Vrijdag 13/12/2019

MAN ALLEEN

Ook al woont hij er al lang niet meer, voor de Leuvenaars is Adriaan Van den Hoof nog altijd een van hen. Voor de rest van de wereld ook, trouwens. Zo roemt de internationale filmdatabank IMDB zijn 'strong Brabant accent'. Conclusie? Je kan de man wel uit Leuven halen, maar Leuven niet uit de man. "Vooral in de zomer kan ik het hier echt missen."

Geboren op 6 september 1972 in Leuven.

Volgde een toneelopleiding aan Studio Herman

Teirlinck in Antwerpen.

Brak door bij het grote publiek dankzij de rubriek

Vaneigens in Man bijt hond.

Was op televisie al te zien als panellid (Alles kan

beter), jurylid (De Slimste Mens ter Wereld),

acteur (Aspe), imitator (Tegen de Sterren op),

talkshowhost (De Andy Show), presentator

(Normale Mensen, Comedy Casino)...

Draait al sinds jaar en dag plaatjes met Discobar

Galaxie, als MC Loveboat.

Tourt momenteel door Vlaanderen met zijn vierde

solovoorstelling Nee, het was gisteren ook al laat.

Heeft twee kinderen, Otto en Finn (8), uit een

vorige relatie.

Adriaan Van den Hoof groeide op in Leuven en was vaker wel dan niet op de Oude Markt te vinden. Maar op zijn 18de lonkte de stad en ging hij studeren aan Studio Herman Teirlinck. Hij bleef jarenlang plakken in Antwerpen en kocht een huis in Lier, waar hij nog steeds woont met zijn kinderen Otto en Finn (8). "Ik was de enige van mijn vrienden die elders ging studeren", vertelt Adriaan. "Mijn jeugdvrienden wonen nog in Leuven. Zo blijft de stad ook mijn heimat."

Kom je hier nog geregeld?

"De laatste tijd haal ik mijn schade weer in. Een paar weken geleden zijn we met vrienden nog doorgezakt in het café waar we nu zitten, Café Central aan het Leuvense gerechtsgebouw. Een heerlijke, spontane avond. Ik kom hier nog altijd graag - vooral in de zomer kan ik Leuven echt missen. Alleen vind ik de heraanleg van de binnenstad, hoe moet ik het zeggen..."

... te proper?

"Mijn God, zeg! Architecturaal zijn ze toch een paar miskleunen aan het begaan. De Leuvense Vaart lijkt meer op Blankenberge dan op iets anders. Het Hungariagebouw aan de Vaart zat vroeger vol creatieve bedrijven: productiehuizen, reclamebureaus... Maar wat doet de stad? Ze laat de Hungaria ombouwen tot peperdure lofts. Gevolg: al die kleine bedrijfjes moeten uitzwermen. Ik snap niet dat je die creativiteit niet koestert als stad, dat je niet denkt: 'Dáár gebeurt het.' Die lofts brengen misschien veel geld op, maar op lange termijn loont dat niet."

Deze zomer zal de eerste zijn zonder Marktrock in Leuven. Jij was ooit nog 'ambassadeur' van het festival. Wat is je beste Marktrock-anekdote?

"Er zijn er zoveel! (denkt na) Ik weet nog dat ik eens na Sergio moest optreden met Discobar Galaxie. Hij kwam als een briesende stier het podium afgelopen en stond naast mij nog wat na te stomen. Ik vroeg hem: 'Sergio, ik speel hier straks met Discobar Galaxie, wat is jouw gouden tip?' Waarop hij mij vastpakte en bulderde: 'Gij moet niks van mij leren, joeng! Ik heb alles van u geleerd!' (ernstig) Dat de grote Sergio Quisquater dat tegen mij zei... daar was ik toch wel van onder de indruk."

Wat vind je ervan dat Marktrock niet meer zal doorgaan in Leuven?

