Vrijdag 24/09/2021

Meester van Manhattan annexeert Londen

De Europese tour van Tony Bennett bestond welgeteld uit één concert.

De Morgen kon beslag leggen op een ticket voor

de show in Londen - tot 350 pond waard op de zwarte markt. Nauwelijks vijf seconden had de New Yorkse crooner nodig om de zaal voor zich te winnen.

Maandagavond in Londen. De zinderende hitte van de dag heeft plaats geruimd voor een broeierige avondstemming, waarin Londenaars als driftige insecten tussen rode bussen en taxi's bewegen. Uit een luidruchtige bar blaft platte eurohouse, terwijl Iggy Pop in de zaak ernaast schreeuwt om liefde. Daartussen: The London Palladium. Een statig monument van een eeuw oud, dat triomfantelijk uitkijkt op alle schreeuwerige neon en snertdesign van Oxford Circus.

Op eenzelfde manier verhoudt Bennett zich vandaag tot alle hitparadevoer. Zijn 85ste verjaardag vierde hij met Duets II. Die plaat haalde verschillende keren de wereldpers. Allereerst omdat Amy Winehouse een hartverscheurende 'Body and Soul' deelde met de meester van Manhattan, en daarin haar eigen dood leek te voorspellen ("It looks like the ending/ Unless I could have one more chance before I die").

Maar ook omdat Bennett de handen in mekaar sloeg met hedendaagse iconen als Lady Gaga wat hem afgelopen week zelfs een plaats in het Guinness Book of Records opleverde. Bennett is momenteel de oudste levende artiest die op één piekt in de hitparade.

Ook in Londen verzoende hij heden met verleden. Zo vonden heel wat jonge hipsters de weg naar het Palladium, ondanks de peperdure ticketprijzen van 75 pond. Grosso modo kon je het publiek opdelen in opgedirkte dames met paarse coiffures en geparfumeerde Italiaanse heren. Daarnaast vonden heel wat vedetten de weg naar het Palladium: voormalig superster Adam Ant stak ons schichtig voorbij op de weg naar binnen. Noel Fielding van de BBC-reeks The Mighty Boosh stelde zich tijdens de show dan weer aan door iets luid te brallen naar het podium.

Bennett vergastte zijn aanhang alvast niet op een geriatrisch onderonsje. Wél op zoveel lichtpunten, dat je er een uit de kluiten gewassen luster mee kon uitsparen. Ach ja, misschien baadde 'Maybe This Time' uit Liza Minelli's Cabaret wat opzichtig in schmalz ("Everybody loves a winner, but nobody loved me") maar zijn ijzersterke kwartet dat een pianosolo en heerlijk kronkelende contrabas over die song drapeerde, maakte dat hij zelfs daar moeiteloos mee weg kwam. Om nog te zwijgen over de bijdrage van Harold Jones "die de favoriete drummer van Count Basie was".

Vreemd genoeg kwamen de songs uit het gelauwerde Duets II nauwelijks aan bod. Nòg opvallender was evenwel dat die lacune niet eens opviel. Om zijn as draaiend in 'They All Laughed', de gescatte finale in 'I Got Rhythm' of het magistrale 'I Left My Heart in San Francisco' en de met venijn doortrokken 'I Wanna Be Around (When Somebody Breaks Your Heart)': Tony Bennett had het verleden volledig onder de knie.

Lady Gaga

Ook aanwezig: de vaste routine van zelfspot en valse bescheidenheid. Zo vertelde hij dat Hank Williams hem contacteerde met de vraag "What's the idea of ruining my songs?" , en vertelde hij over de kansen die presentator Bob Hope hem gaf in de showbizz ("Hij vond het wel geestig om een bleek zangertje tussen alle zwarte te zien").

De komst van Britse jazzdiva Cleo Laine viel op: zij moest zichzelf met een kruk ondersteunen, maar haar rauwe stem tilde 'The Way You Look Tonight' naar een hoogtepunt. Nog grootser was de bijdrage van Leona Lewis: zij ontroerde met een prachtig 'Who Can I Turn to'.

Tot ieders verbazing kwam Lady Gaga niet even mee het podium op. Ze werd die ochtend nog in Londen gesignaleerd, maar toch vertikte ze om 'The Lady Is a Tramp' te brengen met Bennett. Aan haar droeg de crooner wel nog 'The Good Life' op, met de woorden "A great singer and whát a performer".

Het hoogtepunt werd hoe dan ook gereserveerd voor het eind van de show. "Dit is de prachtigste theaterzaal die ooit gebouwd werd", sprak Bennett, vlak voor hij die uitspraak kracht bijzette met 'Fly Me to the Moon'. Die Sinatrasong bracht hij onversterkt, maar met zo'n krachtige strot, waarbij uit elk woord bourbon kon worden gedistilleerd.

"I love you", waren de laatste woorden van de meester. Alsof het om een precieze choreografie ging, zag je tientallen kraakwitte zakdoeken simultaan in de richting van de ogen vertrekken. Meesterlijke show.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234