Woensdag 30/09/2020

Marteling voor het oog

In de rubriek 'draken van wedstrijden', wel, dit was er eentje. De fans bleven verstoken van alles wat het spelletje zo mooi maakt: een actie, een beweging, een ingeving. Met pijn in het voetbalhart wordt dit relaas een ode aan de verdedigers.

Het was zonder meer een aanslag op het voetbal. Geen drie goede passes op rij gezien. "Er ontbrak iets bij ons in de aanval", sprak Michel Preud'homme. Kwaliteit, misschien?

Het was intens, dat is waar, op het scherpst van de snede, en tactisch perfect langs beide kanten. Maar aan de bal? Dramatisch. Niet één offensief gerichte speler op het veld met een idee. Een tegenstander passeren? Lastig. Iets of wat creëren? Ho maar. Het was niet eens spannend, er gebeurde niets. Un jour sans, quoi.

De kunst lag hem in het verdedigen, het onderdeel van het voetbal zonder bal. De uitblinkers in het Astridpark: Benoît Poulain en Stefano Denswil, het eerste koppeltje dat er dit seizoen in slaagt om Anderlecht-spits Lukasz Teodorczyk stuntelig te doen lijken. Meesters in het duel, heersers in de lucht.

Als Björn Engels straks weer aanklopt op de deur van de basisploeg van Club Brugge en hij doet zoiets met dezelfde nonchalante houding zoals in het begin van het seizoen, dan zal Poulain gewoon blijven staan, zo correct is Preud'homme wel. Poulain en Denswil zijn antihelden, net als Kara en Nuytinck. Betaald om de artiesten bij de tegenstander het leven zuur te maken. Om al het moois af te breken wat zou kunnen ontstaan in het strafschopgebied. Zij zorgen ervoor dat er geen helden zijn in een wedstrijd.

Club is morele winnaar

Als die centrale verdedigers lof krijgen, is het voetbal doorgaans het slachtoffer. Zo ook gistermiddag. Poulain en Denswil waren te goed voor Teodorczyk en Hanni. Kara en Nuytinck staken Vossen in hun achterzak. Wat hadden we heimwee naar de allerbeste Stanciu, Izquierdo of Refaelov. Elk voetbalhart bloedde.

De morele winnaar? Club Brugge, toch. Met veel minder individueel talent dan Anderlecht niettemin hetzelfde resultaat bij elkaar gespeeld. Eenmaal snelheid van uitvoering en technische zorg worden geëist, pik je de dutsen bij blauw-zwart er zo uit. Preud'homme haalde in het Park waarschijnlijk een maximum aan rendement met een minimum aan talent.

Het zal voorts in veel beschouwingen zo goed als zeker tussen de plooien vallen, maar gezien het type wedstrijd dat we kregen - ononderbroken nerveus en hyperkinetisch kunst- en vliegwerk - was de rotatiekeuze tegen Kopenhagen de enige juiste keuze van Preud'homme. Hadden Vormer, Simons, Vossen en Vanaken afgelopen woensdag ook al negentig minuten gespeeld, dan was blauw-zwart gekraakt in Anderlecht.

Datzelfde Anderlecht herstelde zich alvast van die rampzalige tweede helft tegen Saint-Etienne. Donderdag viel de ploeg als los zand uit elkaar, tegen Club Brugge stond een weerbare, solidaire ploeg.

Gebuisd voor het vak voetbal, cum laude voor het vak mentaliteit; ziedaar de synopsis van wat Club en Anderlecht presteerden op deze irritante voetbalmiddag.

Met alle respect voor Poulain en Denswil, maar dit keer verdient een wedstrijd het om vanmiddag onder uw patatjes te liggen. Snel vergeten.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234