Maandag 16/05/2022

straatblog

Madiba, de Brusselse student heeft je zingend geëerd

null Beeld aubry cornelis
Beeld aubry cornelis

Aubry Cornelis studeerde Communicatiewetenschappen aan de Vrije Universiteit Brussel. Woont (opnieuw) in datzelfde Brussel. Lag ooit vier dagen in coma. Won in 2012 een niet meer zo druk bekeken tv-quiz. Put uit al deze - en vele andere - ervaringen inspiratie.

OPINIE

Soms gebeuren, in een nietig mensenleven, twee zaken met historische en internationale draagwijdte vrijwel gelijktijdig. Donderdagavond 5 december 2013 veerden geheimzinnige krachten uit de nevelen van de aardbodem op om zo'n tweeling van monumentale feiten te verwekken. Uw nederige dienaar was een bevoorrecht getuige bij één van die feiten.

Het was even na achten toen ik de campus Etterbeek van de Vrije Universiteit Brussel betrad. De wind jakkerde door de verkleumde grasvelden die kriskras tussen de universiteitsgebouwen in liggen. De hemel was pikdonker en hield de belofte van een magnetisch veld in zich. In het grote auditorium Q was geen professor of cursus te bespeuren. De aula leende haar ingewanden dit keer aan een verhevener doelstelling dan educatieve volksverheffing. Hier ging het 28ste Vrijzinnig Zangfeest van start.

Wat mag u zich bij zo'n zangfeest voorstellen? Wel, het houdt zo'n beetje het midden tussen een megacantus en een minifestival. In de weken voorafgaand aan dit feest van de vrijdenkende mens sturen de VUB-studentenkringen elk een demo in van een nummer dat ze hebben gecomponeerd. Meestal gaat het om bewerkingen van bekende binnen- of buitenlandse liedjes, waar voor de gelegenheid een nieuwe tekst met studentikoze en vrijzinnige inslag op wordt verzonnen. Er is ook elk jaar een thema - dit jaar "Ons Brussel".

Uiteindelijk krijgen negen kringen de eer om op het Zangfeest op te treden en te dingen naar de oppergaai. Enfin, dit jaar waren het er acht plus PPK, de zelfhulpgroep van de studenten psychologie. In de zaal: nog meer studenten, opgehitst door bier - enkel per bak te koop om de ecologische voetafdruk in te perken - en de al dan niet gerechtvaardigde hoop op seksuele ententes later in de nacht. Als een zacht deken over iedereen heen: de gloed van het humanisme, van het verbond om een leven lang de vrije gedachte en de kritische rede als uitgangspunt van doen en laten te nemen. Tot slot ook nog aanwezig: oude zakken zoals ik.

De eerste zes optredens van de avond hadden één grote verdienste met elkaar gemeen: dat je wat om naar te staren had bij het kelderen van je bak bier. Ondertussen kon je wat bijpraten met oude bekenden. De Brusselse kwesties bespreken tot je een ons woog. Foeteren op, maar je neerleggen bij het rookverbod. De geur van de jeugd opsnuiven zonder die jeugd opnieuw te kunnen veroveren. Kortom, om een of andere reden had menig studentenkring ervoor gekozen wat depressieve liedjes en teksten op ons af te vuren. Dat mag dan moedig heten, en je moet er natuurlijk ook maar gaan staan op zo'n podium, maar het nam niets weg van het feit dat voor onze ogen gestalte kreeg: dit was een voorprogramma.

Even na tienen werd ons geduld dan uiteindelijk beloond. De zevende studentenkring blies gewoonweg het hele publiek van de zweterige sokken. Flesjes bier gingen spontaan aan het dansen en zingen in hun bak. Op de tonen maar niet de tekst van 'Suzanne' werd een studentenopstand in stelling gebracht. Een loepzuivere aanklacht tegen de starre, verzuurde regeltjessamenleving. Ja mevrouw, studenten rebelleren soms nog "with a cause".

Het mocht dan ook niet verbazen dat de jongens en meisjes van het Westland tekenden voor deze studentikoze autopsie van onze tijd. Deze club vervult al decennia lang de ondankbare maar belangrijke rol om rebellen tegen de zeitgeist op te speuren en te vertroetelen. Larger than life, bescheiden in de roem. Hier waren winnaars aan het werk. Hier werd geschiedenis gezongen. En dus viel ergens in de coulissen ook veel druk van de schouders bij de muzikanten van kring nummer acht en kring nummer negen. Hun lot was bekend: het naprogramma verzorgen.

Dit feest van de vrijheid klom crescendo naar zijn hoogtepunt op de avond dat een van de belangrijkste vrijheidsstrijders ooit verkoos om de ogen voorgoed te sluiten. Deze week, in het regenachtige Soweto, verdrongen wereldleiders elkaar om de lof van Nelson Mandela te bezingen.

Maar het is wel degelijk op het ogenblik dat Madiba zachtjes zijn laatste adem meegaf met een Afrikaanse avondbries dat Brusselse jongeren, hun toekomst onzeker maar tenminste van hen en van hen alleen, zongen voor dat hoge goed waarmee de Zuid-Afrikaanse reus eeuwig blijft verbonden: vrijheid. Madiba, je was een gute kamerad.

undefined

null Beeld Kelly Langenus
Beeld Kelly Langenus
null Beeld Kelly Langenus
Beeld Kelly Langenus
null Beeld Kelly Langenus
Beeld Kelly Langenus
null Beeld Kelly Langenus
Beeld Kelly Langenus
null Beeld Kelly Langenus
Beeld Kelly Langenus
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234