Maandag 21/06/2021

Reportage

"Mayeur mag bij mij op de bank slapen"

Softi is een van de vele daklozen in Brussel. Zijn moeder zette hem op straat toen hij haar vertelde dat hij homo is. Beeld Eric de Mildt
Softi is een van de vele daklozen in Brussel. Zijn moeder zette hem op straat toen hij haar vertelde dat hij homo is.Beeld Eric de Mildt

Hoe komt het schandaal bij Samusocial aan op het terrein? De dak- en thuislozen in Brussel zijn onthutst. "En dan moeten wij op de grond slapen?" Maar werknemers van Samusocial blijven ondanks alles loyaal aan de opgestapte Pascale Peraïta en Yvan Mayeur.

Om de hoek van de nachtopvang van Samusocial in de Poincarélaan is een gezellig pleintje. Brussel schittert altijd net iets feller in de zon. Als je beter kijkt, zie je op elk van de twintig banken geen zonneklopper, maar een dakloze. Meestal voorzien van een blik bier. "Als Mayeur zijn job kwijt is, mag hij bij mij op de bank komen slapen", zegt een vrolijkerd.

Het moet gezegd, de meeste daklozen hier vallen uit de lucht als ze horen van de zitpenningen bij Samusocial. Anderen hebben er iets van gelezen in Metro. Maar allemaal zijn ze stuk voor stuk gechoqueerd.

"En dan moet wij daar gaan slapen? Op matrassen op de grond?" Een jongeman, bijnaam Softi, wijst naar de ingang van de nachtopvang. Elke avond moeten ze bellen naar Samusocial, om te horen of er nog een bed vrij is. "Voor 60.000 euro per jaar (het bedrag van de zitpenningen, BST) zouden ze iemand extra op die telefoondienst kunnen zetten", zegt Softi. "Meestal hang je eindeloos lang aan de lijn, want ze zijn maar met twee. Ik heb al meegemaakt dat ze na 45 minuten doodleuk zeiden dat ik te laat was. Dan kun je langskomen voor een deken en een stuk karton."

Zelfbeeld

Softi is 22 en studeerde verpleegkunde in Brussel. Zijn moeder zette hem in november op straat toen hij haar vertelde dat hij op mannen viel. Een paar nachten heeft Softi op straat geslapen. In parkings of in de toiletten van een ziekenhuis. "Maar je zelfbeeld lijdt daar gigantisch onder. Dan nog liever de stinkende slaapzaal van Samusocial."

Ook bij Chez Nous, een vzw in het centrum waar daklozen komen voor een maaltijd en begeleiding, klinkt een en al verontwaardiging over de zitpenningen. "Met 60.000 euro maak ik hier elke dag kreeft", zegt de kok. En hij draait de gebraden kippenbillen nog eens om.

Iedereen vertelt hetzelfde: de omstandigheden in de nachtopvang zijn allesbehalve optimaal. Onhygiënische douches en personeel zonder de juiste kwalificaties. Softi heeft het zelfs over machtsmisbruik. Daklozen met medische problemen krijgen volgens hem geen hulp, ruzies worden met bruut geweld uit elkaar geslagen.

“Het machtsmisbruik is doorgedrongen van de top van Samusocial tot op het terrein”, zegt een man met een sweater van voetbalclub Anderlecht die erbij is komen staan. “En het is niet omdat Peraïta en Mayeur zijn vertrokken dat het zal stoppen. Er zijn nog mensen. Een van de werknemers is opgeklommen in de hiërarchie, omdat hij vrijt met de dochter van Pascale Peraïta.”

Steun voor Peraïta

Aan de overkant van de drukke Poincarélaan ligt nog een gebouw van Samusocial, en daar klinkt een heel ander geluid. Een deel van het personeel, zeg maar het kader, komt er bijeen voor een briefing over de toekomst van Samusocial. Want ook al hebben Pascale Peraïta en de rest van de raad van bestuur hun ontslag ingediend en wordt de organisatie omgevormd tot een regionale instelling, op het terrein moet het werk doorgaan. Het hoogseizoen van Samusocial, de winteropvang, is voorbij, maar ook nu heeft de organisatie vier centra open te houden.

"Het zijn wij die met een T-shirt met de letters Samusocial de straat op gaan", zegt Kevin De Blander. "En voortdurend de opmerkingen van mensen moeten verwerken. Alsof we zelf bedrog hebben gepleegd."

"Om ons dagelijks werk te blijven doen was deze hetze verschrikkelijk om dragen", zegt Valentine Calisto. "We krijgen een enorme slag door deze bevuiling door de media, maar onze missie moet doorgaan."

Bevuiling door de media? Stoort het hen als werknemers dan niet dat een burgemeester en een OCMW-voorzitter elk 17.000 euro opstreken bij Samusocial, uit giften die normaal gezien naar de werking moesten gaan?

Valentine Calisto - Kevin De Blander. Samu Social Brussel / © Eric de Mildt. All rights reserved. Beeld Eric de Mildt
Valentine Calisto - Kevin De Blander. Samu Social Brussel / © Eric de Mildt. All rights reserved.Beeld Eric de Mildt

"Dat houdt ons zeker bezig, maar het is ook dankzij Pascale Peraïta dat deze organisatie is geworden wat ze is", zegt Valentine Calisto. "Ze heeft enorm veel werk geleverd, voor Samusocial en voor mij persoonlijk. Zonder haar was ik nooit geworden wie ik nu ben."

"En toch kunnen we ook zonder haar verder", verzekert De Blander. "Er is ondertussen voldoende expertise in huis. Mensen hebben geen postje uit vriendjespolitiek, maar omdat ze het waard zijn."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234