Zaterdag 16/11/2019

Matig blauw-zwart kan Akropolis niet slopen

Het kon allemaal beter: resultaat én spel. Toch moet blauw-zwart niet wanhopen. AEK is van hetzelfde niveau. Dat wordt volgende week Griekse roulette in Athene.

De vierde van Griekenland. Mag die de hoogzomer (en de rest van het seizoen) van Club Brugge verpesten? AEK Athene is alvast geen Champions League-niveau. Niet zo goed als Basaksehir. De passing is minder zuiver, het tempo minder snel, de namen minder ronkend.

Hun coach is een Spanjaard, maar evenmin de eerste garnituur: Manuel Jiménez; zelfs eens gedegradeerd in het Midden-Oosten. Dat betekent wel dat de Grieken de lange bal enkel gebruiken als ze naar adem moeten happen - AEK wil over de grond voetballen.

En voetballende ploegen zullen altijd hun kansen krijgen. Die van AEK zaten gisteravond vooral in het openingskwartier. Twee keer lag Ethan Horvath goed in de weg - zo goed hij is met zijn handen, zo slecht is hij met zijn voeten - terwijl Kostas-wiens-lange-familienaam-eindigt-op-os zomaar over een bal maaide. Dat was schrikken.

AEK zou een kwartier veruit de betere ploeg zijn. Tot Club controle kreeg over de wedstrijd. Dankzij Dennis, die een paar keer flitste. Maar het was vooral het middenveld met Vormer, Vanaken en Nakamba dat persoonlijkheid toonde.

Met Nakamba kun je naar de Europa League-oorlog. Hij zal niet snel de Gouden Schoen winnen, maar in de recuperatie en in het druk zetten heeft Nakamba zijn diploma's wel gehaald. Zo'n kleine pitbull, daar houden de mensen in Olympia van.

Club mocht dan wel in de wedstrijd zijn gekomen, het kon AEK nooit in een omknelling houden. Daar heb je in de eerste plaats een goede diepe spits voor nodig. Jelle Vossen werd nog voor het uur vervangen door Wesley.

Op dat eigenste moment vielen de Grieken met tien, na het tweede geel voor Livaja - zijn hele carrière al een dissident van de arbitrage. Meteen ging de deur open voor Club, waar Vanaken van kortbij over kopte en twintig minuten voor het einde op de vuisten van Anestis, de doelman, knalde.

De thuisploeg wilde doorduwen, en coach Ivan Leko overgoot het enthousiasme met wat extra kwaliteit - Refaelov had er best wat vroeger in gemogen.

Het slotkwartier leek wel op een potje handbal. Club cirkelde rond de zestienmeter van de bezoekers, die zich stuk voor stuk breed maakten en meeschoven met de bal. Het was lastig om een gaatje te vinden - ook de tweede garnituur Spaanse trainers kan dezer dagen een stevige defensieve organisatie neerzetten.

Hier en daar wel een flipperkastsituatie, Denswil die een vrijschop verprutste, maar voorts bleef de Akropolis trots overeind. Het was allemaal net niet bij Club. Dan wás Wesley eens in het straatje gestuurd, liep hij toch niet buitenspel, zeker? Alles bij elkaar te weinig kansen gecreëerd door Club Brugge, zeker in het laatste halfuur met een mannetje meer.

Met een 0-0 naar Athene reizen is zelfs in Griekse crisistijden link. Als we ex-speler Ronald Vargas mogen geloven, had Club hier minstens twee doelpunten moeten maken om zich te kunnen kwalificeren.

Spannende dagen voor Belgisch voetbal

Vargas zal zich laten verblind hebben door het zonnetje en het zwembad aldaar. Zó overtuigend bleek AEK ook weer niet. Eén uitdoelpunt kan volgende week een wereld van verschil maken.

Het worden spannende dagen voor Brugge en het Belgische voetbal. Je wilt toch niet naar de Europese loting in Monte Carlo eind deze maand met enkel Anderlecht en Zulte Waregem als onze vertegenwoordigers?

Om schrijver Herman Brusselmans te citeren: 'Komaan Club.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234