Dinsdag 26/01/2021

Interview

Max Colombie verklapt zijn smaakmakers

Max ColombieBeeld Geert Joostens

In zijn oogopslag heeft hij iets van Ryan Gosling. En op het podium wisselt hij, in pure Grace Jones-stijl, de ene waanzinnige outfit in voor de andere. En dan die stem, en die songs... Kortom, als er één muzikale Belg is die - naast Stromae natuurlijk - de wereld gaat veroveren, is het Max Colombie (24) wel.

Na deze zomer behoeft Max Colombie in België amper nog introductie. In een kleine twee jaar tijd veroverde de zanger met zijn electropopgroep Oscar And The Wolf radiogolflengte en podiumplaatsen, onder andere op Rock Werchter. De debuutplaat Entity, met singles als 'Princes' en 'Strange Entity', leverde de groep drie MIA's op.

Hun muziek is dromerig en poppy, met de juiste dosis beats eronder, en van internationale allure. Net als Max zelf, die met zijn opvallende outfits - denk: gouden capes en kaftans - niet hoeft onder te doen voor de groten.

"Proef, dat knettert. Hoe lekker! Vind je dat bij Delhaize?", lacht Max Colombie. Hij kreeg net een chocolaatje met karamel en knetterende bolletjes geserveerd. Zoals vroeger op de lolly's van de Spice Girls, lachen we. Generatiegenoten, wat verwacht je anders? We zitten in Pharmacie Anglaise in Brussel, de bar die Colombie zal inrichten voor 'Chambers of the Curious', het pop-upproject van Hendrick's Gin. Tien uur 's ochtends is te vroeg om de flessen gin open te draaien, dus zijn het de chocolaatjes die voor extra animo zorgen.

Pharmacie Anglaise zit verstopt in een bocht van de Brusselse Coudenberg, tussen het Muziekinstrumentenmuseum en BOZAR, het museum voor moderne kunsten. Het is een van de vijf oorspronkelijke huizen die de straat nog telt. De indrukwekkende voorgevel van het pand uit 1898, met vergulde sierlijke letters, valt veel passanten niet eens op. Omdat, als ze afdalen, hun aandacht getrokken wordt door het panorama over de hoofdstad, of omdat ze in de omgekeerde richting - vooral de fietsers dan - eerder bezig zijn met hoe ze die steile berg in hemelsnaam moeten bedwingen.

Toen Hendrick's op zoek ging naar een geschikte ambassadeur die de inrichting van hun nieuwe mysterieuze pop-upbar op zich wilde nemen, waren ze bij Colombie al snel aan het juiste adres. "Ze zochten iemand die met zijn geest wat buiten de lijntjes kleurt." Iets wat volgens hem inherent is aan alles wat met kunst te maken heeft. "Want wie met art direction en zo bezig is, die kan eigenlijk niet buiten de lijntjes kleuren." Nee, want voor zo iemand zouden eigenlijk geen lijntjes mogen bestaan.

"Het concept? Het moest een bar van vergane glorie worden, met uitgelopen kaarsen, dat soort dingen. Beeld je in: een classy bar met mooie lusters, die iets zwaars doorstaan heeft. Een storm of zo. Het moet donker zijn, bijna haunted, maar er moet iets zijn waardoor de mensen blijven komen. Dat is de gin. Iedereen zal zich mooi opkleden om de bar te bezoeken en dat gaat mooi contrasteren met de ruimte."

Ruimtes inkleden, tot sensorische belevenissen omtoveren, het is niets nieuws voor Colombie. Bij Oscar And The Wolf houdt de muzikant zich ook met art direction bezig. "Bij onze muziekvideo's komt dat ook voor. Daar bedenk ik de visuele aspecten van. Net zoals bij de podiumopstellingen. Dat is iets wat ik graag in contrast breng met wat de mensen verwachten."

Magische bars inrichten en cocktails zijn - dat spreekt voor zich - maar een fractie van wat er in de agenda van Colombie staat. Op 31 oktober staat hij met Oscar And The Wolf in het Sportpaleis. Of hij er klaar voor is? "Ja, helemaal. Ik heb zin om nog eens vier, vijf keer van outfit te veranderen. Dat doe ik echt graag. Die stress om van het podium af te lopen, compleet van outfit te wisselen. Snel, snel, en weer met een totaal nieuwe outfit het podium op."

