Maandag 28/11/2022

Cd-recensie

Marina Diamandis: Sprankelende elektro, weemoedige meisjespop

null Beeld © Charlotte Rutherford
Beeld © Charlotte Rutherford

We waren haar al bijna vergeten, maar na een teleurstellende tweede plaat gooit Marina Diamandis het roer om en zet ze grote puntjes op de i. Resultaat? Haar beste, meest volwassen plaat tot nog toe.

BART STEENHAUT

Op haar vorige cd riep Marina Diamandis het alter ego Electra Heart in het leven, een personage dat in de songs op zoek ging naar een eigen identiteit, en vragen stelde bij de stereotiepe vrouw zoals die in de Amerikaanse cultuur wordt geportretteerd. De plaat haalde de top van de Britse charts, maar klonk door de overdaad aan verschillende producers en muzikanten te verbrokkeld om echt te overtuigen. En dus is de zangeres op deze derde weer gewoon zichzelf.

Dat blijkt een goeie ingeving, want Froot is een heldere, coherente popplaat die door toedoen van David Kosten - eerder producer van onder meer Bat for Lashes en Gabrielle Aplin - een hedendaags, modern kleedje krijgt aangepast. En ook opmerkelijk: het aantal muzikanten dat meewerkt is aanzienlijk kleiner, al zitten er met The Cure-drummer Jason Cooper, Guillemots-zanger Fyfe Dangerfield en twee leden van Everything Everything wel een aantal opmerkelijke namen tussen. De kans dat ze deze plaat achteraf zal afvallen - over die tweede toonde de zangeres zich anderhalf jaar na de release niet langer tevreden - lijkt dus aanzienlijk kleiner.

Fladderende vlinder

Op de koop toe zingt ze beter dan ooit, en is ze er als songschrijfster enorm op vooruit gegaan, met fraaie songs als 'Weeds', 'I'm a Ruin' en 'Gold' als resultaat. Nog beter is 'Savages', dat voortdendert op een staccato ritme maar behept is met een refrein dat zich als een harpoen in je geheugen boort. Haar stem is wendbaar en flexibel. In slotnummer 'Immortal' gaat ze van heel laag tot aan Forence + the Machine-hoogte in een paar seconden. Ze lijkt als een vlinder door de song te fladderen: dromerig en weemoedig, maar niet ijl. Eigenlijk combineert Marina op Froot de beste elementen van haar vorige twee platen: sprankelende elektro gecombineerd met melodramatische meisjespop.

Al laat ze af en toe toch haar nagels zien. Neem 'Better than That', waarin ze in ondubbelzinnige woorden afrekent met een concurrente. "I'm not passing judgement on her sexual life / I'm just passing judgement on the way she stuck her knife... in my back." Wie deze Marina iets in de weg legt, krijgt nadien per strekkende meter de rekening gepresenteerd. Het levert in dit geval een knappe popplaat op. Een geslaagd eerherstel.

Marina and the Diamonds komen op 11 mei naar Les Nuits Botanique (Botanique, Brussel).

undefined

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234