Woensdag 02/12/2020

Me, myself & my avatar

Mijn avatar

Y Naam: Charmaine Hance

Y Geboortejaar: 1978

Y Beroep: Huismoeder

Y Locatie: Ashford, Verenigd Koninkrijk

Y Gemiddeld aantal game-uren per week: 8

Y Avatar naam: Jova Song

Y Avatar sinds: 2003

Y Game: Second Life

poseerde in een

erotisch magazine

"Ik ben een fulltime huismoeder en moeder van twee prachtige kinderen en een babyjongen. Ik ben graag thuis, samen met hen. Zoveel moeders slagen er niet in om veel tijd met hun kinderen door te brengen. Maar thuiszitten wil niet noodzakelijk zeggen dat je niet meer kan socializen. Second Life maakt het voor mij mogelijk om tóch bepaalde plaatsen te bezoeken en contacten te leggen, zonder dat ik een babysitter moet gaan zoeken. Een van mijn eerste vrienden in Second Life was een vrouw genaamd Marilyn Murphy. Ze kwam op het idee om een erotisch avatarblad getiteld Player's Magazine te publiceren, en te verkopen in de virtuele wereld. Er kwamen acht foto's van mij in dat magazine, met en zonder kleren aan. Ik was helemaal niet beschaamd of zo, want naaktheid is totaal geen taboe in Second Life. Toen het magazine uiteindelijk verkocht werd, dacht ik niet dat er veel interesse zou zijn, maar de verkoop ging vrij vlot en mijn avatar werd overal herkend. Misschien was ik in het begin wel wat gegeneerd, maar iedereen was lief en gaf me complimentjes. Het maakte me trots op mijn avatar."

Je perfecte virtuele ik creëren, zonder handicaps, schoonheidsfoutjes of andere minpunten die in het echte leven voor onbehagen zorgen. In onlinegames ligt de perfectie binnen handbereik. Hoe zien die alter ego's, ook avatars genoemd, eruit? Die vraag inspireerde fotograaf Robbie Cooper en hij reisde de wereld rond op zoek naar honderd mensen en hun virtuele ik.

Door Veerle Helsen / foto's robbie cooper, the new york times

Het verschil tussen mij en mijn onlinekarakter is nogal duidelijk. In het echte leven heb ik heel wat fysieke handicaps, maar in Star Wars Galaxies rijd ik op een speedy bike, vecht ik met monsters, of kan ik gewoon chillen met vrienden in een bar", aldus Jason Rowe, 32 jaar en door een musculaire ziekte levenslang gebonden aan een rolstoel en een beademingstoestel. Zijn avatar is een Robocopachtige figuur, het contrast tussen de twee is groot. "Het computerscherm is mijn venster op de wereld. Online maakt je uiterlijk niet uit", zegt Rowe in het boek Alter Ego, Avatars and their Creators van fotojournalist Robbie Cooper.

Cooper kwam op het idee om avatars in beeld te brengen via een bevriende CEO die hem vertelde dat hij een moeilijke scheiding achter de rug had en zijn kinderen amper zag, tenzij online. "Die CEO communiceerde met zijn kinderen in een videogame, en ze praatten over de meest normale dingen, huiswerk enzo. Dat zette me aan het denken. Hoe zo'n ordinaire relatie via een computerspel plaatsvond, dat vond ik fascinerend."

Cooper zocht en vond gamers over de hele wereld die bereid waren hun avatar te tonen. "In Europa en Amerika deden we oproepen via online advertenties, in Azië ging ik zoeken in internetcafé's, want die zijn daar een heuse hype." Het resultaat is een bonte mengeling avatars. "Ik ben journalist, geen wetenschapper, maar er zijn toch enkele duidelijke, grote verschillen tussen Europese/Amerikaanse en oosterse gamers. In het westen hebben gamers in het algemeen de neiging om een avatar te creëren met het oog op de buitenwereld. 'Wat zullen anderen denken van mijn avatar?', is hun grootste bekommernis. Terwijl ze in Azië gewoon een avatar bedenken die ze zélf graag zien. Daarom vind je daar meer vrouwelijke avatars. Mannen creëren vaak een vrouw die ze mooi vinden om naar te kijken."

"Jason is een ontroerend voorbeeld van wat de onlinewereld met een mens kan doen", zegt Cooper. "Vaak hebben mensen in de virtuele wereld de moed om dingen te doen die ze in de echte wereld nooit zouden durven. Zo ontmoette ik een vrouw, April, die in Everquest speelde. Ze had in het echte leven absoluut geen zelfvertrouwen. Toen ze in het begin de virtuele wereld betrad, deed ze vooal mee aan rollenspelen. Ze speelde iemand anders. Tot ze constateerde dat andere gamers haar eigenlijk leuker vonden als ze zichzelf bleef. En dat gaf haar zoveel zelfvertouwen dat ze stopte met gamen. Ze had de virtuele wereld niet meer nodig. Of neem nu Harisu, de transseksueel. Zij is een celebrity in Zuid-Korea. Overal waar ze gaat, wordt ze herkend. Met haar avatar zoekt ze opnieuw de anonimiteit op." Die ze wel weer opgeeft door in Coopers boek te poseren. "Ja, maar een nieuwe avatar creëren is zo gebeurd."