Ik knik, hevig instemmend. Dat er in ons muzieklandschap meer aan show gedaan moet worden. Dat hij daar - helemaal terecht - een nieuw elan aan geeft. Licht vergelijkbaar met popicoon Grace Jones, die optredens tot performance verheft en met schijnbaar gemak in opvallende outfits hoelahoepend een show kan neerzetten. Pracht! Praal!

Oei, Colombie lijkt plots verlegen. "Mja, ik kan niet zo goed met complimenten overweg." En dan: "Maar ik kan zelf ook heel goed hoelahoepen hoor. Kijk maar op onze Instagram."

1991 Geboren in Dilbeek

2005 Tweede plaats in het één-programma Junior Eurosong

2010 Stopt met zijn studie schilderkunst en richt Oscar And The Wolf op, met Ozan Bozdag (bas, elektronica), Claudio Arduini (drum) en Jasper Bullynck (gitaar)

2014 Oscar And The Wolf breekt door met singles 'Princes' en 'Strange Entity'. De debuutplaat Entity staat vier weken lang op nummer 1 en krijgt platina na meer dan 40.000 verkochte exemplaren.

2015 Oscar And The Wolf behaalt 3 MIA's (Music Industry Awards) voor beste doorbraak, beste album en beste alternatieve muziek. De band stond afgelopen zomer voor het eerst op Rock Werchter en betreedt op 31 oktober het podium van het Antwerpse Sportpaleis.

Beeld Geert Joostens

Stad: Madrid

Hij woonde al in Gent, nam platen op in Londen en zit tegenwoordig in Brussel, maar de stad die in zijn hoofd blijft hangen had maar even, tien dagen, nodig om hem te overtuigen. "Madrid vind ik super. Ten eerste is de sfeer die er hangt geweldig. En ten tweede, daar rondlopen, da's wow. Heb je de parken al eens gezien? Je waant je er constant in een videoclip van Lana del Rey. Overal zijn pauwen, alles lijkt royaal.

"Ook het Crystal Palace is daar. Een gigantisch glazen spel in het midden van een park (het Buen Retiro-park, NH). Echt supermooi. Ook het park zelf is geweldig. Plots wandel je door een gang van bomen. Ik weet niet of ze uit zichzelf zo groeien. Dat kan bijna niet, ze moeten wel gesnoeid zijn, maar de bomen lijken op wolken, in prachtige rijen geplant. Zoiets had ik nog nooit gezien."

Beeld RV

Film: Under the Skin

"Iemand iets goeds aanraden vind ik aartsmoeilijk. Elke keer als ik mijn broer een film aanraad, zucht die: 'Oh my god, da's zo weird!' Dus, ik kan dat niet. Als ik naar een film kijk, dan wil ik op mijn gemak zijn.

"Under the Skin met Scarlett Johansson, van de Britse regisseur Jonathan Glazer, was voor mij jé van hét. Ik ga niet zeggen dat die prent nu als beste film voor iedereen moet gelden, maar voor mij heeft die alle elementen om schitterend te zijn. Under the Skin wordt gepresenteerd als een film over buitenaardse wezens die op aarde zijn om een opdracht uit te voeren, maar eigenlijk gaat hij over de mensen zelf.

"Je ziet twee personages en die werken samen om die opdracht uit te voeren: hij leidt alles in goede banen, zij voert uit. Je hebt geen idee waar ze vandaan komen. En moest je het weten, dan zou het verlangen om het te weten er natuurlijk niet meer zijn. Die verlangens om meer te weten te komen, blijven de hele film bij je. Bij Inception(van Christopher Nolan, uit 2010, met Leonardo DiCaprio, NH) is dat ook. Tot op heden blijft iedereen zich vragen stellen over het einde, en dat maakt de film net goed."

Mode: Ann Demeulemeester, Dries Van Noten

Staat Colombie in iets speciaals op het podium, dan heeft het land het geweten. Zoals die lange Afrikaanse kaftan met vrolijk patroon, waarin hij dit jaar op het podium van Rock Werchter stond. Ook de vele outfitwissels tijdens andere optredens zijn een welkome verademing op onze podia. Eerder haalde hij een 'Walter' binnen, een prijs die Studio Brussel uitreikt aan de best geklede artiest. "Zo groot was die!", gebaart Colombie. "Nu staat hij bij mijn mama. (lacht)

"Schilderkunst en mode, dat ligt niet zo ver uit elkaar. Voor mij is mode ook een manier van schilderen, maar dan op een levend en veranderlijk doek. Je hebt een doek in de schilderkunst, maar dan heb je ook de persoon en die is steeds anders. Zo kan iedereen zijn eigen schilder worden, door de keuze van zijn kleren.

