppen toch maar insteken.

null Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
null Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
null Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe

"Jean-Marie, ge kunt het!", roept Alloo. Maar zelfs met contactlenzen kan hij het niet en staat de vedette maar wat te bazelen.

De groene loper
Via de rode loper wandel ik tot aan de feestzaal waar de vips straks wandelend zullen dineren. Die rode loper is groen, want awel ja, gras is toch ook groen? "Ah, de intruder van De Morgen!", bast een imposante man die zich voorstelt als Frank Depoorter, chef sport van Het Laatste Nieuws. Frank is zo beleefd om niet expliciet te vragen of ik hier kom tafelschuimen.

Laat het ons eens hebben over voetbal, bijvoorbeeld met sportjournalist Bart Fieremans, die nog altijd supporter is van Beerschot. "Eigenlijk zijt gij nu toch dakloos? De Ratten zijn een genetische mix-up met hier een stuk springmuis, daar een pluk veenmol, en ook nog wel wat pekelharing ertussen."

"Neen, toch niet, de ziel blijft bestaan", glimlacht Bart minzaam. Gaat hij dan nog kijken naar de wedstrijden van den Beerschot? "Wel, het is al een tijdje geleden. Maar ik ga zeker kijken als ze kampioen spelen." In derde provinciale? "Eerste provinciale", corrigeert Bart meesmuilend.
Gunther Schepens staat de zaal in zich op te nemen. De technisch coördinator van AA Gent draagt een opvallende rode blazer en dito plastron. Hopelijk heeft hij evenveel tijd besteed aan de recentste transfers van de Buffalo's als aan zijn outfit.

Cowboybotten
"Gij zijt er precies niet op gekleed, hé", stelt Frank Depoorter vast wanneer de zaal volloopt met maatpakken en decolletés. Met mijn cowboybotten en leren vest val ik inderdaad serieus uit de toon. Mijn vestimentaire isolement is totaal, en tussen dit volk is dat prima.

De gerechtjes zijn zo lekker dat Het Laatste Nieuws een jaar lang gratis al mijn artikels mag overnemen. Zo lekker ook is het eten dat zelfs de bestuursleden van Club Brugge even al hun frustraties negeren en vrolijk kijken. Alleen het eten vlakbij het podium dreigt zuur te worden door de muzak van de big band. "Minder melodie, meer pathos!", molenwiekt de dirigent.

Mister Michel Verschueren is de enige die applaudisseert voor het muzikale gesukkel. Wanneer er twee knappe vrouwen voor zijn neus passeren, gaat zijn mond zo zwaar openhangen dat ik vrees dat zijn vals gebit eruit zal vallen.

null Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
null Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe

Hoofdpief
"Zijt gij hier om een verslag te schrijven?", vraagt een man. Het is niet zomaar een man. Binnen De Persgroep behoort hij tot de absolute top. Onderdanig knik ik van ja. "Toch niet aan het livebloggen?" Neen, dat niet. "Oké, wel, als ik u één raad mag geven: doe zoals iedereen hier doet en kijk naar de vrouwen!" Hij toont het mij voor en neemt met glazige ogen een blondine in het vizier.

Ik volg zijn blik en moet de mijne meteen afwenden. Dat wicht heeft zich zo opgetut dat het pijn doet aan de ogen. Van kop tot teen zit ze onder de roze lovertjes, kronkelend als een geil schubdier. Wie dit wezen mee naar huis neemt, heeft een oestermes nodig om het open te breken. Haar benen zijn grof geschat vier meter lang. In Gent zeggen we dan: "Jawadde, dat eksternest hangt hoog." De spreekwoordelijke eksterjongen hebben vast hoogtevrees.

De heren voetballers moeten constant in het oog houden dat hun plastieken dellen niet onder een te felle spot zitten. Anders zouden ze smelten.

null Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe

Moment suprème
De uitzending begint, ik word terug naar de perszaal gejaagd. Daar wil ik niet zijn, het zit er vol verslenste dahlia's. Veel Waalse journalisten trouwens, want de favorieten voor de Gouden Schoen zijn alle Franstalig.

Vlak voor de Gouden Schoen onthuld wordt, mogen de journalisten alsnog de studio in. Een zekere Herman Van Rompuy - ik geloof dat hij voorzitter is van een ploeg onstuimige recreanten - verlost ons uit de spanning met de woorden 'Thorgan Hazard', stapt van het podium en mompelt tegen de presentatoren: "Aan jullie laat ik de glitter en de glamour." Waarna hij waardig in rook opgaat. Enkel een vaag parfum de crise herinnert aan zijn aanwezigheid.

Op de afterdrink verschijnen nog nauwelijks voetbalisten, vooral voetbalbonzen en mediamensen troepen er samen. Wat wil je, voetbal is televisie geworden. Supporters tellen pas mee als ze een tv hebben. Dan heten ze kijkers en die genereren televisierechten.

Afterparty
In een hoekje van Unibet zitten goklustigen te pokeren en roulette te spelen, maar verder valt er bitter weinig te beleven. Tegen middernacht komt de zeer hoge pief van De Persgroep zijn hart uitstorten. "Don't quote me on this, maar dit is het saaiste gala van de Gouden Schoen ooit. Toen het nog in het Casino was, feestte ik door tot zes uur 's ochtends, maar kijk, ik ben nu al naar huis. Of ligt het aan mij?" Dat denk ik niet. Tien jaar geleden zag hij er al even oud uit.

Verder heeft de pief wel gelijk. Wat we zien is een schijnwereld. Het uitmuntende eten en de hectoliters alcohol krijgen de leegte niet gevuld. Hier heerst geen extase. Wanneer je er niet voor hebt geleden, is luxe slechts dure decoratie. In het leven van de arrivist is de overdaad dagelijkse sleur. Waar zijn er meer arrivisten dan in het voetbal?

Het is dankbaarder om venijnige dingen te schrijven over politieke recepties, want politici geloven nog in íéts, al was het maar in hun eigen Groot Gelijk. Gelovigen kun je pijn doen. Maar waarin geloven voetbalmanagers? Hun god is een ronde lap leer en zelfs al is de bal vol, dan nog blijft hij leeg. Makkelijk te doorprikken, maar tegen het leger ballenjongens kun je nooit op. Af en toe krijgt er zo eentje een Gouden Schoen, de rest troost zich met een plastieken del die "iets wil doen in de media". De bal blijft rond.

null Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
null Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
null Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234