"Eerlijk? De ziel was al een tijdje uit Marktrock verdwenen. Een goed festival vertrekt vanuit de liefde voor muziek, niet vanuit een businessplan. Marktrock wordt tegenwoordig in een hoop andere steden georganiseerd. Je kan een festival nog zoveel commercialiseren, maar als er geen extreme goesting en gedrevenheid in zit, dan verwatert het uiteindelijk toch. En dat voel je ook als toeschouwer. Dus op zich vind ik het niet erg dat een zielloos festival ter ziele is gegaan. En mijn herinnering aan Sergio nemen ze mij niet meer af."

Momenteel trek je langs Vlaamse podia met je vierde solovoorstelling Nee, het was gisteren ook al laat. Alleen al voor de titel zou ik een kaartje kopen.

"Ik vind het vooral een intrigerend zinnetje. Als iemand zegt dat het gisteren ook al laat was, dan weet je: die persoon heeft een zware nacht gehad. Je beseft meteen dat er van alles is gebeurd. De titel impliceert al een verhaal op zich, dat vond ik er zo goed aan. De voorstelling begint met één telefoontje. Uit het gesprek kan je afleiden dat ik zelf amper nog iets weet van de nacht ervoor. Van daaruit begint het verhaal."

De ondertitel is zo mogelijk nog interessanter: 'Is een man alleen in goed gezelschap, of wordt het beest in hem wakker?'

"Die zin heb ik ooit opgepikt van Dirk Van Dijck, die iedereen wel kent van Eigen Kweek. Hij bracht ooit een theatervoorstelling met als titel Een man alleen is in slecht gezelschap. In mijn show wil ik de vraag omdraaien: Is een man alleen in goed gezelschap, of wordt hij juist destructief?' Dat vond ik heel toepasselijk, aangezien ik zelf een man alleen ben. Natuurlijk heb ik mijn twee zoontjes die de helft van de week bij mij zijn, maar voor de rest ben ik helemaal op mezelf aangewezen, en is dat wel een goed idee?"

De promofoto's ogen deze keer nogal desolaat. Is een man alleen dan zo triest?

"Het is natuurlijk dubbel. Er zijn steeds meer mensen alleen, wat ergens wel beangstigend is. De vorige affiches van mijn zaalshows waren schreeuwerige, cartoonachtige foto's waarbij ik in een superheldenpak de ruimte veroverde. Deze keer had ik zin om het omgekeerde uit te drukken: kwetsbaarheid."

Die je toont op het podium?

"Tuurlijk! Andere mensen rekenen in de beslotenheid van hun huis af met hun demonen, ik doe dat op het podium."

Ten tijde van je eerste zaalshow vertelde je mij dat je op het podium tot rust komt. Straf.

"Toch is het zo. Weet je wat ik altijd al heb willen zeggen tegen het publiek, aan het begin van een voorstelling? 'Ik ben zó blij dat ik vanavond eens een keertje mag thuisblijven.' Dat is een metafoor: zeggen dat je thuis bent terwijl je optreedt voor 800 mensen. Noem het podium dus maar mijn thuis. Het is een soort habitat voor mij. Ik vind het heerlijk om voor een voorstelling nog eventjes te slapen op het podium."

Een ander zou net voor zijn optreden ijsberen.

"Nee hoor, het podium maakt mij rustig. Er gaat niets boven de magie van het theater: in de coulissen staan en de spanning voelen. En dan gaat het licht uit. Vanaf het moment dat je een voet op de bühne zet, ben je overgeleverd aan de mensen. Je kan niet meer terug."

Zou je zonder het podium kunnen?

"Nee, anders zou ik ook niet het idiote idee hebben gehad om een vierde voorstelling te maken. Ik verlang er soms wel naar om geen publieke figuur meer te zijn."

STABIEL LABIEL

Ook bij mensen die 'van nature' niet in de boekjes komen, ligt het privéleven steeds vaker op straat. Balanceer jij ook op die grens?

"De roddelpers smult ervan als er iets misloopt. Maar je hebt dat zelf ook wel in de hand, hoor. Ik geef enkel interviews als er een aanleiding is. Soms belt er zo'n magazine en vragen ze: 'We willen iets doen rond jou als familieman.' Dan denk ik: nee."