"En dan heb je ook nog mensen die ontwerpen. Mannen die vrouwenkleren ontwerpen en andersom, dat biedt dan nóg een extra laag. Zelf ontwerpen, nee. Maar mezelf aankleden doe ik heel graag. Ik weet wat ik mooi vind. Als ik naar een modeshow ga, dan weet ik wat ik fantastisch vind. Nu draag ik graag Ann Demeulemeester en Dries Van Noten. Toevallig misschien twee Belgen. Die maken veel wapperende dingen. En da's echt iets voor mij." (lacht)

Beeld RV

Kunstenaar: Joachim Patinir (1480-1524)

"In het Prado hangt in de vaste collectie ook werk van Joachim Patinir, een van mijn favoriete schilders. Hij is een Vlaamse meester en drukte zijn stempel op de schilderkunst door de kleurcombinaties waarmee hij diepe, melancholische blauwtinten maakte. Hij wist zich er helemaal in te verfijnen."

Colombie pakt zijn smartphone, begint naarstig te swipen en toont enthousiast enkele werken van de schilder. "Zie je dat blauw? Dat verfijnde groen-blauw hier." Scrolt snel verder: "Dat is toch zot? Ik zou gewoon verder kunnen blijven kijken naar al die werken. (lacht) Zelfs op internet. Ook al komen de kleuren nooit uit zoals ze werkelijk zijn. Daarom moet je de werken in het echt zien. Het formaat is ook erg belangrijk. Soms zijn de werken veel kleiner dan je aanvankelijk denkt. Mensen willen vaak dat er indruk op hen gemaakt wordt. Hoe groter, hoe beter, klinkt het dan. Maar kleine werken kunnen je ook verrassen. Net omdat je ze niet zo klein verwachtte, wordt het interessant."

Beeld RV

Drank: Negroni

"Op tour hebben we standaard Hendrick's Gin op onze rider staan. Ik vind dat ook de meest interessante gin die er is. Vandaar dat ik ook graag aan hun Pharmacy-project wou meewerken. Dat contrast tussen komkommer, roos en het 'medicinale karakter' vind ik heel interessant.

Zelf drink ik graag negroni. Dat is een combinatie van gin met een Italian bitter zoals Campari, Italiaanse vermout en nog wat zest van sinaasappel. Die maakt onze manager Alexander steeds voor ons op tour."

Beeld RV

Museum: Museo del Prado

We blijven even in Madrid hangen. "Vlak bij het kristallen paleis heb je het Prado. Een van de beste musea die ik in mijn leven al heb gezien. Volgens mij heb je wel drie dagen nodig om alles op je gemak te kunnen bekijken. Ik heb toen anderhalf uur gezeten in een kamer met zes schilderijen van Vlaamse meesters zoals Van Eyck, Bosch en Patinir. En zo blijf je maar ruimtes tegenkomen. Ja, dan is je dag natuurlijk snel om. (lacht)

"Ik spreek niet graag van voorkeuren, maar het Prado maakte echt een diepe indruk op me. Alles is er mooi gehangen, niet te veel. Er zijn musea die vol-vol-vol hangen, dat kan ik niet aan. Dan liever kleine ruimtes zoals hier, met maar een paar werken. Zelfs al zijn ze klein."

Colombie studeerde zelf schilderkunst. Mist hij dat niet? "Daar heb ik de tijd nog niet voor gehad. Moest ik de tijd hebben om me terug te trekken in een hut in Italië, dan zou ik er misschien weer aan beginnen. Schilderen vond ik een gemakkelijk medium om toe te passen. Dat gaat van tsjak-tsjak. (knipt met zijn vingers) Je kunt er zo mee aan de slag. Ik stak er wel liefde in, maar voor mij ging schilderen meer om compositie. Ik was eerder bezig met hoe iets esthetisch op doek werkt dan met mijn gedachten. Muziek is een medium waarin ik veel eerlijker kan zijn."

Beeld RV

Muziek: Laura Pausini

"Weet je wat ik zalig zou vinden? Laura Pausini als headliner op Rock Werchter. Waarom? Omdat die gewoon fantastisch is! Stel je voor, 'Strani Amori' horen op de grote weide van Rock Werchter. Dan word ik zot. Laura Pausini moet het eerste zijn dat ik hoorde en waarvan ik mij kon herinneren dat ik het goed vond. Dus, Herman Schueremans, als je dit leest: volgend jaar Laura Pausini op je podium!"

Beeld RV
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234