Sommige gamers gaan zodanig op in hun spel dat de grens tussen werkelijkheid en virtuele wereld begint te vervagen. "Zo was er een vrouw die in het echte leven biologisch researcher is. Ze zoekt naar een geneesmiddel voor tuberculose, best wel een intelligent iemand dus. In de virtuele wereld doet ze mee aan een game waar een hele hoop mensen een ruimtestation bouwen. Ze vroeg mij: 'Als we dat kunnen in de virtuele wereld, waarom zouden we het dan eigenlijk nog doen in de echte wereld?'"

INFO Alter Ego, Avatars and their creators

door Robbie Cooper, met teksten van Tracy Spaight,

uitgegeven door Chris Boot Ltd, www.alteregobook.com.

Y Naam: Harisu

Y Geboortejaar: 1975

Y Beroep: Actrice

Y Locatie: Seoul, Zuid-Korea

Y Gemiddeld aantal game-uren per week: 13

Y Avatar naam: onbekend

Y Avatar sinds: 2003

Y Game: Lineage II

Ik heb ook

mannelijke avatars

"In 2001 verscheen ik in een reclamespot. Ik was het gezicht van een bekend cosmeticamerk. Later begon ik te acteren, en nog later deed ik iets met muziek. Ik ben nu bezig aan mijn vierde album. Ik werk niet enkel in Zuid-Korea, maar ook in China en Oost-Azië. Ik was de eerste Koreaanse transseksuele beroemdheid. Iedereen kent me in Korea. Als ik over straat loop, word ik overal herkend. Ik heb voor- en tegenstanders. Ooit belandde ik in een groep avatars die aan het chatten waren over transseksuelen. Ze waren erover aan het grappen, en uitten hun afkeer. Ik vroeg hen 'Waarom haten jullie transseksuelen?' en ze gaven nog meer negatief commentaar. Ik vertelde hen dan wie ik was, en ze waren plots gegeneerd. De virtuele wereld verschilt dus niet zo heel veel van de echte. Ik heb verschillende avatars, maar mijn favoriet is een elfje. Mijn andere avatars zijn niet allemaal vrouwelijk; sommige zijn goed uitziende, aantrekkelijke mannelijke karakters. Ik beschouw mijn avatars niet als alter ego's, maar meer als een vriend of vriendin. Eigenlijk zijn het partners, andere delen van mezelf bijna. Het is zeker niet zo dat ik het verschil niet meer zie tussen mijn echte en virtuele ik. Tijdens het acteren moet ik me focussen op mijn rol, maar in het spel probeer ik gewoon mezelf te zijn."

Y Naam: Choi Seang Rak

Y Geboortejaar: 1971

Y Beroep: Docent

Y Locatie: Seoul, Zuid-Korea

Y Gemiddeld aantal game-uren per week: 8

Y Avatar naam: Uroo Ahs

Y Avatar sinds: 2004

Y Game: Lineage II

Y Speciaal talent: wervelwind tijdens gevecht

Mijn collega's

mogen dit

niet weten

"Ik ben professor van beroep. Ik geef economie en public policy aan de Donggukuniversiteit in Seoul. Ik wil niet dat andere mensen weten dat ik een avatar heb. Mijn collega's zouden het niet begrijpen. Enkel mijn vrouw en goede vrienden weten ervan. Door mijn job heb ik niet zoveel tijd om te spelen, maar mijn avatar is wel zeven dagen op zeven, 24 uur op 24 ingelogd. Ze zit op een markt, waar ze producten inkoopt en verkoopt terwijl ik er niet ben. In Lineage II kan je als het ware je avatar 'parkeren' met een tekstlijn erbij, bijvoorbeeld 'Handschoenen te koop'. Je hoeft enkel af en toe te checken of the stock niet leeg is. Spelers kopen meer van mijn kleine, vrouwelijke dwarf dan van de mannelijke dwarf die ik vroeger had, ook al verkopen ze dezelfde producten. Omdat ik zo beleefd ben, geloven mensen echt dat ik een vrouw ben. Lineage II is een microkosmos van de echte wereld, inclusief de strijd voor de hoogste sociale status, het ostentatief showen van rijkdom, politieke intriges en een complexe economie. Het voorbije jaar heb ik geprobeerd de workings van het spel te analyseren, aan de hand van spreadsheets. Op zoek naar patronen in de economie. Op zoek naar de beste plaatsen om te jagen, de producten die het meest opbrengen, enzovoort. Ik hou van die uitdaging, en tot nog toe heb ik ongeveer 150 miljoen Adena winst, dat is ongeveer 15.000 dollar."