Voor de buitenwereld lijkt je leven één speeltuin.

"Ik heb nog nooit iets tegen mijn zin moeten doen. Het is zelfs vreemd hoe alles altijd netjes op z'n plaats valt."

Humor is wel de rode draad in alles wat je doet. Met Adriaan valt er altijd wat te lachen?

"O nee. Ik kan ook ontzettend kwaad en bitter en triestig zijn. Mijn leven is een speeltuin, maar wel één waar er roestige nagels in de speeltuigen zitten."

Ben jij eerder een optimist of een pessimist?

"Noem me 'stabiel labiel': ik kan enorm slechtgezind zijn, maar ook heel vrolijk. Hoge pieken en diepe dalen, ja. Zonder dat je daar een psychologische draai aan moet geven."

FOMO-SYNDROOM

Tijdens de show verzet je je tegen het FOMO-syndroom - Fear Of Missing Out. Heb je daar last van?

"Toen ik nog in Antwerpen woonde, wel. Elke keer als ik thuis was, vroeg ik me af hoeveel feestjes er daarbuiten aan de gang waren. Maar mijn FOMO-neigingen zijn de kop ingedrukt door naar het landelijkere Lier te verhuizen. Ik kan nu heel bewust zeggen: 'Fuck it, ik blijf thuis. Het kan me niet schelen wat er nog allemaal te doen is.'"

De zegen van het ouder worden?

"Toch wel. Ik ben 43 en heb twee kinderen: dan zie je in dat het allemaal niet zo belangrijk is. Zien en gezien worden... Dat interesseert me niet meer. Wat niet wegneemt dat ik soms moet kunnen 'uitspatten'. Zoals die avond op café in Leuven, een paar weken geleden. Gewoon zeveren met maten. De moppen die we maken, zijn nog dezelfde als toen we 15 jaar waren."

Bezorgen jouw zonen je ook inspiratie?

"De hele tijd! Het einde van de voorstelling gaat over hen. Ik vertel het publiek dat ik me soms geneer voor mijn kinderen, maar dan in positieve zin. Zo stond ik aan de kassa van de Delhaize, toen Otto vanuit het niets aan mij vroeg: 'Papa, wanneer eten we nog eens kreeft?' Ik zag die vrouw aan de kassa echt denken: 'Daar heb je er weer eentje: zo'n omhooggevallen BV.' Terwijl wij thuis nog nooit kreeft hebben gegeten! Op zo'n moment schaam ik me diep, én moet ik schaterlachen."

Adriaan Van den Hoof treedt op 26, 27 en 28 mei op in een uitverkocht Depot in Leuven. Meer info over zijn solotournee: www.adriaanvandenhoof.be

"Deze stad blijft toch mijn heimat"

"Een fantastisch café in Leuven is de Commerce. Hier kan je tooghangen zoals het moet: zonder al te veel franjes. Aan een café mag niet te veel kak hangen. Ik word knettergek van al die trendy pop-uptoestanden met retrostoeltjes en blankhouten muren. Laat een café gewoon een café zijn."

Café Commerce, Herbert Hooverplein 16,

3000 Leuven. www.cafecommerce.be

"Leuven heeft twee van de beste stripwinkels ter wereld. Ik ging er als kleine jongen al strips kopen en ben er vorige week nog met mijn zonen geweest. Het is leuk dat ik die passie kan doorgeven."

Gobelijn, Mechelsestraat 35, 3000 Leuven, www.gobelijn.be.

Het Besloten Land, Parijsstraat 16, Leuven, www.hbl.be.

"Ik ga graag winkelen bij Scotch & Soda, een tof kledingmerk uit Amsterdam. Hun T-shirts en truien zijn niet alleen mooi, maar hebben ook humoristische details. Op de trui die ik vandaag draag staan allemaal koffietasjes. Kijk, dat vind ik nu eens grappig."

Scotch & Soda,

Diestsestraat 121, 3000 Leuven.

www.scotch-soda.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234