Donderdag 20/01/2022

Marc Hoffmann bekent twee moorden en wordt verdacht van zes andere

Het dubbelleven, het gerechtelijk verleden en de ongelukkige jeugd - de gelijkenis met Dutroux kan niemand ontgaan

Het moederskind werd kindermoordenaar

Toen hij uiteindelijk de moord op Levke Strassheim (8) bekende, waren de speurders opgelucht. Toen hij in een adem ook opbiechtte dat hij Felix Wille (eveneens 8) had vermoord, was er verbijstering alom. Duitsland vraagt zich af hoeveel kindermoorden de zorgzame vader Marc Hoffmann (31) op zijn geweten heeft. Hij wordt nog van zes andere verdacht.

Brussel

Eigen berichtgeving

Ayfer Erkul

Op 6 mei 2004 ziet Marc Hoffmann de achtjarige Levke Strassheim in Cuxhaven, in het noordwesten van Duitsland, 's middags voor de schoolpoort staan. Het meisje wacht op haar vader. Wanneer de vriendelijke dikke man haar aanspreekt, stapt ze nietsvermoedend in de blauwe Honda Civic; 36 kilometer verderop wordt ze op een parkeerplaats vermoord. Schooltas, jas en sportzak gooit Hoffmann weg. Met het lijkje in de kofferbak rijdt hij naar het zuiden. Vier uur lang, 380 kilometer verder. In Repe, in Sauerland, verstopt hij het lichaam in een bos. Pas op 23 augustus wordt ze ontdekt. Het onderzoek van de politie concentreert zich op personen die zowel de omgeving van Cuxhaven als het Sauerland goed kennen. Maar ze vinden niemand.

In de namiddag van 30 oktober sleurt Marc Hoffmann de achtjarige Felix Wille van zijn fiets in Neu Ebersdorf. Hij vermoordt het kind, gooit het lijk in een riviertje bij Bremerhaven en verstopt de fiets in Attendorn, in Sauerland. Pas wanneer de speurders een tip krijgen over Hoffmann, concentreren ze zich op de man, die zowel Sauerland als Bremerhaven als zijn broekzak kent. Op 16 november wordt hij voor het eerst ondervraagd in verband met de moord op Levke. Hij ontkent, verzint een alibi. Maar hij valt door de mand. Begin december bekent hij de moord op Levke. De speurders wrijven zich tevreden in de handen. Dat het onderzoek zo snel zou worden afgesloten, hadden ze nooit durven hopen. Maar Hoffmann is nog niet uitgepraat. "Er is nog een lijk", zegt hij tot ieders verbijstering. Hij beschrijft waar het lichaam van Felix ligt te ontbinden in het water. "En nu zeg ik niets meer." Sindsdien zwijgt hij.

Het monster, de sadist, de Duitse Dutroux. Bijnamen zat voor iemand die kinderen vermoordt. Bovendien zijn de gelijkenissen in het leven van Marc Hoffmann en Marc Dutroux treffend. Het dubbelleven dat Hoffmann leidde - met gelukkig gezin aan de ene kant en als sadistische aanrander aan de andere - is zo'n overeenkomst. Net als zijn geluk om door de mazen van het net te glippen bij zedenfeiten. En ook is er de niet bijster gelukkige jeugd die beide mannen gemeen hebben.

Marc Hoffmann groeit op in Plettenberg, in het toeristische Sauerland. Een mollige jongen, die stotterend door het leven gaat op x-benen. Een overbeschermd moederskindje dat niet wordt gestimuleerd om vrienden te maken. Zijn moeder is een sterke vrouw die haar man, een gepensioneerde zeeman, al jaren als een nutteloos voorwerp behandelt.

Heel haar wereld draait om Marc, die ze afzondert en vertroetelt met taart en snoep. Als Marc niet wil leren, dan hoeft hij dat niet. Het proefwerk biologie kan wachten als zijn favoriete tv-programma opstaat. Wordt hij 's morgens wakker met een zweem van koorts, dan belt moeder de school af en haalt ze onmiddellijk haar huisapotheek tevoorschijn.

