Woensdag 29/01/2020

Meesterwerk als eendagsvlieg

Te weinig afwisseling en niet genoeg dramatische punch om je aandacht blijvend gaande te houden

Muziektheater l 'Dido' door Transparant en Froe Froe HH

Stephan Moens

Waarom eigenlijk? Dido and Aeneas is een klein meesterwerk van Henry Purcell dat, zoals men weet, minstens één keer in een chic meisjespensionaat, dus voor en door jongeren werd opgevoerd. Welke meerwaarde biedt je daardoor laten inspireren en op basis daarvan een nieuw muziektheaterstuk voor jongeren schrijven? Het programmablad spreekt hoogdravend trouwens van een "beeldend muziektheatergedicht". De nieuwe voorstelling van Transparant en Froe Froe geeft niet echt een antwoord op die intrigerende vraag.

De nieuwe tekst die Purni Morell heeft geschreven, citeert soms uit het originele libretto van Nahum Tate en vertelt voorts het verhaal in een modernere maar ook banaler taal, "it's time for action", dat soort dingen. Hij voegt ook een personage toe. Anna, de dochter van Dido, is de eigenlijke vertelster. Zij lijkt met haar poppen het verhaal na (of voor?) te spelen waarin haar moeder opnieuw verliefd wordt, door haar minnaar verlaten wordt en zelfmoord pleegt. Misschien heeft ze er wel een beetje de hand in.

Marc Maillard van Froe Froe tekent voor de hele vormgeving, een efficiënte maar ook enigszins stereotiepe constructie uit aluminium en doek. Zijn poppen ontdubbelen alle personages behalve Anna, een al meermaals gebruikt procédé, niet alleen door de Handspring Puppet Company. De poppen van de protagonisten lijken een beetje te veel op die van voornoemde Company. Veel geslaagder zijn de twee vogels die Jupiter en Mercurius voorstellen en ergens tussen de goden van Vergilius en de heksen van Tate zitten. Zij zorgen ook voor een licht wrange humoristische toets die de opvoering het perspectief geeft dat ze, op enkele pakkende momenten na, elders mist.

Jan Van Outryve componeerde de nieuwe muziek, waarbij vier instrumentisten de zangers begeleiden op luit, nyckelharpa (een Noors volksinstrument), trompet, trombone, contrabas en uitgebreid slagwerk. Ze is een soort beschaafde, sfeerscheppende jazz, die van Purcell vooral de techniek van de ostinatobas overneemt maar die veel simpeler inzet, maar met te weinig afwisseling en dramatische punch om de aandacht blijvend gaande te houden. Wanneer op het einde toch nog Purcells beroemde lamento van Dido weerklinkt, wordt de magere kwaliteit en dus ook de pretentie van de nieuwe compositie pijnlijk duidelijk. Nochtans zijn de musici van hoge kwaliteit.

De zangers zijn wisselvalliger. Een van hen is klassiek geschoold: Jorge-Gaston Sister als Aeneas is een aanvaardbare maar niet overweldigende bariton. De anderen hebben andere achtergronden, wat niet wil zeggen dat het minder goede zangers zijn. Bob Selderslaghs geeft genoeg karakter aan de vogels/goden. Tiny Bertels, veruit de sterkste stem op het toneel, geeft aan Dido het tragische profiel van een fadozangeres. Het zwakst is Hannelore Vanheerswynghels in de rol van Anna: weinig toonvast zingend en bepaald onhandig acterend. Daarbij is zij de enige van wie enig acteerwerk verwacht wordt (de anderen begeleiden eerder hun poppen). Of die onhandigheid gewild - zij speelt een kind - of ongewild is, is niet duidelijk. In elk geval is ze ongepast. Als geheel lijkt de opvoering, ondanks enkele mooie momenten, een eendagsvlieg.

Wat Dido van Jan Van Outryve en Purni Morell Wie Muziektheater Transparant en Theater FroeFroe, regie Wouter van Looy, vormgeving Marc Maillard Waar en wanneer Gent, Vlaamse Opera, 11 december. Vanaf 12 januari is de voorstelling in Turnhout (De Warande), Antwerpen (HETPALEIS) opnieuw Gent (Vlaamse Opera) en Leuven (cultureel centrum) te zien. Ook in Rijsel, Amsterdam en Rotterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234