Dinsdag 22/06/2021

Meester heelt de wonden

Door de nadruk op het duel tussen Rundskop en A Separation voor de Oscar van beste niet-Engelstalige film zou men bijna vergeten dat er in die categorie nog andere films in de running waren. Zoals het uitstekende en zeer aangrijpende Monsieur Lazhar uit Canada, meer bepaald uit de Franstalige provincie Québec.

Het verhaal situeert zich grotendeels in een lagere school in Montréal. De proloog toont hoe zich een persoonlijk drama heeft voorgedaan met de onderwijzeres van het zesde leerjaar. De school is in shock. Haar elf- en twaalfjarige leerlingen blijven verweesd achter.

Hoe moet het nu verder? Dan komt het titelpersonage Bachir Lazhar (schitterende en subtiele vertolking van Mohamed Fellag) spontaan zijn diensten aanbieden. Lazhar is een politieke vluchteling uit Algerije, waar hij voordien zo'n twintig jaar heeft lesgegeven. De directrice aarzelt. Er is enerzijds de complexe onderwijsbureaucratie die normaal bij zo'n nieuwe aanstelling gevolgd moet worden, maar anderzijds dringt de tijd en is de nood hoog. Monsieur Lazhar mag aan de slag.

Wat volgt, is een boeiende, uitstekend geobserveerde en genuanceerde onderwijskroniek, waarin komische en tragische accenten elkaar afwisselen. Meester Lazhar geeft bijvoorbeeld een dictee met een tekst van Balzac, maar zijn verbouwereerde leerlingen vinden dat soort Frans prehistorisch.

Van zijn kant moet Lazhar zelf ook een en ander leren in verband met de moderne onderwijsreglementen, waar overbescherming duidelijk om de hoek loert. Leerlingen slaan is verboden. Dat vindt hij vanzelfsprekend. Maar eigenlijk is elke aanraking taboe, zelfs een troostende knuffel.

En er is meer. De school heeft een psychologe ingeschakeld om de klas doorheen het trauma van hun overleden onderwijzeres te loodsen, maar Lazhar vindt dat hij zijn leerlingen daarover ook zelf aan het woord mag laten.

Een van die reacties spreekt boekdelen. "Iedereen denkt dat wij getraumatiseerd zijn. Maar het zijn de volwassenen die dat zijn", zegt de jonge Alice.

Na verloop van tijd komen we ook meer te weten over de persoonlijke achtergrond van Bachir Lazhar. Hoe hij in Montréal terecht is gekomen. Wat er met zijn eigen gezin in Algerije gebeurd is. En dus ook waarom hij op zijn eigen tragische manier een 'ervaringsdeskundige' op het vlak van rouwverwerking kan genoemd worden.

Monsieur Lazhar is gebaseerd op een toneelstuk, een zogenaamd monodrama, van Evelyne de la Chenelière, die zelf ook even in de film te zien is als de moeder van Alice. De scenario-adaptatie van regisseur Philippe Falardeau is bijzonder indrukwekkend, al is het maar door de soepele, volstrekt natuurlijke en intelligente manier waarop zo veel heikele thema's - onderwijs versus opvoeding, immigratie en integratie, rouwverwerking - aan bod komen, zonder dat dit geforceerd overkomt of de film zelf prekerig wordt. De toon zit zo juist dat we op het einde niet graag afscheid nemen van meester Lazhar en zijn klas.

Monsieur Lazhar Regie: Philippe Falardeau Met: Mohamed Fellag, Sophie Nélisse, Brigitte Poupart, Danielle Proulx, Emilien Néron

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234