Maandag 17/05/2021

Mag wie in een ander land gaat wonen, dan niets leren over de plaatselijke geschiedenis en cultuur?

null Beeld thinkstock
Beeld thinkstock

Johan De Donder is leraar en leerlingbegeleider in het Maria-Boodschaplyceum in Brussel

Vorige week publiceerde De Morgen aangrijpende verhalen over jongeren die op z'n zachtst gezegd een moeilijk parcours in het onderwijs doorlopen. Zij verdienen alle aandacht van iedereen die professioneel met onderwijs begaan is: leraren, leerlingbegeleiders en directies. Ze moeten hen motiveren om nog meer aandacht te hebben voor leerlingen.

Een leraar die iets weet, die zijn talent om les te geven ontwikkelt en daadwerkelijk gebruikt én die te allen tijde al zijn leerlingen begeleidt, tilt het onderwijsniveau omhoog. De vertrekpunten zijn dus de bezorgdheid voor de leerling, de aandacht voor het vak en de leerstof (kennis en vaardigheden) én de kritische benadering met als uiteindelijk doel de wereld voor alle leerlingen te ontsluiten en te laten begrijpen. Daardoor kan de leraar niet anders dan uitgaan van gelijkheid en gelijke kansen.

Wie de artikelen goed leest, ontdekt genuanceerde verhalen als het gaat over de verantwoordelijkheden voor het moeilijke parcours van deze leerlingen. De titel voor de artikelenreeks was dan ook ongelukkig gekozen: 'Bank achteruit'. Die suggeert immers subtiel dat de moeilijkheden waar deze leerlingen mee geconfronteerd werden, in het onderwijs ingebakken zitten.

Dat blijkt helemaal niet uit de verhalen en dus uit de praktijk. Integendeel: de inspanningen die scholen voor deze leerlingen leveren, komen duidelijk naar voren. Ze bewijzen dat de schoolpraktijk helemaal anders is, dan de populaire klinkende ideeën over onderwijs die al te vaak vanuit ivoren universitaire torens de wereld worden ingestuurd.

Ik wijs ook op de verantwoordelijkheid van de ouders die uit deze verhalen blijkt. Een ouder die z'n kleuter niet naar school stuurt, neemt een negatieve beslissing. Ik weet dat lagere scholen alles doen om ouders te motiveren hun kleuters naar school te laten gaan. Leraren en directeurs gaan zelfs op huisbezoek. Wat kunnen zij meer doen?

Naar aanleiding van deze reeks vond ook onderwijswetenschapper Orhan Agirdag het nodig om het Vlaamse onderwijs aan de schandpaal te nagelen (DM 29/8). Door het te beschuldigen van het in stand houden van 'witte' privileges en dus van discriminatie. Ik hoef niet langer te aanvaarden dat ik zou discrimeren en voel mij niet aangesproken.

Zeker als ik zijn argumenten lees. Werkelijk onzin. Neem zijn stelling dat de taalvakken Duits en Engels een wit privilege zijn. Wie in een land komt wonen, leert er toch de officiële talen. Als ik beslis om met mijn gezin in Turkije te gaan wonen, leren we best Turks. Moet ik het Turks dan als een gekleurd privilege beschouwen en worden mijn kinderen dan op een Turkse school gediscrimineerd? Onzin. En de kennis van de wereldtaal Engels dan? Ongezien dat iemand het onderwijs verwijt om leerlingen Engels te leren.

En zullen we dan vanaf nu les geven over het vriendelijke bezoek van de Turken aan Constantinopel. Deze 'onderwijswetenschapper' weet dus niet dat de kruistochten en de ontdekkingstochten in Amerika in al zijn aspecten, dus ook de negatieve, in het vak geschiedenis aan bod komen. Kritische benadering is een eindterm in het vak geschiedenis.

Agirdag zal er dus ook moeite mee hebben dat leerlingen in een Vlaamse school iets leren over de Vlaamse beweging. Wie in een ander land of werelddeel gaat wonen, mag volgens hem dus niets leren over de plaatselijke geschiedenis en cultuur. Want dat is discriminatie!

Wat moet je ten slotte denken van Agirdags bewering dat kinderen uit welgestelde gezinnen in de klas vaker aan het woord worden gelaten en meer worden uitgedaagd dan armere kinderen. Ik voel mij in mijn ziel geraakt en zou verontschuldigingen moeten eisen. Maar wat zei Jezus ook al weer over de Romeinen die hem kruisigden: 'Heer, vergeef het hen, want ze weten niet wat ze doen.' Maar verwijzen naar Jezus en het christendom, is dat geen wit privilege?

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234