Maandag 20/01/2020

Mel Gibson: mad, lethal & uitgerangeerd

De vierde episode in de Mad Max-franchise wordt een biografische docu over de man achter Max Rockatansky. De tapes vol vuilbekkerij die onlangs uitlekten lijken immers maar een glimp van het gewelddadige karakter van Gibson te tonen. Zijn ex beschuldigt hem nu ook van geweld tegen hun negen maanden oude dochter.

Ex-vrouw beschuldigt controversiële Hollywoodster nu ook van geweld tegen negen maanden oude dochter

Het is voor Gibson niet de eerste keer dat hij zijn boekje te buiten gaat. Hij sloeg vroeger ook al mea culpa na aanklachten voor racisme, homofobie, Jodenhaat en alcoholisme.

“Wat jij nodig hebt is een baseballknuppel op jouw hoofd”, klonk het op de tapes. En ook de tirade “Je hebt het verdiend! Wat voor vent slaat een vrouw twee keer in het gezicht als ze een kind in haar handen heeft?”, deed nogal wat wenkbrauwen fronsen. Oksana Grigorieva (40), de ex in kwestie en moeder van het kind, beweert nu dat ze ook tapes heeft waarop te horen is hoe Gibson hun negen maanden oude dochter slaat. Ook zou hij haar 12-jarige zoon Alexander op een feestje hard tegen een tafel geduwd hebben toen die een sigaret van Gibson probeerde af te pakken.

De acteur reageerde alvast op het nieuws door zijn villa in Malibu voor zo’n 14,5 miljoen dollar te koop te zetten. “Ik emigreer naar Australië”, klonk het.

Hoe gruwelijk Gibsons uitlatingen ook mogen klinken, echt verbazen doen ze niet. Doorheen zijn 34-jarige carrière katapulteerde Gibson zichzelf immers slag om slinger in het epicentrum van enkele flinke controverses.

Haast uit het niets - Gibson is pas afgestudeerd als in 1977 de opnames van de eerste Mad Max-film aanvatten - schiet de acteur begin jaren tachtig als een dolgedraaide komeet richting filmfirmament. Met fel bejubelde hoofdrollen in uiterst succesvolle Hollywood-franchises als Mad Max - waarin Gibsons alias Max Rockatansky in een postapocalyptisch decor genadeloos afrekent met al zijn vijanden - en Lethal Weapon, met Gibson als de wraakzuchtige LAPD-detective Martin Riggs, maakt de naar Australië uitgeweken Amerikaan prompt grote sier.

Samen met het succes komt echter ook de controverse. Haalt Gibson zich in vroege interviews met uitspraken als “Feminisme? Een term die werd uitgevonden door enkele pas gedumpte vrouwen” reeds de woede van alle feministen op de hals, dan schopt hij later ook meermaals tegen de schenen van de verzamelde homogemeenschap. Bovendien koketteert de vader van acht met de regelmaat van de klok met zijn aparte relatie tot alcohol. “Ik begon te drinken op mijn dertiende, tegenwoordig bestaat mijn ontbijt uit vijf glazen bier”, zegt hij ten tijde van Lethal Weapon. Wishful thinking of niet, vast staat wel dat de Hollywoodster bij tijd en wijle door een real life Martin Riggs van de weg wordt geplukt wegens rijden onder invloed.

Klap op de vuurpijl is het welbekende DUI-incident (drinking under influence, LDW) van 28 juli 2006. Op de Pacific Coast Highway in Malibu (Californië) wordt Gibson door enkele Joodse agenten aan de kant gezet na een positieve ademtest. Tijdens zijn arrestatie slingert Gibson, traditionalistisch rooms-katholiek opgevoed, de agenten een resem antisemitische uitlatingen naar het hoofd. “Verdomde joden! Jullie zijn verantwoordelijk voor alle oorlogen in de wereld!”, schreeuwt een allesbehalve bloednuchtere Gibson. Tal van critici zien bovendien ook in Gibsons controversiële, want extreem bloederige prent The Passion of the Christ (2004) flagrante sporen van jodenhaat. Of hoe fictie en realiteit steeds nauwer verweven raken.

Eén constante in deze vloedgolf van negatieve berichtgeving: Gibson slaat na elke uitschuiver steevast mea culpa. “Ik wil me aan de hele Joodse gemeenschap verontschuldigen voor mijn venijnige en schadelijke uitspraken”, klinkt het na het Malibu-incident. Gibsons penitenties en rehabilitatiebeloftes zijn intussen niet meer op één hand te tellen. Soms nemen ze wel heel pathetische proporties aan. “Ik heb recent ontdekt dat ik manisch-depressief ben”, beweert Gibson in 2002 tijdens een tv-interview met de Britse grootheid Michael Parkinson. Meer nog, Twin Peaks is niet veraf: “Bjorn is de plunderende viking in mij, he is an axe murderer. En hij zit in mij!”

Kan best zijn, vraag is of Gibson de recente beschuldigingen van huiselijk geweld met een overtuigend ten tonele gebrachte schreeuw om vergiffenis kan pareren. Doorslaggevend in Hollywood is immers de geschatte marktwaarde van de boetedoener. Alec Baldwin, Josh Brolin of Charlie Sheen, de voorbeelden zijn legio: potentieel succes aan de box office overvleugelt elke vorm van beschuldiging. Gibsons artistieke hoogdagen liggen echter al enige tijd achter ons, zodat Mad Mel definitief tot de Hollywood-outback veroordeeld lijkt.

Ironisch genoeg stipt Gibson in zijn tirade aan het adres van Grigorieva zelf zijn heikele toekomstperspectieven aan. “De carrière is over”, zegt hij in een zeldzaam moment van zelfbeklag. “Ik heb geen vrienden, ik heb gefaald.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234