Maandag 06/12/2021

May strompelt verder

Met een nieuw elan zou Theresa May het nieuwe jaar beginnen, het cruciale brexitjaar. Na het annus horribilis 2017 had ze behoefte aan nieuwe ministers, met meer vrouwen en minderheden, zo had Downing Street laten doorschemeren. Het liep iets anders.

Al snel was duidelijk dat de Big Beasts binnen Mays kabinet veilig waren. De premier bleek niet genoeg gezag te hebben om te raken aan de posities van ministers als Boris Johnson (Buitenlandse Zaken), Philip Hammond (Financiën) en David Davis (Brexit). Dat de minister van Noord-Ierse Zaken opstapte, een belangrijke functie wegens de politieke crisis in Belfast en de positie van Noord-Ierland in het brexitproces, had te maken met diens gezondheidsproblemen.

De brexitonderhandelingen zullen de belangrijkste gebeurtenis van dit jaar worden. Verwacht wordt dat May een staatssecretaris gaat aanstellen, in de persoon van oerbrexiteer Steve Baker, die zich moet richten op een No Deal-scenario. Bij de onderhandeling over de brexitscheiding heeft May nooit serieus kunnen dreigen met het verlaten van de EU zonder akkoord. Dat wil ze veranderen, maar is het de vraag of zo'n intimiderende benoeming goed gaat vallen in Brussel.

Eurogezinden vs. eurosceptici

Voortdurend moet May rekening houden met het evenwicht binnen haar partij tussen eurogezinden en eurosceptici. Als opvolger van haar eurogezinde kabinetschef Damian Green, in de praktijk de vicepremier, heeft ze daarom David Lidington aangesteld, die onder David Cameron staatssecretaris voor Europese Zaken was en kritiek kreeg omdat hij de gevolgen van een brexitstem bij het referendum niet in acht had genomen. Lidington was tot voor kort minister van Justitie.

Ook heeft de premier de kans gegrepen om partijvoorzitter Patrick McLoughlin weg te sturen. Hij kreeg de schuld van de mislukte verkiezingen en van de slechte organisatie van het partijcongres, waar Mays toespraak ontsierd werd door haar verkoudheid, een brutale activist en een slogan die achter haar van de muur viel. De benoeming van zijn opvolger Brandon Lewis kwam als een verrassing omdat de partij in een tweet per ongeluk had laten weten dat Chris Grayling de uitverkorene was.

Lewis' plaatsvervanger wordt de brexiteer James Cleverley, een voormalige legerofficier wiens moeder een immigrante uit Sierra Leone was. Zijn benoeming past bij Mays streven om de partij diverser te maken. De verwachte opmars van vrouwen op topposities bleef uit. Sterker, minister van Onderwijs Justine Greening sneuvelde. May kreeg meteen kritiek van de leider van de Schotse Conservatieven, Ruth Davidson, die de lesbische Greening een rolmodel voor lgbt-tory's noemde. Greening weigerde Sociale Zaken en Werkgelegenheid, een even belangrijk als ondankbaar departement.

Graag had May haar minister van Volksgezondheid Jeremy Hunt, die onder vuur ligt wegens de jongste wintercrisis binnen de Nationale Gezondheidszorg, een ander departement gegeven. Hunt, echter, zag dat niet zitten en wist May er niet alleen toe te bewegen om hem op zijn post te houden, maar hem ook de verantwoordelijkheid te geven voor de hervorming van de sociale zorg. "Ik vraag me af wie hier de baas is", vroeg de invloedrijke politiek commentator Robert Peston zich retorisch af.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234