Zondag 09/08/2020

Mensbrugghe in Yucatan: in de schaduw van de commercie

Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe

De zeven nieuwe wereldwonderen verleiden bezoekers uit alle windstreken, ondanks lange vliegreizen en wachtrijen. Zijn die wonderen al die moeite waard? En verpesten de vele toeristen de ervaring niet? Tim F. Van der Mensbrugghe ging op inspectie. Vandaag leest u een fragment van zijn verslag over Yucatan. "Ooit was het Mexicaanse schiereiland het kloppende hart van de beschaving der Maya's, tegenwoordig is de toeristische industrie er heer en meester. Dat gaat zo ver dat Chichen Itza bijna niet meer te genieten is."

Het leven is een aaneenschakeling van verkeerde keuzes. Soms draaien die goed uit, vaak hebben ze een minder aangenaam vervolg. Zodra de taxi Cancun nadert, weet ik dat de keuze om in deze stad een hotelkamer te boeken op geen enkele manier goed kan uitdraaien. Langs de boulevard die de kustlijn volgt, staat het ene hotel na het andere volstrekt smakeloos te zijn. Mijn netvlies begint te jeuken door alle protserige bouwkunstjes.

Als ik eenmaal bij mijn hotel ben aangekomen, zijn mijn ogen uit hun kassen gebrand. Op de tast strompel ik een hotel binnen dat een all-inresort blijkt te zijn waar Amerikaanse Johnny's en Marina's van de zon en het strand komen genieten. De lobby is zo groot dat de Rupa Wasi Lodge, mijn hotel in Peru, er vier keer in kan. Aan de balie krijg ik een polsbandje om. "Moet ik dit dragen?" De receptionist kijkt verbaasd: "Ja, natuurlijk."

Tourbus
Cancun verplicht me het toerisme tot het uiterste te bedrijven. Ik was graag met de taxi naar Chichen Itza geweest, maar 300 dollar vond ik er toch wat over, zelfs al moet ik dat geld niet uit eigen zak betalen. Een auto huren vertrouw ik niet: er doen te veel verhalen de ronde over toeristen die door de flikken aan de kant gezet worden en pas weer mogen vertrekken als één of andere billijke vergoeding is betaald. Om al dat gedoe te voorkomen, regel ik in het hotel dan maar een uitstap met een tourbus.

's Ochtends word ik aan de ingang van het hotel opgepikt. "Good morning English speaking friends, now we are ready for the real adventure", bast reisleider Xavier García door de microfoon. Hij stelt zich voor als een Mexicaan met Maya-bloed en zal het eerstkomende anderhalf uur niet meer zwijgen, terwijl ik me al na vijf minuten moet bedwingen om niet langs de nooduitgang weg te vluchten. "Jammer genoeg zullen we niet genoeg tijd hebben om heel Chichen Itza te zien", waarschuwt Xavier. Wat?! Gisteren zeiden ze in het hotel nog dat er meer dan tijd genoeg zou zijn. Blijkbaar ziet het reisschema er opeens heel anders uit. Xavier kondigt tussenstops aan langs een souvenirwinkel, een restaurant en een kerk, allemaal tijdverlies waarvan ik nu pas op de hoogte word gebracht.

Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe

Dit is officieel de ergste dag van mijn hele reis rond de wereld, noteer ik met bitterheid. Zelfs toen de Chinezen onbeschaamd met mijn geld gingen lopen, had ik het meer naar mijn zin. Het enige lichtpuntje aan dat hele Yucatan is dat het hier vol leguanen zit. Het zijn kloeke beesten. Je kunt geen tien stappen zetten of er heft er één achterdochtig zijn gat op om zich wat verder van je te verwijderen. Op de bus waarschuwt Xavier dat hier in de jungle nog meer wilde beesten zitten: "Slangen, spinnen, grote katachtigen en mijn ex-schoonmoeder." De meeste passagiers doen in hun broek van het lachen, ik van ellende.

Twee uur
Om 14 uur parkeert de bus zich eindelijk op de parking van Chichen Itza, we krijgen twee uur de tijd om de site te bezichtigen. Twee uur voor een wereldwonder waar je volgens sommigen twee dagen voor nodig hebt. Aan de ingang voeren verklede dansers een choreografie uit die bedoeld is als eerbetoon aan de Maya's maar die veeleer het effect heeft van een parodie.

Mijn verwachtingen van Chichen Itza liggen laag bij de grond. Bram had me in zijn mail al gewaarschuwd: "Chichen Itza: schoon, maar ook zeer toeristisch. Toevallig ook zeer goed gelegen tussen de mooiste stranden van Yucatan. Ideaal voor dagtoeristen van op de stranden. Misschien is dat wel de echte reden dat het een wereldwonder werd? Tja, geef je maar eens over aan de toeristische industrie!"

De ruïnes in Chichen Itza zijn inderdaad mooi. De piramide van Kukulcán is met haar hoogte van dertig meter dan wel kleiner dan ik verwacht had, het blijft een fraai gebouw. Aan de voet van de trappen houden slangen hun muil opengesperd. Aan het begin van de lente en de herfst zorgt een uitgekiend schaduwspel ervoor dat de slangenlijven langs de trap naar beneden lijken te kronkelen, maar daarvoor ben ik hier op het verkeerde moment. In een van de opengesperde slangenmuilen spot ik een leguaan en dat is ook al iets.

Met gehaaste spoed marcheer ik langs alle andere tempels en gebouwen waarvan ze tegenwoordig niet meer weten wat hun functie was. Regelmatig kan ik het niet laten bewonderend te fluiten. Niemand had de Maya's lessen te spellen over architectuur.

Bezoedeld door commercie
Toch, ondanks al die schoonheid, slaag ik er niet in dit wereldwonder te appreciëren. Chichen Itza wordt bezoedeld door commercie van de platste soort. Overal staan kraampjes met brol en de verkopers spreken werkelijk iedere voorbijganger aan. Sommigen zitten in een blok hout te kerven alsof er ooit een beeld uit te voorschijn zal springen, maar Xavier heeft ons op de bus gewaarschuwd: al wat je hier kunt kopen, is het resultaat van massaproductie gefinancierd door één stinkend rijke familie.

"20 peso's, señor!", komt een verkoper een stuk brol aanprijzen bij twee toeristen. "Made in China", roepen de mannen van een ander kraampje. "Yes, made in China", mompelt de eerste verkoper, terwijl hij verslagen afdruipt. Triestig.

Exact binnen de tijdlimiet van twee uur heb ik alles gezien. Chichen Itza is immers helemaal niet zo groot, in tien minuten wandel je van het verste punt terug naar de uitgang. Alsmaar meer begin ik te denken dat de cultuur en de wetenschappelijke inzichten van de Maya's groter wereldwonderen zijn dan deze plek. Echt wauw is het hier niet, zelfs niet als je alle kraampjes uit je waarneming wist. Zou ik mensen aanraden om speciaal voor Chichen Itza naar Mexico te reizen? Bijlange niet. Passeer gerust eens als u toevallig in de buurt bent, maar spaar uw centen liever voor Machu Picchu of Petra.

Het volledige artikel leest u vandaag in de krant. Abonnees lezen de krant gratis digitaal of op tablet.

Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Beeld Tim F. Van der Mensbrugghe
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234