Vrijdag 26/02/2021

Mensbrugghe over de Charlatan: een borst voor een Duvel

null Beeld Bas Bogaerts
Beeld Bas Bogaerts

De Charlatan, de Gentse rockkroeg en het baldadige bastion, viert zijn vijfentwintigste verjaardag en dat wekt herinneringen op. Ook bij Tim F. Van der Mensbrugghe.

Vele herinneringen houd ik over aan de Charlatan, en allemaal zijn ze vaag, krakkemikkig en onbetrouwbaar. Wat me rest, is een hoop slordig gemonteerde fragmenten. Waaronder die ene keer dat ik buiten werd gesmeten. En ook die andere keer.

In de Charlatan duurde de nacht langer dan je horloge je probeerde wijs te maken. Zodra je ervan had geproefd, viel er niet meer aan te ontsnappen. Je kon het ene café na het andere sluiten, maar iedere nacht was de eindhalte onvermijdelijk: "Dan maar de Charla, zeker?" Inderdaad, naar waar anders voor dat allerlaatste pintje?

"Deze plaats is de hel", zuchtte een maat van me in 2005. De gewenning had ons zo hard te pakken dat we niet meer vrolijk werden van alcohol en evenmin van de Charlatan. Toch stonden we daar weer, elk met een blikje bier in de hand, ontvreemd uit de backstage van de AB. Lang hebben we daar zo niet gestaan, want opeens lagen we buiten. (Pas de volgende dag daagde het mij waarom.)

Enkele weken later - of maanden, wie zal het zeggen - zat ik er mijn laatste Duvel weg te werken. De danszaal was praktisch leeg, het personeel begon al met de opkuis. Aan de toog zat een meisje naar mijn Duvel te staren.

"Mag ik een slok?", vroeg ze.

Ik had geen zin om onbeleefd te zijn en rechtuit neen te zeggen, maar mijn Duvel wou ik niet uit handen geven. Dus koos ik voor een omfloerste uitweg: "Als je je borsten toont."

Helaas: het meisje was Nederlands en Nederlanders hebben geen affiniteit met omfloersing. Dus toonde ze een borst en was ik mijn Duvel kwijt. Mijn verbazing was ik nog niet te boven toen mijn arm omgewrongen werd. Een beer van een buitenwipper duwde me naar en vervolgens door de achterdeur. Mensbrugghe stond buiten en geraakte enkele weken lang niet meer binnen.

Toch ben ik nog jaren naar de Charlatan blijven gaan. Op een mooie ochtend waggelde ik met een meisje naar buiten. "Hé, rinkelt jouw gsm?", vroeg ze, terwijl onze ogen nog moesten wennen aan het felle licht. "Het is mijn wekker, tijd om op te staan", stelde ik vast.

Kort nadien ben ik definitief weten te ontsnappen - en gelukkig niet van dat meisje. Dus ja: leve de Charlatan! Een schitterende hel.

null Beeld Bas Bogaerts
Beeld Bas Bogaerts
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234