Donderdag 21/01/2021

Machine laat veel fans koud

Voor het eerst in zijn profloopbaan mocht Novak Djokovic vieren op Roland Garros. Met mokerslagen en perfect voetenwerk zette hij Andy Murray opzij in vier sets. 'Dit is een speciaal moment', sprak 'Nole', die nu al twaalf grandslams telt.

Novak Djokovic schreef geschiedenis op Roland Garros en toch ontbrak de euforie, die je bij zijn zege in vier sets (3-6, 6-1, 6-2, 6-4) op Andy Murray zou verwachten. Het leek gespeeld, een hart tekenen op het gravel van Stade Philippe Chatrier, zoals zijn illustere voorganger Gustavo Kuerten deed. De nummer één van de wereld regeert het tennis met harde hand, maar hij roept geen warme gevoelens op.

De historie zat als een aap op zijn rug. Grijnzend en wijzend naar Djokovic, die al drie finales had verloren op Roland Garros. Gisteren wierp hij eindelijk de ballast van zich af. Nu Djokovic zijn 'carrièreslam' heeft voltooid, is hij ook titelhouder op alle vier grandslamtoernooien. Terecht memoreerde Murray tijdens de huldiging dat zijn jeugdvriend een bijzondere prestatie had geleverd.

De hegemonie van Djokovic is ongekend sinds de gouden tijden van Rod Laver, die het tennis domineerde in de jaren 60, toen bij drie van de vier grandslamtoernooien op gras werd gespeeld. Djokovic voegde zich als achtste speler bij iconen als Roger Federer, Rafael Nadal, Andre Agassi, Rod Laver, Roy Emerson, Don Budge en Fred Perry, die alle vier grandslamtoernooien een keer hebben gewonnen. Djokovic schreef ze ook nog eens achter elkaar op zijn naam, zij het niet in één jaar.

Burgeroorlog in Joegoslavië

Novak Djokovic is de man van 100 miljoen euro prijzengeld, de eerste die deze magische grens passeerde. In de jaren 90 werd een finale bij de Grand Slam Cup met een bonus van 1 miljoen voor de winnaar obsceen genoemd. Op Roland Garros werd tijdens de finales voor de mannen en de vrouwen zelfs 3 miljoen euro verdeeld, waarvan 2 miljoen voor de kampioen. Djokovic zal er als kind niet eens van hebben gedroomd.

Djokovic is een topatleet, met het beste voetenwerk van allemaal. 'Nole' is mentaal gestaald door een treurige jeugd in een land dat werd verscheurd door een burgeroorlog. Hij groeide op in Servië, de jonge republiek die verantwoordelijk werd gehouden voor het uiteenvallen van Joegoslavië. Hij schuilde in bunkers wanneer de NAVO de hoofdstad Belgrado bombardeerde en trainde in een kapot geschoten zwembad, omdat er geen normale tennisbaan te vinden was.

Tennis was voor de familie Djokovic de reddingsboei om aan de hel in hun vaderland te ontsnappen. Zoals Goran Ivanisevic Kroatië een nieuw zelfbewustzijn gaf, zette Djokovic het gedoemde Servië weer op de kaart. Toch is het zijn tragiek dat hij in de tennissport het feestje van Roger Federer en Rafael Nadal kwam verstoren. In Amerikaanse media werd Djokovic afgeschilderd als de 'derde man'. Hij paste om meerdere redenen niet in een sport die een andere rivaliteit cultiveerde.

Nadal is de mijnwerker, de sympathieke krachttennisser, die het spel op gravel met zijn loodzware spinballen een nieuwe dimensie gaf. Van 'Rafa' kun je houden als de gewone sterveling die met keihard werken zijn dromen realiseerde.

Federer is natuurlijk de ware koning van de tennissport en niet alleen, omdat hij de meeste grandslamtitels (17) verzamelde. Federer tovert, Federer laat met zijn schitterende techniek zelfs de moeilijkste ballen simpel lijken. Federer is Mozart, bokser Muhammad Ali en basketballer Michael Jordan ineen. Hij is zijn sport allang ontstegen.

Iedereen houdt van Federer, omdat hij zelfs als veteraan nog om de prijzen speelt. Roland Garros was dit jaar niet hetzelfde zonder Federer en Nadal, die na twee partijen opgaf met een polsblessure, erkende Djokovic. De French Open kreeg desondanks zijn droomfinale tussen de nummers één en twee van de wereld, al voelde het niet zo.

Parijs huilde mee met Federer, toen hij in 2009 eindelijk het mysterie van Roland Garros doorgrondde. Hoe pijnlijk ook voor Djokovic: hij kan niet tippen aan de populariteit van de 34-jarige Zwitser. Op het centercourt van Wimbledon mocht vorig jaar maar één speler de finale winnen van de tienduizend, uitzinnige fans. En dat was niet Novak Djokovic.

Beest met humor

De sport kan Federer nog niet missen, omdat hij als geen ander de magie verbeeldt. Het probleem bij Djokovic is dat je naar een gemaakte tennisser zit te kijken, een perfect afgestelde machine. Zijn voetenwerk is ongeëvenaard - kijk hoe hij ragfijne dropshots van Murray pareerde door de bal nog scherper weg te leggen. Daag 'Nole' niet uit in een rally backhand cross, hij sloopt je als een bulldozer.

Ook in Parijs acteerde Djokovic weer als de 'Djoker' om te benadrukken dat achter het beest een sensibel mens met humor schuilt. Soms verliest Djokovic de controle over zichzelf, zoals tijdens zijn afgebroken partij tegen Bautista Agut, toen hij uit frustratie over een verloren punt zijn racket wegsmeet en bijna een lijnrechter raakte. Maar Frankrijk herkende zijn obsessie voor Roland Garros. Gisteren in de finale tegen Murray was hij zowaar de publiekslieveling.

Novak Djokovic is een groot kampioen met historisch besef, die bovendien moeiteloos kan citeren uit de Russische literatuur. Hij staat nog vijf grandslamtitels achter op Federer, de inhaalrace is ingezet. Maar het zal zwaar vallen om Djokovic te koesteren als de beste tennisser aller tijden. Hij liet de liefhebber zelfs niet zweven van genot bij zijn meesterstuk op Roland Garros. We omhelzen liever een artiest als Roger Federer dan de klinische hardhitter Novak Djokovic.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234