Donderdag 05/08/2021

Man en muis gebaat bij verkoop Lantic Ruby

Maleisisch vrachtschip, inclusief bemanning, onder de hamer in Antwerpen

In het zakencentrum van het Antwerpse Hilton-hotel ging dinsdag het vrachtschip Lantic Ruby onder de hamer. De boordwerktuigkundige en drie matrozen ontvingen sinds vorige zomer geen roepia van de Maleisische eigenaar. Ze schakelden de beslagrechter in die het op zijn beurt aan de ketting liet leggen. Op de eerste zitdag 'ging' de Lantic 45.000 frank. Eerste schuldeiser is de bemanning, gevolgd door de stad Antwerpen, die naar haar liggelden kon fluiten. De deurwaarder hoopt er bij toewijzing acht miljoen voor te krijgen. Op hoop van zege doopte de mohammedaanse bemanning de kist alvast om tot 'Subhan Alla'.

Antwerpen

Eigen berichtgeving

Anne de Graaf

'Eenmaal, andermaal." Het overkomt de Antwerpse maritieme deurwaarder Marc Beerten nv drie tot vier keer per jaar dat een schip als de Lantic Ruby per opbod verkocht wordt omdat de eigenaar niet thuis geeft. Gisteren was dat 'niet thuis' zelfs letterlijk te nemen: de allesvervoerder heeft zo'n slechte naam dat hij in zijn thuishaven in het Maleisische Port Kelang niet welkom is vanwege zijn uitstaande schuld. De eigenaar, de Maleisische maatschappij Atlantic Ruby, staat op het randje van het failliet en heeft daarom de Eritrese machinist en zijn drie matrozen aan hun lot overgelaten. Ze konden hun potje koken dankzij de toelagen van het International Transport Workers Federation en het Internationaal Zeemanshuis. Twintig andere bemanningsleden, voornamelijk Maleisiërs en Bengalezen, hielden het begin dit jaar voor bekeken en kochten een enkel ticket naar huis.

De Lantic Ruby bracht op de eerste dag 45.000 frank op. Het ging naar één van de twintig brokers die het Kanaal overstaken. Volgens Guy Verbunt van het deurwaarderskantoor zijn de meeste kandidaten van Angelsaksische origine.

Ze treden op in opdracht van buitenlandse kopers. Meer dan waarschijnlijk snorden ze de Ruby op in de Lloyd's Shipping List, de krant met de advertentiekolommen van de tweedehandse scheepsmarkt. Verbunt: "De deurwaarder is bovendien bij wet verplicht affiches te verspreiden van het schip, als verkocht hij een huis. Vroeger hingen die ook in cafés zoals het bekende schipperscafé Spek en Eieren in het havengebied, nu hangen ze op de Schippersbeurs, het waterschoutambt en bij de scheepvaartpolitie. En natuurlijk eentje in het Hilton-hotel. Da's verplicht."

Wie heeft er interesse voor een verlaten schip dat na een aanrijding in de haven tot overmaat van ramp lek sloeg? Verbunt (affirmatief): "Daar zou je van versteld staan. De Ruby, pardon de Subhan Alla, is net 21. Niet oud, niet jong; zowat de leeftijd waarop de kleine kosten beginnen te komen. Ondanks het gat is hij heel zeewaardig. (nog affirmatiever) Een reder met eigen scheepswerf zou er voordeel uit kunnen halen."

Als alles meezit, krijgt de deurwaarder acht miljoen frank van de koper. Dat geld komt, na een omweg langs de zogenaamde deposito- en consignatiekas, een overheidsinstantie, pas na maanden in de handen van de vereffenaar. Dan pas krijgen de zeemannen hun achterstallige lonen, ook zij die naar huis reisden. "Dan komt de stad Antwerpen aan de beurt", zegt Verbunt. "Nadat wij natuurlijk ook onze deurwaarderskosten terugbetaald hebben gekregen. Vergeet niet dat wij de bemanning mee helpen overleven. Toegegeven: hun lonen liggen laag, driehonderd dollar per maand ongeveer (13.500 frank), maar het is beter dan niks. Wij hebben er belang bij dat de laatste opvarenden het goed stellen. Omdat ze borg staan voor het onderhoud. Ook op zogenaamde 'kijkdagen' is het cruciaal dat de bemanning zich soepel opstelt."

De zee neemt, de zee geeft: wil de Subhan ooit in volle glorie uitvaren, dan mag de nieuwe eigenaar alvast 75 miljoen frank tellen bij het allerlaatste bod van acht miljoen, voor herstellingswerken. Pittig detail nog: de grootste verliezer in de calvarietocht is waarschijnlijk niet de eigenaar die de bemanning liet creperen. Diens maatschappij heeft namelijk maar één schip: de Ruby.

"Op papier", nuanceert de deurwaarder. "In maritieme kringen is het courant een schip steeds in een ander maatschappijtje onder te brengen. Een rode draad: als je in een vloot steeds dezelfde managersnaam ziet opduiken, weet je ongeveer wie er achter al die schepen schuilt. Simpel gesteld: wie de Subhan verliest, is daarom de rest van zijn schepen niet kwijt. Vergeleken met de aankoop van een schip is het oprichten van een maatschappijtje overigens peanuts." Het opdoeken waarschijnlijk ook.

De deurwaarder is bij wet verplicht affiches te verspreiden van het schip, als verkocht hij een huis

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234