Zaterdag 19/10/2019

Verkiezingen VS

Melania Trump, de verzoener

Donald Trump kust zijn vrouw Melania na haar toespraak op de Republikeinse partijconventie. Beeld photo_news

Na alle zwartgalligheid op de Republikeinse conventie was daar dan Melania Trump, de zachte wederhelft van hardvochtige Donald. Al zou ook zij even later besmeurd raken.

Het is na alle zwaarmoedigheid dat over de gedelegeerden wordt uitgestort een verademing Melania Trump te zien verschijnen. Ze is gekleed in een wit jurkje, hooggesloten en met een paar pofmouwen. Haar haar hangt doodstil golvend over haar schouders. Ze lacht en kijkt ontspannen, en het publiek ontspant ook. Er klinkt applaus, er klinkt gefluit. Even weg van alle lelijkheid, even iets wat gewoon mooi is.

Dat ook zij er niet zonder kleerscheuren zal wegraken, door haar eigen woorden nog wel, weten ze dan nog niet. Ze moet nog gaan praten.

Melania Trump, een 46-jarig ex-fotomodel uit Slovenië, is één verkiezing verwijderd van het Witte Huis. Als haar man Donald in november wint, wordt zij de nieuwe first lady. Donald staat niet bekend om zijn vrouwvriendelijkheid, maar Melania zou dat beeld kunnen bijstellen. En als Donald wint, dan wordt Melania de eerste in het buitenland geboren presidentsvrouw sinds de Engelse Louisa Adams in 1825. En dat in een jaar waarin immigratie een van de belangrijkste thema's is.

De dag was niet al te best begonnen. De Trump-campagne had gouverneur John Kasich van Ohio beledigd en had een zin uit het partijprogramma gehaald die de Russische president Poetin niet zou bevallen. En de partijleiding had in de middag een rebellie van een conservatieve minderheid met grof gehamer neergeslagen - allemaal bramen aan een evenement dat normaal gesproken volkomen glad gevijld is.

De avond was al anders. Zo'n twintig achtereenvolgende sprekers, van acteurs tot politici, van commando's tot politiesheriffs, alsmede een opvallend aantal moeders van in verschillende frontlinies gesneuvelde zoons, bestegen het podium om in vijf minuten te vertellen waarom Trump president moet worden. En wat ze ook waren, waar ze ook vandaan kwamen en wat er ook was gebeurd, ze hadden één ding gemeenschappelijk: het was allemaal de schuld van Clinton en Obama.

Daarmee sloten de gelederen in de arena in Cleveland - Clinton is wat Emmanuel Goldstein is in 1984 van Orwell, zo'n gezicht dat je kunt haten, een vijand die van iedereen vrienden maakt. Maar het was een verbeten eenheid, getypeerd door Rudy Giuliani, die schreeuwde dat hij "sick and tired" was van de media en de Clinton-campagne.

Maar toen zette ineens de band in. Eerst: 'Brown Eyed Girl' (Van Morrison). Toen: 'We Are the Champions' (Queen, tegen de zin van de band zelf). En daar was, in het tegenlicht, Donald Trump, de kandidaat zelf, een ongebruikelijke verschijning op de eerste dag van een Conventie. Hij zei maar een paar zinnen: dat hij "so big" ging winnen, en dat hij zijn vrouw wilde presenteren, "een fantastische moeder".

En daar was dan Melania. Ze kust haar man op de wang, loopt op haar hakken naar het spreekgestoelte, en spreekt dan uit wat er voor haar geschreven is, terwijl Trump in de coulissen verdwijnt.

"Ik ben zo trots op jullie keuze", zegt ze. "Ik ben bevooroordeeld, maar om goede redenen. Mijn man is heel loyaal. Zijn vriendelijkheid wordt niet altijd opgemerkt, maar die is er echt, voor iedereen die het wil zien."

Menselijke en wenselijke bewoner

Melania heeft twee opdrachten. Ze moet de zachtere, verzoenende, vrouwvriendelijker wederhelft worden van haar hardvochtige echtgenoot. En daarbij moet ze zichzelf verkopen, als een menselijke en wenselijke bewoner van het Witte Huis.

Verzoenend is ze. Het was een harde race, zegt ze, "maar de voorverkiezingen en hun hardheid zijn nu voorbij". De zeventien presidentskandidaten "verdienen ons respect". En Donald Trump "wordt een president van iedereen, van christenen en joden en moslims, van latino's en Afro-Amerikanen, van de armen en de middenklasse".

Melania zelf is ook anders dan haar gehoor. Ze werd in 1970 geboren als Melanija Knavs, in het dorpje Sevnica in het toenmalige Joegoslavië van Tito. Haar vader was een Trump-achtige autoverkoper en netwerker in de communistische partij; haar moeder werkte als ontwerpster in een textielfabriek en maakte 's avonds kleren voor haar twee dochters, toen al minimodellen.

Het was een familie die hogerop wilde, volgens een verhaal in The New York Times maandag, en Melania is dat zeker gelukt. Ze verhuisde naar Ljubljana, waar ze naar een middelbare school ging gericht op ontwerpen en fotografie, en werd daar in 1987 ontdekt door een fotograaf die vroeg of ze modellenwerk wilde doen. Ze verduitste haar naam en belandde via Milaan in New York, waar ze in 1998, tijdens een feestje in de Kit Kat Club (het was Fashion Week) de 24 jaar oudere Donald Trump tegenkwam.

Maandagavond beschrijft Melania met trots dat het Amerikaanse staatsburgerschap uit 2006 de kroon op haar ambities was. "Het is een van de grootste privileges op de planeet", zegt ze. Als presidentsvrouw wil ze zich inzetten voor Amerikanen die steun kunnen gebruiken: vrouwen en kinderen. Het is een bescheiden maar galante ambitie, en precies wat de gedelegeerden, zeker de vrouwen onder hen, willen horen.

Er zijn ook goede immigranten

Haar Assepoester-sprookje is een perfect positief contrapunt tegenover al de negatieve doem van de uren daarvoor. Er zijn dus ook goede immigranten, is de boodschap, en de Amerikaanse droom bestaat nog steeds: als je maar hard werkt en legaal het land binnenkomt. Melania zegt het zo: "Mijn ouders hebben me meegegeven dat je hard moet werken voor wat je wilt in het leven (...). De enige grenzen aan wat je kunt bereiken zijn de kracht van je dromen en de wil ervoor te werken."

Het publiek valt voor haar, ondanks wat aanvankelijk gegniffel om haar accent. Op de weg naar buiten noemen sommige gedelegeerden haar "de nieuwe Jackie Kennedy".

Een half uurtje later blijkt dat een deel van haar toespraak verdacht veel lijkt op die van Michelle Obama in 2008. Juist het persoonlijk deel is in grote lijnen hetzelfde als dat van de huidige first lady, de vrouw van de grootste vijand van de Republikeinen.

Maar Melania is een Trump, en ze zei het zelf in haar toespraak, maandagavond: het zou geen Trump-campagne zijn zonder opwinding en drama.

Donald Trump wijst maandag in Cleveland naar zijn vrouw Melania na haar toespraak op de Republikeinse partijconventie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234