Zondag 15/09/2019

Marc 'Scheissegal' Wilmots superstar

Hoe het gaat? Prima. De dag van gisteren in het leven van uw Rode Duivel-volger verliep als volgt. Ontbijt om half negen. Om half tien de fiets op en 5,74 kilometer per racefiets naar het oefencentrum van La Haillan afgelegd. Ter plekke de fiets vastgelegd aan de mountainbike van een heel aardige collega van de andere mediagroep en dan twee uur naar de training gekeken, ook met de collega's. Vervolgens een uur persconferenties gevolgd. In wezen interesseren die mij niet, maar ik heb alle begrip voor wie dat verplicht wel interesseert.

Daarna 14 euro betaald voor de lunchbox en vastgesteld dat er een Grieks slaatje en een broodje rosbief in zat, plus het chocodessertje en een appel die op de terugweg uit mijn rugzak is gevallen op een rotonde, waarna de appel is overreden. Het was een uit Zuid-Afrika geïmporteerde appel met een gigantische ecologische voetafdruk, wat het net even iets minder erg maakt. Daarna op de fiets terug naar mijn eigen oefencentrum in Le Taillan, alwaar ik meteen in het zwembad ben gaan liggen en daarna het stuk heb getikt dat u vooraan in de krant heeft gevonden.

Het was dan al 17 uur en tijd voor de pauzeknop en een hernieuwde plons. Het water was 28 graden en dat ik er gisteren bij het oprollen van het afdekgordijn een stinkende dooie pad heb uitgehaald, dat heb ik even uit mijn geheugen moeten verdringen. Om half zes ben ik aan dit stukje begonnen. Ik begin stilaan zin te krijgen in dit Europees kampioenschap. Oké, een journalistiek feest is het niet, maar die surrealistische taferelen boeien wel. Speler A komt 'beuh' zeggen. Speler B komt 'beuh' zeggen. Speler C komt ook 'beuh' zeggen. Dat zijn door de bond geselecteerde spelers. Gisteren waren dat er drie van wie ik denk dat geen enkele zal starten, maar zoals u al hebt gemerkt, ben ik geen insider.

Lombaerts' hijs

De enige speler voor wie ik wel nog eens wil gaan zitten, zal nooit mogen komen. Dat is natuurlijk mijn aanstaande buurman Nicolas Lombaerts, over wie u wellicht heeft gelezen dat hij scherp heeft getraind en van wie de perceptie is ontstaan dat hij onvrede heeft over zijn rol als gedoodverfde afvaller. Ik heb hem ook Michy Batshuayi een hijs zien geven, maar misschien was hij wel gewoon te laat. Dat zouden we hem moeten kunnen vragen en dan zou ik hem meteen kunnen vertellen dat het met zijn huis in aanbouw goed opschiet.

Vroeger, zo zei een collega die al van 1994 met de Rode Duivels op pad is, waren er twee persconferenties per dag en kwamen alle spelers. Tenzij ze boos waren. Dan kwamen ze een paar dagen niet. Vroeger kon je alles vragen. Vandaag ook nog, maar ze antwoorden niet altijd, of ze draaien rond de pot. Al leken Yannick Carrasco, Moussa Dembélé (wiens dorst ik heb gelest door hem een flesje water toe te werpen) en Thomas Meunier mij wel stuk voor stuk potentieel heel interessante gesprekspartners. Keurig taalgebruik, correcte vervoegingen, correcte betrekkelijke voornaamwoorden, toch een heel verschil voor iemand die ooit nog Luc Millecamps als international op café in Zulte heeft geïnterviewd.

Na die drie spelers verscheen de bondscoach. Ik heb Marc Wilmots twee keer geïnterviewd en ontelbare keren opgevoerd in columns. Het onvolprezen Gopress meldt mij onder meer een column met het veelzeggende kopje 'Neanderthalerbal'. Dat was toen hij de prijs kreeg van beste Belgische voetballer in het buitenland. Ik kan het niet helpen dat ik elegantie een voorwaarde vindt om een voetballer goed te vinden, al wil ik daar voor Wilmots XXL, beter bekend als Fellaini, weleens een uitzondering voor maken.

Mijn laatste interview met Wilmots dateert van voor hij bondscoach was. Hij was net senator af - het geld dat hij daar had verdiend, ging naar een goed doel. Chapeau - en had ook net zijn Pro Licence gehaald in Keulen en Bordeaux, waar hij - zo vernamen we toen in 2007 - nog steeds een huis had. Hij praatte zonder remmingen, maar hij was toen ook analist, en dat helpt.

Gisteren op de persconferentie viel hij erg mee. In zoverre zelfs dat ik zal proberen om elk optreden van 'de Willie' bij te wonen. Stel je hem een vraag, dan antwoordt hij. Stel je hem een rare vraag, dan vraagt hij waarom je dat vraagt, en antwoordt hij ook. Het overkwam gisteren een man van de NOS, ik meende Bert Maalderink te herkennen. Of hij ook spanningen had met analisten, zoals de Nederlandse bondscoach die gewoontegetrouw heeft. "Neen, ze schrijven en zeggen wat ze willen. Ik ben ook analist geweest. Niet lezen, niet luisteren, vooruit kijken en het belang van de ploeg voorop stellen."

Frexit

Ten behoeve van een Duitstalige journalist ging hij naadloos over in Duits, net als zijn Nederlands een heerlijke mix van alle moderne en antieke Germaanse talen die tussen de Krim en de Noordzee worden gesproken. Hij verknoeide zelfs een goed antwoord voor de tv door er ergens de volkse uitdrukking "das ist mir scheissegal" - het kan mij geen kloten schelen - tussen te gooien. Dat kan bij de immer keurige Duitsers vast niet op het scherm.

Zijn optreden duurde een tiental minuten en had een veel hogere amusementswaarde dan dat van de drie spelers voor hem. Daardoor sta ik nu helemaal achter Marc Wilmots. Ik wil best de analisten geloven die zeggen dat hij niet genoeg traint op offensieve looplijnen en het blok middenveld-aanval, maar zijn rechttoe rechtaan stijl maakt veel goed. Voorlopig is Wilmots de ster van deze ploeg.

Wie zal het EK winnen? Ik denk Spanje. Wie zal ontgoochelen? Ik denk Frankrijk, waarna het land een frexit overweegt. Wie gaat verrassen. Ik hoop IJsland. De Rode Duivels? Kwartfinale. Vanavond begint het met Frankrijk tegen Roemenië. Slaapverwekkend saai, daar kunt u gif op innemen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234