Zondag 26/09/2021

InterviewFamilieklap

Marie-Louise Claeys en Natali Broods, moeder en dochter: ‘Natali is een enorme piekeraar’

null Beeld Bob Van Mol
Beeld Bob Van Mol

De oudste is 75, moeder van twee dochters en doet de boekhouding van haar man, die loodgieter is. De jongste is 44, moeder van een tweeling en als actrice te zien in onder andere Streamz-serie Déjà-vu. Marie-Louise Claeys en Natali Broods, moeder en dochter

Natali

“Onlangs vroeg ik me nog af: waarom bestaat er geen school voor het ouderschap? Want de combinatie van een drukke job en mijn rol als moeder, ik vind dat toch allesbehalve eenvoudig. Zodra je kinderen hebt, ga je je eigen opvoeding ook alleen maar meer appreciëren. Mijn mama was heel goed in de dingen wat over zich heen laten komen, terwijl ik de neiging heb om als moeder krampachtig de controle in handen te willen houden.

“Dat mijn twee zonen – een tweeling – destijds veel te vroeg geboren werden, zal niet meegeholpen hebben. Ze waren allebei piepklein, en Jack heeft uiteindelijk nog lang in de couveuse gelegen. Ik ben de topdokters die ons er toen op een professionele maar empathische manier hebben doorgeloodst, nog steeds enorm dankbaar. Maar we hebben in die periode ook heel erg op mijn mama en mijn schoonmoeder geleund. Hoe zij ons toen opgevangen hebben, dat getuigt van een ongelooflijke oerkracht. Terwijl je bij mijn papa de angst in zijn ogen kon aflezen.

“Nu gaat het gelukkig goed met onze twee zonen: ze zijn ondertussen zeven en hebben een heel levendige fantasie. Maar een tweeling opvoeden, dat is natuurlijk ook intens. Ik ben nogal gevoelig, op het hoogsensitieve af, dus de chaos die bij het moederschap komt kijken, kan me soms overvallen. Met als gevolg dat ik al veel vergeten ben van de voorbije jaren: je beleeft het ouderschap van dag tot dag, maar veel daarvan is weer weg voor je het weet.

“Wat ik zo fantastisch vind aan mijn mama, is dat ze er altijd is geweest voor ons als kind. Ze stopte kort na onze geboorte met werken, en ergens vind ik het frustrerend dat ik diezelfde toewijding niet aan mijn eigen kinderen kan meegeven. Dat gevoel dat je bij je moeder met alles terechtkan, heeft me een enorm vertrouwen gegeven om mezelf te ontwikkelen. Ik kan me niet herinneren dat mama ooit ook maar één keer haar geduld heeft verloren als ik iets vroeg of wilde.

“Papa was dan weer veel aan het werk, en is lang niet zo geduldig als mama. (lacht) Dat graag en gulzig werken heb ik van hem overgeërfd. Mijn vader is ondertussen 71, werkt al zijn hele leven als loodgieter en weet nog steeds niet van ophouden. Toen hij zijn camionette onlangs perte totale reed, heeft hij er meteen een nieuwe gekocht. (lacht)

“Dat hele idee dat je in het leven een job moet vinden die je echt graag doet, wil ik ook meegeven aan mijn eigen kinderen. Soms zeggen mijn kinderen weleens: moet je nu weeral werken? Maar dan vind ik het belangrijk om te benadrukken dat ik gráág naar mijn werk ga. Ook de onvoorwaardelijke liefde die ik van thuis heb meegekregen, wil ik aan mijn eigen kinderen doorgeven. Hoe ongelooflijk graag ik mijn vrienden en mijn partner ook zie, ik denk dat onvoorwaardelijke liefde toch is voorbehouden voor de relatie tussen een ouder en een kind.

Natali: ‘Onvoorwaardelijke liefde bestaat alleen tussen ouder en kind’.
 Beeld Bob Van Mol
Natali: ‘Onvoorwaardelijke liefde bestaat alleen tussen ouder en kind’.Beeld Bob Van Mol

Marie-Louise

“Natali lijkt zich vaak schuldig te voelen over haar manier van opvoeden, maar natuurlijk is er nog een groot verschil tussen een tweeling grootbrengen, en het opvoeden van twee kinderen waar een leeftijdsverschil tussen zit. Want dat tweede kind is vaak toch nét iets makkelijker omdat je al ongeveer weet waaraan je je kunt verwachten. Dat heeft Natali natuurlijk niet: zij werd meteen in de complete chaos gegooid.

“Wij hebben destijds ook fouten gemaakt, maar de kans is groot dat je je al die zorgen of foutjes als opgroeiend kind later toch net als iets minder ingrijpend herinnert dan hoe ze toen als ouder aanvoelden. Ik ben kort na de geboorte van Natali gestopt met werken; in die tijd was dat logisch. Het is in mijn ogen dus niet meer dan normaal dat Natali de opvoeding van haar kinderen niet op dezelfde manier kan aanpakken. En ik kan me toch ook niet herinneren dat ik altijd even geduldig ben geweest, hoor. (lacht)

“Heel veel heb ik Natali niet zien veranderen sinds ze moeder is geworden. Ze is misschien wat vaker gestresseerd, maar eigenlijk had ze dat vroeger ook al wel. Natali is een enorme piekeraar, en zelfs als kind kon ze zich grote zorgen maken over haar omgeving. Ze was ook nogal verlegen: als je haar vroeg hoe het op school was geweest, kwam er meestal niet zo veel uit. Terwijl mijn andere dochter niet stopte met praten. ’s Ochtends aan de ontbijttafel waren wij altijd met z’n tweeën aan het babbelen terwijl de rest zweeg. (lacht)

“Toen Natali op haar zeventiende een jaar naar Hongarije ging om er te gaan studeren, is dat wel wat veranderd. Zo’n studiereis was toen nog een stuk ingrijpender: er was geen internet, en telefoneren kon enkel vanuit een telefoonhokje in de buurt van het gastgezin waar ze verbleef. We hebben elkaar toen een jaar niet gezien, en toen ze terugkwam, was ze toch een stuk zelfstandiger geworden en babbelde ze plots meer. Die reis heeft haar dus wel doen openbloeien.

Gekke gewoontes

Natali over haar moeder: ”Als mama in de zetel een boek zit te lezen, wrijft ze steeds met haar wijsvinger over haar wenkbrauw.”

Marie-Louise over haar dochter: ”Als kind plukte ze stukjes wol van dekens en wreef die tussen haar ­vingers. En dat doet ze nog steeds.”

“Toen ze het daaropvolgende jaar naar de toneelschool wilde, moet ik toegeven dat ik niet meteen stond te springen. Ik dacht: stel dat je niet aangenomen wordt, wat ga je dan doen? Nu is het ­makkelijk om te zeggen dat het is goedgekomen, maar dat wist ik toen natuurlijk niet. Ik heb ook nooit tegengewerkt: Natali wist heel goed wat ze wilde, dus daar vertrouwde ik op. Het lijkt me in dat opzicht een stuk moeilijker als je kind helemaal geen idee heeft wat het met zijn leven wil aanvangen.

“Dat Natali toen de juiste beslissing nam, is ondertussen wel duidelijk geworden. Nog steeds probeer ik altijd te kijken als ik weet dat ze ergens in meespeelt. Dat moet ik altijd twee keer doen, trouwens: één keer om haar te zien, en dan nog eens om het verhaal volledig mee te hebben. Toen ik onlangs naar Déjà-vu keek, betrapte ik mezelf erop dat ik naar de televisie riep: ‘Maar Natali, zoiets dóé je nu toch niet met een puber?’” (lacht)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234