Woensdag 26/06/2019

Meesterlijk geestige en actuele televisie

Veel gebeurt er niet in het tweede seizoen van Master of None, maar de tien afleveringen van de Netflix-reeks betoveren van de eerste tot de laatste minuut. Dit is heerlijk grappige televisie waar je zo verliefd op wordt.

Nee, u moet de kleurinstellingen van uw tv of computer niet opzoeken als u straks naar Master of None begint te kijken. De eerste aflevering, die zich afspeelt in het Italiaanse Modena, is helemaal in zwart-wit gefilmd. En nee, u moet ook niet naar de geluidsinstellingen van uw tv of computer zoeken als u in de zesde aflevering opeens acht minuten lang alleen maar ondertitels leest terwijl dove mensen met elkaar communiceren. U hoort niets, nada, nothing. Net zoals de mensen op het scherm.

De Netflix-reeks Master of None maakt ook in het tweede seizoen niet altijd de meest voor de hand liggende keuzes. Net als in het eerste seizoen is er nu bijvoorbeeld ook een episode die de vele internetdates van hoofdrolspeler Dev chronologisch monteert. En in de eerder vermelde zesde aflevering, een half uur durende ode aan New York, zie je Dev nauwelijks enkele seconden. De hoofdrollen zijn voor de dove mensen, een portier en een taxichauffeur.

Toegegeven, zo'n vormexperimenten zouden snel kunnen verworden tot arty-fartyexperimentjes die alleen spek voor de bek van de cinefiele meerwaardezoeker zijn. Enter Aziz Ansari en Alan Yang, de mannen achter - en in het geval van Ansari ook in - de serie: hij speelt Dev. Yang en Ansari, die in de Verenigde Staten ook populair is als comedian en schrijver, beheersen de kunst om er toegankelijke, grappige pareltjes van te maken.

Net als in het eerste seizoen tackelen ze in Master of None nu ook flink wat actuele, maatschappelijke thema's. Racisme bijvoorbeeld, of religie. Hoe ga je als niet-gelovige om met de strenge regels die je islamitische vader en moeder naleven? Of concreet: mag je wel van dat heerlijke krokant gebakken spek eten? En er is uiteraard de zoektocht van Dev naar liefde, al weet hij zelf niet wat hij nu eigenlijk zoekt. De Grote Liefde - die weleens uit Italië zou komen - of de spannende, vluchtige romances die een Tinder-achtige app hem opleveren?

Fietsendief

Spannend is het misschien niet, en Master of Nonemoet het ook niet hebben van de grote verhaallijnen die een heel seizoen bundelen. Tenzij je de liefde voor het lekkere eten als rode draad neemt. Maar de op zichzelf staande afleveringen boeien van begin tot einde, met dank aan de subtiele, vaak licht absurde humor. Aziz en Yang, die ook al samenwerkten aan de sitcom Parks and Recreation, weten hoe je een grap moet schrijven voor televisie. Alles voelt naturel en bijna geïmproviseerd aan, zelfs al is het in zwart-wit gefilmd.

Dat zwart-wit in de openingsaflevering is trouwens een bewuste keuze, gaf Aziz Ansari al aan. Na het eerste seizoen is hij zelf ook enkele weken naar Italië getrokken voor een spoedcursus Italiaans, lessen die hij in zijn vrije tijd afwisselde met een spoedcursus Italiaanse filmklassiekers van regisseurs als Michelangelo Antonioni en Vittorio de Sica. Diens Ladri di Biciclette ('Fietsendief) was de directe inspiratiebron voor de eerste aflevering 'Thief'. Alleen werd de fiets vervangen door een smartphone, Devs hulpmiddel in zijn eeuwige zoektocht naar liefde.

Master of None is nu te bekijken op Netflix

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden