Vrijdag 18/09/2020

Manic Street Preachers en Peter Doherty in Lokeren: Een tweede leven gegeven

Peter Doherty zette met 'The Needle and the Damage Done' van Neil Young zowaar een antidrugslied in. "Gooi ze weg", klonk het. "Of geef ze aan de geluidsman."Beeld UNKNOWN

Na avondjes dance, disco en tex-mex stonden de Lokerse Feesten dinsdagavond helemaal in het teken van onvervalste rock-'n-roll. The Hickey Underworld mocht de avond stevig op gang trekken, maar het was vooral Manic Street Preachers dat imponeerde. De Welshe groep speelde anderhalf uur uiterst strak en snedig, waarbij hits afgewisseld werden met nummers uit hun uitstekende nieuwe cd.

En Peter Doherty? Die kwam opdagen, stond helemaal alleen en akoestisch op het podium én overtuigde.

Een tweede leven gegeven. Het is een omschrijving die zowel het concert van Manic Street Preachers (****) op de Lokerse Feesten typeert als hun nieuwste plaat Journal for Plague Lovers. Die cd, de negende al van het Welshe drietal, is namelijk opgebouwd rond teksten die gitarist Richey Edwards had achtergelaten enkele weken voor hij verdween. Veertien jaar na datum is Edwards officieel doodverklaard, maar door zijn collega-bandleden is hij nog lang niet vergeten. Zo werd hij nog steeds vernoemd toen frontman James Dean Bradfield de band in Lokeren voorstelde.

De hele set dinsdag zat eigenlijk vol verwijzingen naar het vermiste groepslid. Manic Street Preachers opende meteen met Motorcycle Emptiness, de eerste hit die het viertal in 1992 scoorde en nog steeds een onverwoestbaar nummer. Naast het wondermooie A Design for Life grepen ook nieuwe songs als Peeled Apples en Jackie Collins Existential Question Time naar de keel. De rauwheid en passie waarmee de teksten van Edwards weer tot leven werden gebracht deden je even slikken.

Het concertpodium is duidelijk de natuurlijke biotoop voor de Manics, al aan hun 23ste jaar bezig. Elk nummer dat werd ingezet, of het nu het spitant venijnige You Love Us was, het gelaagde Tsunami dan wel You Stole the Sun, alles zat gegoten als een soepele leren handschoen. De groep waagde zich zelfs aan humor, en liet Stop (in the Name of Love) van The Supremes overgaan in Motown Junk. Een akoestische versie van The Everlasting, door Bradfield solo gebracht, bewees dan weer dat de songs ook overeind blijven zonder muur van gitaar. Met If You Tolerate This sloot de groep uiteindelijk even sterk af als ze begon. Manic Street Preachers bracht rock volgens het boekje, gesmaakt door 9.000 festivalbezoekers en door Peter Doherty, die in de frontstage mee stond te zingen.

Gitaar, harmonica en rode wijn
Want ja, het enfant terrible van de Britse muziekscène was wel degelijk tot in Lokeren geraakt. We zijn de tel kwijt van hoeveel levens de junkierocker al doormaakte, maar feit is dat sinds er een r aan zijn voornaam is toegevoegd, Peter Doherty (***) zijn demonen in bedwang houdt en alsmaar vaker ook effectief op een podium verschijnt. In Lokeren kwam hij zonder zijn eeuwige hoedje en helemaal alleen optreden.

De 30-jarige zanger combineerde nummers uit zijn solodebuut Grace /Wastelands met songs van zijn (ex-)groepen en bewees dat hij wel degelijk tot de stem van een generatie kan worden gerekend. Tachtig minuten lang bleef Doherty zingen, slechts gewapend met een akoestische gitaar, een mondharmonica en een fles rode wijn.

Zo'n gok vergt ballen, maar het pakte goed uit. Het publiek luisterde geboeid, en zong mee met Can"t Stand Me Now en The Man Who Would Be King van The Libertines. Doherty zette na Shotter's Nation en Salomé plots zelfs een fraai The Needle and the Damage Done van Neil Young in. Een antidrugslied? Dat had niemand verwacht.

"Aan al wie drugs bij heeft: denk twee keer na, gooi ze weg", declameerde Doherty. Om er knipogend aan toe te voegen: "Of geef ze aan de geluidsmixer." Na zijn geslaagde optreden kroop Doherty niet in een donker hoekje of een wagen, maar ging hij in de bar backstage een potje staan flipperen. Mét hoedje, overigens. (Wim Wilri)

James Bradfield van de 'Manics': het concertpodium als natuurlijke biotoop. Foto's Alex VanheeBeeld UNKNOWN
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234