Marcs hobby's worden hoe langer hoe meer macaber. Hij snijdt kikkers de poten af en probeert hen dan te doen springen. Muizen in een val spuit hij in met een brouwsel dat hij mengde uit verschillende poetsmiddelen. Hij schiet op vogels met de luchtbuks van zijn grootvader. Later krijgt hij zijn eigen gaspistool. Op zijn veertiende krijgt hij een videorecorder van mama. Hij kijkt naar geweld- en horrorfilms. Alles is goed, zolang er maar bloed spuit. Dat gaat ook op voor de spelletjes die hij op zijn pc speelt.

Op zijn zestiende gaat hij van school. Hij heeft er niets van gebakken, is meer dan eens blijven zitten. Er volgen drie jaar van lanterfanten waarin hij zich een nieuwe hobby eigen maakt: porno, liefst de harde vorm. Hij werkt enkele maanden op de groendienst van de gemeente, maar heggen knippen en gazons onderhouden verveelt hem al snel. Hoffmann gaat het leger in. Uniformen, geweren, legerauto's. Hier is hij gelukkig. Trots paradeert hij overal waar hij kan in uniform.

Na zijn legerdienst, als Marc Hoffmann twintig is, leert hij Sarah kennen. Ze wordt zijn eerste liefje en hij maakt haar onmiddellijk zwanger. Laura maakt van de Hoffmanns een gelukkig gezinnetje, waarin Marc zich ontpopt als zorgzame vader. Maar enkele maanden na Laura's geboorte wordt hij rusteloos. Hij is werkloos, blijft uren weg van huis en rijdt kilometers doelloos rond. In februari 1994 verkracht hij in een bos een zeventienjarige liftster. Hoffmann krijgt slechts twee jaar voorwaardelijk. De rechter vindt dat hij nog een kans moest krijgen in de maatschappij. Sarah geeft hem geen kans meer en verlaat hem. Dochter Laura laat ze achter. Ook nu weer neemt zijn moeder zijn verdediging op. Verkrachting? Maar neen, zegt ze tegen de buren. Marc heeft gewoon een voetganger aangereden, een jonge vrouw die niet had uitgekeken.

Hoffmann gaat weer bij zijn ouders wonen. In 1995 wordt hij vrijwilliger bij het Duitse Rode Kruis in Bremerhaven, in het noordwesten van Duitsland waar de Hoffmanns ondertussen naar zijn verhuisd. Dat jaar sterft zijn vader aan Creutzfeldt-Jakob. Hoffmann volgt een opleiding als gasinstallateur, faalt en vindt in 2000 een job bij een beveiligingsbedrijf. Drie jaar later zal hij ook die baan verliezen.

Zijn voorkeur voor jonge meisjes komt weer naar boven wanneer hij in 2000 verliefd wordt op de 16-jarige Anja. Ze trouwen en een jaar later wordt Sophie- Andrea geboren. Het wordt snel duidelijk dat moeder en schoondochter niet kunnen opschieten. Er is geen plaats voor twee sterke vrouwen onder één dak. Moeder Hoffmann verlaat daarop het huis.

Marc Hoffmann wordt dat jaar opnieuw beschuldigd van verkrachting. Weer gaat het om een zeventienjarig meisje. En weer heeft hij geluk: de zaak wordt geseponeerd. Drie jaar later verlaat Anja hem en neemt dochtertje Sophie-Andrea mee. Waarom, is niet meteen duidelijk. Het is daarna dat Hoffmann aan het moorden slaat.

Hoffmann bekende de moorden op Levke en Felix, maar het onderzoek gaat door. Voor minstens zes andere kindermoorden is nog geen dader gevonden en past het profiel van Hoffmann mooi in het plaatje. De moord op de tienjarige Adelina Pismak uit Bremen bijvoorbeeld. Het meisje liep op 28 juni 2001 van haar overgrootvader naar huis maar ze kwam er nooit aan. Weken later vond een paddestoelenplukker haar lijkje in een plastic zak, verstopt onder struiken in een bos op enkele kilometers van haar huis. Tijdens een huiszoeking bij Hoffmann werden kleine pareltjes gevonden, van het soort dat Adelina ook aan haar schoenen had hangen.

Dan zijn er nog Denis Rostel (8), Dennis Klein (9), de Nederlandse jongen Nicky Verstappen (11), die in het Nederlandse Heibloem werd vermoord, Stefan Jahr (13) en de Franse scholier Jonathan (11), die vorig jaar vermoord werd teruggevonden in het Franse Saint-Brevin-les-Pins. Maar over hen zwijgt Hoffmann in alle talen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234