Zaterdag 16/11/2019

MARNIX PEETERS

Op zijn berg in de Oostkantons schrijft Marnix Peeters (°1965) over vrijheid, vogels en zijn vrouw. Zijn nieuwe boek, In elke vrouw schuilt haar moeder, is nu uit.

Nu wij toch in Antwerpen waren voor de Boekenbeurs, waren mijn vrouw en ik in de Trix naar de elpeevoorstelling van Toxic Shock geweest. Er speelden wat groepjes in het voorprogramma waar wij niet zoveel aan vonden, maar toen de topact begon, gingen wij helemaal vooraan staan om naar de moshpit te kijken. Voor mij was dat zeer lang geleden, mijn vrouw had nog nooit een trashmetalconcert bijgewoond. Het is niet per se haar genre.

Nu snap ik het, zei ze na afloop. Als je thuis de plaat opzet is het alleen maar hard, maar zo'n concert is één grote explosie van energie. Ik had de hele tijd zin om mee in die dansput te springen.

Je zou het misschien niet lang uithouden, met jouw gestel, zei ik. Zij is niet per se gespierd.

Het líjkt alsof ze vechten, die slammers, zei mijn vrouw, en ze beuken ook wel stevig op elkaar in, en het is chaotisch en al, maar na een tijdje toezien merk je dat er regels zijn en dat het met veel onderling respect gebeurt. Al had ik allicht een aanvaring met die beer met zijn baard niet overleefd.

's Nachts keken wij nog samen naar een stukje uit De collaboratie - sinds ik Maurice De Wilde heb herontdekt, gaat er geen dag voorbij of ik duik op YouTube die oude, wonderlijke jaren 80 in, van nephaarden, tinnen potten met gedroogde bloemen, tot boven dichtgeknoopte Sar- ma-hemden, Groene Michel-siga- retten en de alomtegenwoordige en de steeds koddiger wordende operettenazi Léon Degrelle. In deze aflevering sneerde hij, wapperend met zijn handen: "België? Wat is België méér dan een land van biefstuk, salade, steenkool en middelmatigheid?" Daar moest ik erg om lachen.

Wij hoorden ook voor het eerst in lange tijd het woord 'kadaverdiscipline' terug.

De volgende dag hadden wij in café De Duifkens afgesproken met Lenny Peeters, de schrijfster die kort geleden debuteerde met de geheimzinnige roman Dochter en met wie ik dit weekend op de Boekenbeurs in gesprek ga. Het ging al snel niet meer over onze romans maar wel over haar leven in Borgerhout en wat daar allemaal bij komt kijken, over haar kinderen en over de liefde, en voor wij er erg in hadden was de avond om en hadden wij omzeggens ons hele leven aan elkaar verteld en flink wat bier en rookworst verzet.

Wat een verademing, zei mijn vrouw toen wij op de tram zaten, iemand uit de literatuur die níét meteen over het prijzengeld van de Hugo's begint te mopperen.

De beschaving heeft haar goede kanten, zei ik, maar laten we maar snel terugkeren naar onze berg, en zwijgend zagen wij, naast elkaar gezeten, in gedachten de beelden die ons het gelukkigst maken - de merels in het gras, misschien nog wat reizende kraanvogels, een wintervoorraad droge eik, en onze leenhond Luna die ons tegemoet rent en zegt dat we de volgende keer niet zo lang meer mogen wegblijven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234