Y Naam: Jason Rowe

Y Geboortejaar: 1975

Y Beroep: /

Y Locatie: Crosby, Texas, Verenigde Staten

Y Gemiddeld aantal game-uren per week: 80

Y Avatar naam: Rurouni Kenshin

Y Avatar sinds: 2003

Y Game: Star Wars Galaxies

Online maakt

je uiterlijk

niet uit

"Het verschil tussen mij en mijn online karakter is nogal duidelijk. In het echte leven heb ik heel wat fysieke handicaps, maar in Star Wars Galaxies rijd ik op een speedy bike, vecht ik met monsters, of kan ik gewoon wat chillen met vrienden in een bar. Ik kan mijn handen gedeeltelijk gebruiken, niet volledig maar toch een beetje. In het spel gebruik ik een onscreenkeyboard om met andere spelers te kunnen communiceren. Ik kan de toetsen op een traditioneel keyboard niet indrukken, dus gebruik ik maar een virtueel keyboard. Ik speel onlinegames omdat ik op die manier interactie met mensen kan hebben. Het computerscherm is mijn venster op de wereld. Online maakt je uiterlijk niet uit. In de echte wereld voelen mensen zich vaak ongemakkelijk in mijn buurt als ze me niet kennen. Pas nadat ze me leren kennen, beseffen ze dat achter mijn uiterlijk een mens zoals een ander schuilt. Online gaat het er net omgekeerd aan toe. Dan leer je de persoon achter het keyboard kennen vóór je kennismaakt met de fysieke persoon. Het internet schakelt je look in het dagelijkse leven uit. Op de Ultimate Online Fan Fair in 2002 in Austin, Texas, ontdekte ik dat mensen me wel intrigerend vonden, maar ze sloten me zeker niet uit. Ze behandelden me als een van hen, als een gelijke, alsof ik helemaal niet gehadicapt was, en niet in een rolstoel zat. We waren allemaal gewoon gamers."

Y Naam: Lucy Winkett

Y Geboortejaar: 1968

Y Beroep: Koorleider in St. Paul's Cathedral

Y Locatie: Londen, Verenigd Koninkrijk

Y Avatar naam: Canon Lucy Winkett

Y Avatar sinds: 2004

Y Game: Church of Fools

Een originele manier om

mensen te bereiken

"Ik gaf eens een preek in de virtuele kerk van Church of Fools. Het leek me een originele manier om mensen te bereiken. Het verbaasde me wel hoe snel je je gaat identificeren met je avatar. Ik denk dat ik nog het meest van al ontroerd was toen ik het woord van God in zoveel verschillende talen op het scherm zag. De preek kwam uit Marcus 7:24-28. Dat is een levendige en zelfs shockerende passage. Het gaat om een niet-Joodse vrouw, van wie we de naam niet kennen, die Jezus maar niet met rust kan laten. Marcus laat Jezus zeggen dat hij enkel bestaat, en in functie staat van het Joodse volk. Maar die vrouw daagt hem zodanig uit dat hij zijn mening herziet. Ze doorbreekt grenzen van ethniciteit, klasse en sekse. Haar gesprek met Jezus is zeer passioneel. Ze vraagt genezing voor haar dochter die zwaar ziek is. Ze leert ons eigenlijk te hopen."

Y Naam: Jean-Francois De La Fage

Y Geboortejaar: 1979

Y Beroep: Journalist

Y Locatie: Parijs, Frankrijk

Y Gemiddeld aantal game-uren per week: 21

Y Avatar naam: Dark Freeman

Y Avatar sinds: 2005

Y Game: City of Heroes

Y Speciaal talent: onzichtbaarheid

Erkenning

vragen voor

een nieuwe sport

"Ik heb Dark Freeman volledig naar mijn eigen beeld gecreëerd; zijn persoonlijkheid reflecteert die van mij. Hij is van Japanse origine, net zoals ik. Dark Freeman kan met een Katanames om en beoefent Kendo, Ai-Do en andere Japanse vechtkunsten. Ik doe dat zelf ook al vijftien jaar. Dark is de leider, of Oyuban, van een groep genaamd de Yakuza Avengers. Hij komt 'natuurlijk' over, zoals andere striphelden, bijvoorbeeld Batman of Hawkeye van de Avengers. Ik vind het heroïscher om de misdaad te bestrijden zonder magische superkrachten, omdat er dan meer risico mee gemoeid is. Ik geloof, zoals Pierre Corneille ook al zei in Le Cid, dat een overwinning zonder risico eigenlijk een triomf zonder glorie is.

Ik ben de oprichter van de allereerste MMORPG-spelersassociatie die erkend werd door de Franse staat. Het doel is om alle spelers van City of Heroes met elkaar in contact te brengen, en om hen te promoten in Frankrijk. Vergelijkbaar met een wereldse schaakclub bijvoorbeeld. Ik ben begaan met het imago van MMORPG-spelers in Frankrijk, maar ook daarbuiten, en ik werk hard om de banden binnen deze atypische community toch sterk te houden. Het ultieme doel is om deze mensen te introduceren in non-gaming communities, om uiteindelijk erkenning te krijgen voor iets dat misschien wel een nieuwe sport kan worden, of toch tenminste een nieuw soort tijdverdrijf. Deze spelers moeten gedemarginaliseerd worden, want ze hebben een negatief imago dat versterkt wordt door vooroordelen en misvattingen." n

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234